Home » » အခန္း(၂) သံုးပါတီညီၫြတ္ေရးလႈပ္ရွားမႈ

အခန္း(၂) သံုးပါတီညီၫြတ္ေရးလႈပ္ရွားမႈ


အခန္း(၂)
  သံုးပါတီညီၫြတ္ေရးလႈပ္ရွားမႈ

ျပည္ေျပးတုိ႔၏ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိခ်က္မ်ား
ဦးႏုေခါင္းေဆာင္ေသာ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီ ပါတီသည္ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၂၉ ရက္တြင္ ဗဟိုေကာ္မတီအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႕ကို  ေအာက္ပါ အတိုင္းဖြဲ႕စည္းခဲ့ၾကသည္-
          ၁။       ဥကၠ႒                                       ဦးႏု
          ၂။       ဒုတိယဥကၠ႒                              ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးလက်္ာ
          ၃။       အေထြေထြ
                               အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္                         ဦးေလာ႐ုံ
                          (*၁၉၇၁ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လတြင္ ျပည္ေျပးအဖြဲ႔မွ ႏုတ္ထြက္သြားသည္။)

          ၄။       တြဲဖက္အေထြေထြ                  ဗိုလ္ခ်ဳပ္သြင္
                   အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္
          ၅။       ဘ႑ာေရးမွဴး                      ဗိုလ္ခ်ဳပ္တီကလစ္
          ၆။       စာရင္းစစ္                           ဗိုလ္မွဴးႀကီး မိုးေက်ာ္
          ၇။       အလုပ္အမႈေဆာင္                  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေစာၾကာဒုိုး
          ၈။       အလုပ္အမႈေဆာင္                  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ရန္ႏိုင္
          ၉။       ဥပေဒအၾကံေပး                    ဗိုလ္မွဴးႀကီး ဇာလီေမာ္
          ၁ဝ။     ဗဟိုေကာ္မတီဝင္                   ဦးမန္းတလင္း
          ၁၁။                                           ဗိုလ္ေမာင္ကေလး
          ၁၂။                                           ဦးလိႈင္
          ၁၃။                                           ကုိၿငိမ္း
          ၁၄။                                           ဗိုလ္စိန္တိုး
          ၁၅။                                           ဗိုလ္ဂ်င္မီ
          ၁၆။                                           ဦးဘို
          ၁၇။                                  ဗုိလ္မွဴးႀကီးေက်ာ္ဒင္
          ၁၈။                                  ဗိုလ္မွဴးႀကီးလွေမာင္
                                                 (ခလရ၉၇မွတပ္ေျပး)
          ၁၉။     ဗဟုိေကာ္မတီဝင္         ဗိုလ္တက္ထြန္း
                                                (ဦးသြင္ေယာက္ဖ)
          ၂ဝ။                                  ဗုိလ္ေအာင္ျမင့္
          ၂၁။                                  ဗုိလ္ေအာင္ခင္
          ၂၂။                                  ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး
          ၂၃။                                  ဂ်င္မီယန္း
          ၂၄။                                  မစၥတာ ေဒၚနယ္ယန္း
          ၂၅။                                  ကိုသုေဝ
          ၂၆။                                  ကုိခ်စ္ညိဳ
          ၂၇။                                  ကိုတင္ေမာင္ဝင္း
                                                (ဦးဝင္း၏သား)
          ၂၈။                                  ကုိရဲေခါင္
                                                (ျမဝတီရဲေခါင္)
          ၂၉။                                  ကုိေအာင္လက်္ာ
                                                (ဗုိလ္လက်္ာသား)
          ၃ဝ။                                  ဘ႐ုိင္ယန္မာကာ
                                                (ႏုိင္ငံျခား  ကုမၸဏီမွ စာေရး)
၃၁။                                  ကုိေသာင္းထုိက္
                                                (ဦးႏု၏သား)
          ၃၂။                                  ကိုေအာင္
                                                (ဦးႏု၏သား)
          ၃၃။     ဗဟုိေကာ္မတီဝင္         ကိုထြန္းေရႊ
                                                (အသံလႊင့္စက္ဆရာ)
          ၃၄။                                  ဦးသန္႔ဇင္
          ၃၅။                                  ဦးယံု
ျပည္ေျပးမ်ားသည္ ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီပါတီကို အတိအလင္း  ဖြဲ႕စည္း၍ ႏုိင္ငံတကာ၏ေထာက္ခံမႈ ရရွိရန္  ႀကိဳးပမ္းေနၾကေသာ္လည္း  ယင္းတုိ႔တြင္ ေနာက္လုိက္ ေနာက္ပါ အင္အားေကာင္းမြန္လွသည္ မဟုတ္ေပ။ ဗဟိုေကာ္မတီအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႕ သည္ပင္လွ်င္ တုိင္းျပည္မွ ထြက္ေျပးသြားၾကေသာ ႏုိင္ငံ ေရးသမား ေဟာင္းႀကီးမ်ားကို အေျချပဳ၍ ယင္းတို႔ႏွင့္ အတူပါလာေသာ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး အစဥ္ အလာမရွိေသာ တပည့္လက္သားမ်ားကိုပါ အားလံုး သိမ္းက်ဳံး၍ ထည့္သြင္းဖြဲ႕စည္းထားရျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ျပည္ေျပးတုိ႔သည္ အင္အားေကာင္းမြန္ျခင္း မရွိေသာ္လည္း ျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လံုး ယင္းတို႔ဘက္သို႔ ပါလာႏိုင္ေစရန္ႏွင့္ အျခားေသာင္းက်န္းသူအဖြဲ႕မ်ား၏ ေထာက္ခံမႈရရွိလာေစရန္အတြက္  နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိျခင္းကို ျပဳလုပ္လာၾကသည္။


ႏုိင္ငံျခားသတင္းစာဆရာမ်ား၊ စာနယ္ဇင္းမ်ား သည္ ဦးေလာ႐ုံ၏ စီမံေပးခ်က္အရ ျပည္ေျပးမ်ား ဘက္မွရပ္တည္၍ ေဆာင္းပါးေပါင္းမ်ားစြာကိုေဖာ္ျပ၍ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေပးၾကသည္။ ျပည္ေျပးအုပ္စုသည္ ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူဗိုလ္ျမအုပ္စု၏ဘိနစခန္းတြင္ ခိုကပ္၍ အမွီျပဳေနရစဥ္တြင္ အီယင္ဝပ္ဆိုသူက ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၁၃ ရက္ထုတ္ လန္ဒန္ေဒးလီး ဂရပ္(ဖ္)သတင္းစာ''ရန္ကုန္အုပ္စုိးမႈကို ၿဖိဳခ်ရန္ အတြက္ ျမန္မာသူပုန္မ်ား၏စီမံခ်က္''*(Burma Rebels Plot to Overthrew Rangoon Regime.) အမည္ရွိ ေဆာင္းပါးျဖင့္  ျပည္ေျပးမ်ားကို  ေၾကာ္ျငာေပး လိုက္သည္။ အီယင္ဝပ္က ေရးသားရာတြင္ ကရင္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိး၊ ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ သံုးလၾကာ ကြန္ဂရက္က ေတာ္လွန္ေရးအစိုးရအား ျဖဳတ္ခ်ရန္ ျမန္မာသူပုန္မ်ား (ျပည္ေျပးမ်ား)ႏွင့္ ပူးတြဲလုပ္ေဆာင္ၾကရန္ တုိက္တြန္းထားေၾကာင္း၊ ကရင္သူပုန္သည္ အင္အားအႀကီးဆံုး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိသည္ ကရင္သူပုန္နယ္သုိ႔ ပထမဦးဆံုးဝင္ေရာက္ခြင့္ရေသာ သတင္းစာဆရာတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္း၊  ထင္ရွားေသာ  ကရင္အမ်ဳိးသား အမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ အဂၤလိပ္ဘာသာ စကားကိုကြၽမ္းက်င္ၿပီး ဂလက္စ္တံုး၊ စမစ္၊ ကင္း၊ ဖရီးမင္း၊ ဝီလ္ဆင္၊ ေဂ်ာ္လီ စေသာ အဂၤလိပ္အမည္ မ်ားကို လိုလားလက္ခံၾကေၾကာင္း၊ ကရင္ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦး**  (ဗုိလ္ျမကိုဆိုလိုသည္။ မွာ အမွတ္ ၁၃၆ တပ္ဖြဲ႕ (FORCE 136) မွ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကရင္သူပုန္မ်ားက ဦးႏုကို ယံုၾကည္ ၾကေၾကာင္း၊ ေရးသားေဖာ္ျပထားသည္။*** (ျမရာပင္စာေပ၏ေနာက္ဆံုးေပၚသုံးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၉၊ ၁ဝ။)
       
ျမန္မာျပည္ဘုရင္ခံေဟာင္းဆာေဒၚမန္စမစ္****(ဆာေဒၚမန္စမစ္သည္၁၈၉၉ ခုႏွစ္တြင္ အုိင္ယာလန္၌ ေမြးဖြားခဲ့ၿပီး ၁၉၃၅ ခုႏွစ္မွစ၍ ၿဗိတိသွ်ပါလီမန္တြင္ ပါဝင္လာသည္။ ကြန္ဆာေဗးတစ္ပါတီဝင္ျဖစ္သည္။ ၁၉၃၉-၄ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရးဝန္ႀကီးျဖစ္ၿပီး ၁၉၄၁ ခုႏွစ္၊ ေမလတြင္ ျမန္မာျပည္ဘုရင္ခံျဖစ္လာသည္။) ကလည္း  လန္ဒန္ေဒးလီးတယ္လီဂရမ္(ဖ္) သတင္းစာသို႔ ေပးစာတစ္ေစာင္ေပးပို႔ရာ အျပည့္ အစံုမွာ ေအာက္ပါ အတိုင္းျဖစ္သည္-*****(ျမရာပင္စာေပ၏ေနာက္ဆံုးေပၚသံုးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၁ မွ ၁၄။)
xxx
ေဒးလီးတယ္လီဂရပ္(ဖ္)(ဧၿပီ ၂ဝ၊ ၁၉၇ဝ)
တ႐ုတ္ျပည္သည္ ဗမာျပည္ကိုလြယ္ကူစြာ
သိမ္းယူႏိုင္ျခင္း
ကာနယ္ဆာရယ္ဂ်ီနယ္ေဒၚမန္စမစ္ထံမွ
ခင္ဗ်ား-
မစၥတာအီယင္ဝပ္၏ ဧၿပီလ ၁၃ ရက္စြဲပါ ဦးဆံုး အစီရင္ခံစာႏွင့္ မစၥတာအီယင္ဝပ္၏ ကိုယ္တုိင္အား ထုိတိက်ေသာ အထူးလုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ခ်က္အတြက္ အထူးဝမ္းေျမာက္ေၾကာင္း ေမတၱာစကားပါးလုိပါသည္။
ဗမာျပည္နယ္နိမိတ္သည္ အိႏၵိယ၊ တ႐ုတ္၊ လာအို ႏွင့္ ယိုးဒယားတို႔ကဲ့သို႔ေသာ အျခားႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္ေနသည့္အခ်က္ကို သတင္းစာဆရာ(သို႔မဟုတ္) သတင္းစာမ်ားက အေလးထားေဖာ္ျပျခင္းမွာ ဤ အႀကိမ္သည္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ျဖစ္သည္ဟု ကြၽန္ေတာ္ ထင္ပါသည္။ အကယ္၍သာ တ႐ုတ္ျပည္သည္ ရန္ကုန္ သုိ႔ ခ်ီတက္ရန္ဆံုးျဖတ္ပါမူ ယင္းခ်ီတက္မႈကို တားဆီး ရန္ အနည္းငယ္ သို႔မဟုတ္ ဘာမွ်ပင္ ရွိလိမ့္မည္မဟုတ္ ဟူေသာ ေၾကာက္လန္႔ဖြယ္ အေတြးပင္ ဝင္မိပါသည္။
ကြၽန္ေတာ္တြက္ဆ၍ ရႏိုင္သမွ်ဆုိပါက ေနဝင္း၏ ဗမာျပည္သည္ ပုလိပ္ႏိုင္ငံတစ္ခုသာလွ်င္ ျဖစ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ဘုရင္ခံမင္းႀကီးျဖစ္စဥ္က ကြန္ျမဴနစ္မ်ား*(လြတ္လပ္ေရးမရခင္မွာပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ျမန္မာမ်ဳိးခ်စ္မ်ား အစုိးရဖြဲ႕ခြင့္ရခဲ့ၾကသည္။ ေဒၚမန္စမစ္က လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းေနေသာ ျမန္မာမ်ဳိးခ်စ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ကြန္ျမဴနစ္မ်ားဟု စြပ္စြဲဟန္တူသည္။)ဟု အထင္အရွားျဖစ္ေနသူမ်ား လက္သို႔အာဏာႏွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ား လႊဲအပ္ေပးရ ျခင္းကို ကြၽန္ေတာ္၏ဆႏၵႏွင့္ လြန္စြာဆန္႔က်င္ၿပီး ျပဳလုပ္ခဲ့ရသည္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔သည္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔၏ မိတ္ေဆြမ်ား** (ၿဗိတိသွ်အလိုေတာ္ရိမ်ားႏွင့္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား ကိုဆိုလိုသည္။) ကုိ အားကိုးရာမဲ့အျဖစ္စြန္႔ခြာၿပီးထား ခဲ့ၾကပါသည္။
ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ ေတာင္တန္းသားမ်ားက အလံုးစံုအာဏာပုိင္ဝါဒကို စစ္ခင္း ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကျခင္း မွာ ေမာင့္ဘက္တန္ သို႔မဟုတ္ ဝင္းဂိတ္တုိ႔အား မ်က္ႏွာလိုအားရျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းမဟုတ္။ အေလွ်ာ့ေပးရန္ ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကေသာဆီဂရင္း၊ ႏိုဝဲလ္စတီဗင္ဆင္ တုိ႔အား အထူးတလည္ဂုဏ္ျပဳျခင္းသာလွ်င္ျဖစ္သည္။ ကြၽႏု္ပ္ေတြးၿပီး တကယ္အားျဖင့္ ေၾကာက္လန္႔ေနသည္မွာ အကယ္၍သာ သူတို႔ကလိုလားပါက တ႐ုတ္ တို႔သည္ ဗမာျပည္၏ အဓိကအပိုင္းကိုသိမ္းပိုက္ၿပီး ဘဂၤလားေအာ္အတြင္း၌  အခိုင္အမာေျခကုပ္ယူ  ႏိုင္မည့္ အေရးပင္ျဖစ္ပါသည္။ ဤသို႔ဆုိပါက လြန္စြာ ဆိုးရြားႏိုင္ေပသည္။
အာ(ရ္)အိပ္(ခ်္)ေဒၚမန္စမစ္
ဟက္စလမီးယား-ဆာေရး
ဘုရင္ခံေဟာင္း ဆာရယ္ဂ်ီနယ္ ေဒၚမန္စမစ္ သည္ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္အႏၲရာယ္ျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံျပည္တြင္းေရးအား ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ ၾကရန္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ တုိက္တြန္းလုိက္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ထုိစဥ္က အေနာက္အုပ္စုႏိုင္ငံႀကီးမ်ားသည္ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္တို႔၏အႏၲရာယ္ကိုစိုးရိမ္ၿပီး အေရွ႕ ေတာင္အာရွ ေဒသတြင္ ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ေနခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္သည္ ဗီယက္နမ္စစ္တြင္ ပါဝင္ ေနၿပီး ဆီးတိုးစစ္စာခ်ဳပ္အဖြဲ႕ကုိိလည္း ဖြဲ႕စည္းထား သည္။  ျပည္ေျပးတုိ႔လိုခ်င္သည္မွာလည္း  ျပည္ပ စြက္ဖက္မႈမ်ားပင္ ျဖစ္ေနသည္။ ျပည္တြင္း၌ကား ထူးထူးျခားျခားလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္းမရွိေသးေပ။ ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူ ဗိုလ္ျမအုပ္စုႏွင့္ မြန္ေသာင္းက်န္းသူ ႏိုင္ေရႊက်င္အုပ္စုကို  ေအာက္က်ဳိ႕စည္း႐ုံးေနရခ်ိန္ ျဖစ္သည္။
၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဇြန္လ ၁ ရက္တြင္ လန္ဒန္ ေဒးလီးေမး(လ္)သတင္းစာ၌ အီယင္ဝပ္က''ျမန္မာ ႏိုင္ငံအာဏာသိမ္းေရးအတြက္ သူပုန္အဖြဲ႕မ်ား ပူးေပါင္းမိၾကၿပီ''***(Rebel Bands Unite For Burma Coup) ဟူေသာေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ပါလီမန္ ဒီမုိကေရစီပါတီ၊ ေကအင္န္ယူတပ္ဦးႏွင့္ မြန္ျပည္သစ္ ပါတီတို႔  ရန္ကုန္အာဏာရွင္ စနစ္ကို  ျဖဳတ္ခ်ရန္ ပူးေပါင္းသြားၾကၿပီဟု ေရးသားျပန္သည္။ ရွမ္းႏွင့္ ကခ်င္ေသာင္းက်န္းသူ တု႔ိကလည္း  ပူးေပါင္းရန္ စဥ္းစားေနၾကၿပီဟုဆိုသည္။  အစုိးရအတြက္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ ၿခိမ္းေျခာက္မႈျဖစ္ၿပီး သူပုန္တုိ႔ သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေရွ႕ဘက္ ေတာေတာင္မ်ားတြင္ ေလ့က်င့္ေရးစခန္းမ်ား ထူေထာင္ထားၾကေၾကာင္း၊ နည္းျပဆရာမ်ား မွာ အမွတ္ ၁၃၆ တပ္ဖြဲ႕ (FORCE 136)မွျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသား ေဖာ္ျပထားသည္။****(ျမရာပင္စာေပ၏ေနာက္ဆံုး ေပၚသံုးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၇၊ ၈၊ ၉။)
၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဧၿပီလအတြင္း၌ပင္ စတာ လင္ဆီးဂေရ႕(ဖ္)ဆိုသူက အက္တလန္တစ္ရီဗ်ဴး ဂ်ာနယ္တြင္  ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း  အစုိးရသည္  ရန္ကုန္မွ မႏၲေလးေျမာက္ဘက္ မုိင္အနည္းငယ္ခန္႔သာ ခိုင္ခိုင္မာမာ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ တုိင္းျပည္၏ သံုးပံု ႏွစ္ပံုရွိ  ေတာေတာင္ထူထပ္ေသာအပိုင္းတြင္ ေဒသႏၲရေျပာက္က်ား တပ္မ်ား၊ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္ ျပည္သူ႕စစ္မ်ား အေျခစိုက္ေနေၾကာင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္း၏ ၾကားေနဝါဒသည္ ဆိုးရြားေသာအႏၲရာယ္ႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရေၾကာင္း၊ ဦးႏုသည္ ဗန္ေကာက္သို႔ ကြၽမ္းက်င္စြာထြက္ေျပးလာႏိုင္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ၿဖိဳခ်ရန္ အတိအလင္းေၾကညာ ခဲ့ေၾကာင္း၊ သူပုန္မ်ားသည္ ျမန္မာျပည္တြင္း၌စတင္ေလ့က်င့္ေနၾကၿပီျဖစ္ေၾကာင္းလုပ္ၾကံဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရးသားခဲ့သည္။*(ျမရာပင္စာေပ၏ေနာက္ဆံုး ေပၚသံုးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၅။)
စတာလင္ဆီးဂေရ႕(ဖ္)ဆိုသူမွာ အျခားမဟုတ္ ေပ။ ျမန္မာျပည္တြင္ ငယ္စဥ္ကေနထုိင္ခဲ့ဖူးသူ သတင္း စာဆရာတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ေဒါက္တာေဂၚဒြန္ဆီး ဂေရ႕(ဖ္)(ေသဆံုး)၏သားျဖစ္ၿပီး အက္ဒြပ္ေလာ႐ံု (ဦးေလာ႐ုံ)၏ သမီးႏွင့္အေၾကာင္းပါရာမွ သားမက္ ျဖစ္လာသူပင္တည္း။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပည္ေျပးမ်ားအတြက္ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေပးျခင္းမွာ မဆန္းလွေပ။
ဦးေလာ႐ုံသည္ အီယင္ဝပ္ႏွင့္ စတာလင္ဆီး ဂေရ႕(ဖ္)တုိ႔အား ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဧၿပီလ ပထမပတ္ ႏွင့္ ဒုတိယပတ္တြင္ ေကအင္န္ယူတပ္ဦးဌာနခ်ဳပ္သို႔ ပို႔ေပးခဲ့သည္။ ထုိစဥ္က ေကအင္န္ယူတပ္ဦးဌာနခ်ဳပ္ မွာ ေသာင္ရင္းျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းဘိနတြင္ တည္ရွိ သည္။ ဦးေလာ႐ုံသည္ သားသမက္ျဖစ္သူ ဆီးဂေရ႕(ဖ္) ႏွင့္ ၾသစေၾတးလ်သတင္းေထာက္ အီယင္ဝပ္တုိ႔ကုိ လုပ္ၾကံ၍ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေစခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔အျပင္ ဦးႏု ႏွင့္ ဦးေလာ႐ုံသည္ ျပည္ခ်စ္လူငယ္တပ္ေပါင္းစုကုိ အေရးေပၚဖန္တီးၿပီး ျပည္ခ်စ္လူငယ္တပ္ေပါင္းစု အသံလႊင့္ဌာနကို ထုိင္းႏိုင္ငံမွ ႏိုင္ငံျခားသားအရင္းရွင္ ႀကီးမ်ား၏အကူအညီျဖင့္ တည္ေထာင္ၾကျပန္သည္။
ထုိ႔ေနာက္ ဂ်ပန္မွ အသံလႊင့္စက္ သံုးလံုး မွာၾကားၿပီး ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၁၇ ရက္ ညေန ၅ နာရီ ၅ဝ မိနစ္မွစ၍ ထုိင္းႏိုင္ငံ ဆူခိုထိုင္**(Sukho Thai)  (ေသာကၠတဲ)ၿမိဳ႕တြင္ အေျခခ်ကာ အသံလႊင့္ၾကေတာ့ သည္။***(ျမရာပင္စာေပ၏ေနာက္ဆံုးေပၚသံုးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၉၊ ၂ဝ၊ ၂၁။)ျပည္ခ်စ္လူငယ္တပ္ေပါင္းစု အသံလႊင့္ဌာန အတြက္  အသံလႊင့္ႏိုင္ေရးႏွင့္ ေနရာထုိင္ခင္း အေဆာက္အအံုတုိ႔ကို စီစဥ္ေပးသူမွာ ဆူခိုထိုင္မွ တစ္သီးပုဂၢလလႊတ္ေတာ္အမတ္  ဆစ္ေရႊသမ္ စြန္ေလာင္ႏွင့္ ထုိင္းစီအုိင္ဒီမွ ပုလိပ္အရာရွိႀကီးမ်ား ျဖစ္သည္။ ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၁၄ ရက္တြင္ အသံလႊင့္ အစီအစဥ္ကို သံုးပတ္မွ်ရပ္နားၿပီး မဲေဆာက္ မွတစ္ဆင့္ ၾသဂုတ္လကုန္တြင္ ဘိနစခန္းသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္း ခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၅ ရက္ မွစ၍  အစိုးရဆန္႔က်င္ေရးမ်ားကို  အသံလႊင့္၍   လႈံ႕ေဆာ္ၾကျပန္သည္။  သို႔ေသာ္  တပ္မေတာ္ အေရွ႕ေတာင္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္၏ ပတၱျမားစစ္ဆင္ ေရးေၾကာင့္ စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္တြင္ အသံလႊင့္ လုပ္ငန္းမ်ား ရပ္ဆိုင္းသြားရေတာ့သည္။   တစ္ခါတစ္ရံ ၌သာ စက္စမ္းရင္း အသံလႊင့္ၾကေသးေသာ္လည္း က်ယ္ျပန္႔ေသာ အသံလႊင့္ဝါဒျဖန္႔ခ်ိျခင္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္မလာႏိုင္ခဲ့ေပ။****(ျမရာပင္စာေပ၏ေနာက္ဆံုးေပၚသံုးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၂ဝ၊ ၂၁၊ ၂၂ ၊ ၂၃။)
ျပည္ေျပးအသံလႊင့္ဌာနသည္ ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၆ ရက္တြင္ ပါလီမန္ ဒီမုိကေရစီပါတီ ကရင္ အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး(ေကအင္န္ယူ)ႏွင့္ မြန္ျပည္သစ္ ပါတီတုိ႔ သံုးပါတီပူးေပါင္းၿပီး တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိး ေပါင္းစံု ညီၫြတ္ေရးႏွင့္ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ ေပါင္းစုဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ေရးအတြက္ လက္မွတ္ေရး ထိုးၿပီးေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့သည္။
ေနာက္တစ္ေန႔ ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၇ ရက္  နံနက္ ၆ နာရီ ၄၅ မိနစ္တြင္ သံုးပါတီ၏ ပူးတြဲေၾကညာခ်က္ကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း အသံလႊင့္ ေၾကညာျပန္သည္-*****(ျမရာပင္စာေပ၏ေနာက္ဆံုး ေပၚသံုးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၂၈၊ ၂၉။)
+++
ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီပါတီ၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ႏွင့္  ေကအင္န္ယူကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး  မ်ား၏ ပူးတြဲေၾကညာခ်က္
(၁) မဟာဗမာဝါဒီ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ေနဝင္း ငါ့မင္းငါ႔ခ်င္း အစိုးရျဖဳတ္ခ်ေရး၊ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိး ေပါင္းစံု ျပည္သူမ်ား၏ လြတ္လပ္ေသာ၊ တန္းတူေသာ၊ ဒီမုိကေရစီက်ေသာ၊ တုိးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးေသာ၊ ၿငိမ္းခ်မ္း သာယာေသာ ျပည္နယ္ေပါင္းစံု ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္တည္ေဆာက္ေရးႏွင့္ တပ္ေပါင္းစု ဖြဲ႕စည္းရာတြင္ တန္းတူေသာ၊ ဒီမိုကေရစီက်ေသာ၊ အျပန္အလွန္အေထာက္အကူျပဳေသာ၊ တပ္ေပါင္းစုမွ ႏုတ္ထြက္လုိက ႏုတ္ထြက္ႏိုင္ခြင့္ရွိေသာ၊ အျပန္အလွန္အၾကံေပးမႈမ်ားရွိေသာ စည္း႐ုံးမႈမ်ားကို အေျခခံ၍ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အတြင္းရွိ ကခ်င္၊ ကရင္၊ ကယား၊ ခ်င္း၊ ဗမာ၊ မြန္၊ ပအုိဝ့္၊ ရွမ္း၊ ရခိုင္ အစရွိေသာ တိုင္း ရင္းသားလူမ်ဳိးေပါင္းစံုပါဝင္၍ စည္းလံုးညီၫြတ္စြာ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ ''တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေပါင္းစုံ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ေပါင္းစု''ကို ဖြဲ႕စည္းရန္။
(၂)  တပ္ေပါင္းစုသည္  တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိး ေပါင္းစံု ျပည္သူမ်ားကုိ စည္း႐ုံး၍ ေရွ႕ေဆာင္ကာ လက္နက္ကိုင္တုိက္ပြဲကို အဓိကထား၍ ဗိုလ္ေနဝင္း အစုိးရကို ျဖဳတ္ခ်၍ ေအာက္ပါလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္သြားရန္-
(က)    လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိး၏အရည္အခ်င္းရွိေသာ မည္သည့္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမဆို လူဦးေရ နည္းသည္ျဖစ္ေစ၊ မ်ားသည္ျဖစ္ေစ၊ တရား မွ်တေသာ အက်ယ္အဝန္းရွိၿပီး ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အခြင့္အာဏာ အျပည့္အဝ ရွိေသာ ျပည္နယ္မ်ားဖြဲ႕စည္းေပးရန္။
(ခ)     တန္းတူေရးအေျခခံေပၚတြင္  ျပည္နယ္ ေပါင္းစံု ျပည္ေထာင္စုသမၼတႏိုင္ငံ တည္ ေဆာက္ရန္ႏွင့္ ျပႆနာရပ္မ်ားကို အၾကမ္း မဖက္ဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေျဖရွင္းသြားရန္။
(၃) အဖြဲ႕သံုးဖြဲ႕သည္ မြန္ျပည္နယ္၊ ရခိုင္ျပည္နယ္၊ ခ်င္းျပည္နယ္တည္းဟူေသာ ျပည္နယ္သစ္ သံုးျပည္နယ္ ကို တည္ေထာင္ဖြဲ႕စည္းရန္ သေဘာတူၾကသည္။
+++
ဤကား ျပည္ေျပးတုိ႔၏ဝါဒျဖန္႔ခ်ိခ်က္မ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ လက္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္မ်ားႏွင့္ကား မ်ားစြာကြာ ျခားေနေၾကာင္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားမည္ျဖစ္ေပသည္။
သံုးပါတီအစည္းအေဝး
ဦးႏုႏွင့္ ျပည္ေျပးမ်ား၏ ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီ ပါတီ သည္ ထုိင္းႏိုင္ငံ ဗန္ေကာက္ၿမိဳ႕ အမွတ္ ၃၂ ဆြိဳင္ ၁၈ စုခုမ္းဗစ္တ္လမ္း(ွဥႈယ၁၈ ်ကု့ကာလငအ) တြင္ ဌာနခ်ဳပ္ဖြင့္လွစ္၍ အထင္အရွားအေျခစိုက္လ်က္ရွိ သည္။ မန္းဘဇံက ဥကၠ႒အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ေကအင္န္ယူတပ္ဦးသည္ ဘိနစခန္းတြင္ ဌာနခ်ဳပ္ဖြင့္ လွစ္ထားသည္။ ႏုိင္ေရႊက်င္၏ မြန္ျပည္သစ္ပါတီမွာ လူအင္အားမဆိုစေလာက္ႏွင့္သာ လႈပ္ရွားေနရသည္။ ျပည္ေျပးမ်ားသည္ တစ္ဖက္မွ ႏိုင္ငံတကာေထာက္ခံ မႈရရွိရန္ ေဆာင္ရြက္ရင္း ကရင္ႏွင့္ မြန္ေသာင္းက်န္း သူမ်ား၏ အားေပးကူညီမႈ၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ရရွိရန္ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ေမလ ၁၅ ရက္တြင္ကား ဆြိဳင္ ၁၈ ဌာနခ်ဳပ္တြင္ သံုးပါတီ အစည္းအေဝးကို စတင္က်င္းပႏိုင္ၾကေတာ့သည္။ အစည္းအေဝးမွာ ေမလ ၂၅ ရက္အထိ ၁ဝ ရက္ တုိင္တိုင္ၾကာျမင့္ခဲ့သည္။ *(ျမရာပင္စာေပ၏ေနာက္ဆံုးေပၚသံုးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၂၉။) ဦးႏုတို႔လူစုသည္ ယိုးဒယား ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း မာရွယ္ဆြန္ဂရမ္၏ ဇနီးတစ္ဦးက ေပးထားေသာ အေဆာက္အအံုတြင္ေနထုိင္လ်က္ ရွိၾက သည္။ ဦးေလာ႐ုံသည္ သံုးပါတီအစည္းအေဝးသတင္း အား ေဟာင္ေကာင္ႏွင့္ ဗန္ေကာက္မွသတင္းေထာက္ မ်ားကို ေခၚယူ၍ တခမ္းတနားဓာတ္ပံု႐ုိက္ကူးေစခဲ့ သည္။
သံုးပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရး၊ စည္း႐ုံးေရး၊ ဘ႑ာေရးဆုိင္ရာမ်ားကို ေမလ ၂၅ ရက္ တြင္လက္မွတ္ေရးထိုးလုိက္ၾကသည္။ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးေပါင္းစံုလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ေပါင္းစုကုိလည္း ဖြဲ႕စည္းလိုက္ၾကသည္။ တပ္ေပါင္းစုနာယကမွာ ဦးႏု ျဖစ္ၿပီး ဥကၠ႒မွာမန္းဘဇံျဖစ္သည္။ ႏိုင္ေရႊက်င္(ေခၚ) ႏိုင္ဘလြင္သည္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံေရးႏွင့္စည္း႐ုံးေရးဆပ္ေကာ္မတီအတြင္းေရးမွဴး မွာ ဗိုလ္လက်္ာျဖစ္ၿပီး ဗုိလ္ျမက စစ္ေရးဆပ္ေကာ္မတီ အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္သည္။ ဘ႑ာေရး ဆပ္ေကာ္မတီအတြင္းေရးမွဴးမွာ  တီကလစ္ျဖစ္     သည္။* (ျမရာပင္စာေပ၏ေနာက္ဆံုးေပၚသံုးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၃ဝ။)
ျပည္ေျပးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေကအင္န္ယူတပ္ဦး ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္ မ်ားသည္ သံုးပါတီအစည္းအေဝးတြင္ ညီၫြတ္ေရးရၾကၿပီး ပူးေပါင္းၾကပါၿပီဟုဆုိကာ လက္မွတ္ေရးထုိး၍ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း စင္စစ္တြင္ကား ခိုင္မာေသာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ား မဟုတ္ေပ။ ျပည္ေျပးမ်ားမွာ ႏုိင္ငံတကာတြင္ ထင္ေပၚလ်က္ရွိၿပီး ဟိတ္ဟန္ႀကီးမားေနေသာ္လည္း လူသူလက္နက္ အင္အား၊ စည္း႐ုံးေရးအင္အား မည္မည္ရရမရွိလွေပ။ မြန္ျပည္သစ္ပါတီမွာလည္း လူအင္အား အနည္းငယ္ သာရွိၿပီး ဗိုလ္ျမအုပ္စုႏွင့္ အေစးမကပ္ျခင္းေၾကာင့္ အေျခအေနအရၾကည့္၍ ဆက္ဆံေနရသည္။ ဗိုလ္ျမ အုပ္စုမွာလည္း အျခားေသာင္းက်န္းသူအဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ညီၫြတ္ရန္မဆုိထားႏွင့္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ အျခားအဖြဲ႕အစည္းမ်ား ႏွင့္ပင္ ပဋိပကၡျပင္းထန္စြာ ျဖစ္ပြားလ်က္ရွိသည္။
စင္စစ္ေသာင္းက်န္းသူ သံုးဖြဲ႕စလံုးမွာ အခက္အခဲ အက်ပ္အတည္းမ်ားစြာႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနၾကရေသာ ေၾကာင့္ မိမိတို႔အတြက္ အသက္႐ွဴ ေခ်ာင္လုိေခ်ာင္ျငား၊ အခြင့္အေရး ရလုိရျငား ပူးေပါင္းၾကျခင္းသာျဖစ္သည္။ ျပည္ေျပးအဖြဲ႕သည္ ျပည္တြင္းသို႔ ျပန္လည္ထုိးေဖာက္ ဝင္ေရာက္ရာတြင္ ကရင္ႏွင့္မြန္ေသာင္းက်န္းသူတုိ႔၏ နယ္ေျမမ်ားကို အသံုးျပဳရန္လုိအပ္ေနသကဲ့သုိ႔ ကရင္ ႏွင့္မြန္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားမွာလည္း ႏိုင္ငံတကာတြင္ ဝင္ဆံ့ႏိုင္ေရးအတြက္ ျပည္ေျပးအဖြဲ႕ကို ခုတံုးလုပ္ရမည့္ အေျခအေနမ်ဳိးတြင္ ေရာက္ရွိေနေပသည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ဖြဲ႕ႏွင့္တစ္ဖြဲ႕ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ျခင္းကား မရွိၾကေပ။ ဦးႏုသည္ ဗမာျပည္နယ္ဖြဲ႕စည္းေရးအပါအဝင္  ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုဖြဲ႕စည္းေရးႏွင့္ မြန္ျပည္နယ္ ဖြဲ႕စည္းေရးတို႔ကို  မန္းဘဇံႏွင့္  ႏုိင္ေရႊက်င္တုိ႔  အႀကိဳက္လုိက္ေလ်ာသေဘာတူခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ ကရင္ျပည္နယ္တုိးခ်ဲ႕ေဖာ္ထုတ္ေရးႏွင့္ ခြဲထြက္ခြင့္ ျပ႒ာန္းေရးတို႔တြင္မူ  အျငင္းပြားေနၾကသည္။ ေကအင္န္ယူတပ္ဦးက သံုးပါတီတပ္ေပါင္းစုကို မသန္႔ရွင္းေသာ မသူေတာ္မဟာမိတ္ဖြဲ႕မႈ (UNHOLY ALLIANCE)ဟုသာ ျမင္ထားသည္။(ျမရာပင္စာေပ၏ေနာက္ဆံုးေပၚသံုးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၄၁၊ ၄၂။)

စင္စစ္ သံုးပါတီညီၫြတ္ေရး လႈပ္ရွားမႈမွာ တစ္ပါတီခ်င္း၊ တစ္ဖြဲ႕ခ်င္းအတြင္း၌ ကေမာက္ကမ မညီမၫြတ္ျဖစ္ေနၾကသည့္အျပင္ ႏိုင္ငံျခားသူလွ်ဳိမ်ား ပါ ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ေနသျဖင့္ ႐ႈပ္ေထြးေပြလီေနေသာ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုဟုသာ ဆိုရေပမည္။
ႏုိင္ငံျခားသူလွ်ဳိမ်ား၊ သို႔မဟုတ္ ျပည္ပစြက္ဖက္မႈ
ျပည္ေျပးလႈပ္ရွားမႈသည္ ႏိုင္ငံတကာ ႏိုင္ငံေရး ဇာတ္ခံုေပၚတြင္ အျခားေသာေသာင္းက်န္းမႈမ်ား၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ားထက္ပင္ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ထင္ေပၚေက်ာ္ ၾကားခဲ့ေသာ လႈပ္ရွားမႈတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔အတူပင္ ႏိုင္ငံျခား စြက္ဖက္မႈမ်ား၊ ျပည္ပ ပေယာဂမ်ားလည္း ပါဝင္႐ႈပ္ေထြးခဲ့ရသည္။ ျပည္ေျပးေခါင္းေဆာင္ပိုင္းတြင္ ပင္ ႏိုင္ငံျခားသူလွ်ဳိမ်ား ပါဝင္သည္အထိ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ျပည္ေျပးလႈပ္ရွားမႈကို အစီအစဥ္တက်ႀကိဳးကိုင္ေန သူမွာ ေနးရွင္းသတင္းစာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးေလာ႐ုံျဖစ္သည္။ ဦးေလာ႐ုံသည္ ျပည္တြင္းမွ ထြက္ ေျပးသြားၾကေသာ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ား ကုိ စနစ္တက်စုစည္း၍ ဦးႏုကို စည္း႐ုံးကာေခါင္း ေဆာင္တင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ဦးေလာ႐ုံသည္ အေမရိကန္ ဗဟုိေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕(စီအုိင္ေအ)အတြက္ အလုပ္ လုပ္ေပးခဲ့သူျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားသည္။
ဦးေလာ႐ုံအား အဘ စီအက္စ္တုန္ အမိ ျမစ္ႀကီး နားသူ ရွမ္းအႏြယ္ဝင္ ေဒၚေစာေရႊတို႔မွ ၁၉၁၁ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၅ ရက္တြင္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ကာမုိင္း ၿမိဳ႕၌ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ငယ္စဥ္က မႏၲေလးၿမိဳ႕စိန္ပီတာ ေက်ာင္းတြင္ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး ၁၉၃ဝ ျပည့္ႏွစ္ မွစ၍ ျမန္မာျပည္မီးရထားဌာနတြင္ အမႈထမ္းခဲ့သည္။ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္တြင္ ၿဗိတိသွ်စစ္တပ္၌ အရာရွိအျဖစ္ အမႈထမ္းသည္။ ၁၉၄၄ ခုႏွစ္တြင္ကား အေမရိကန္ တပ္သို႔  ဝင္ေရာက္ၿပီး  လွ်ဳိဝွက္ေထာက္လွမ္းေရး မဟာဗ်ဴဟာအဖြဲ႕(အုိအက္စ္အက္စ္)*** (OFFICE OF THE STRATEGIC SERVICES) တြင္ ေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိ  ဗိုလ္မွဴးအဆင့္ျဖင့္ တာဝန္ ယူခဲ့သည္။ ၁၉၆၄ ခုႏွစ္၊ ၄၇ခုႏွစ္တြင္ ကုန္းလမ္း သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးဘုတ္အဖြဲ႕  ပုိ႔ေဆာင္ေရး အရာရွိခ်ဳပ္ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၁၅ ရက္တြင္ ေနးရွင္းအဂၤလိပ္သတင္းစာ ထုတ္ေဝသူ ႏွင့္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္တြင္ ႏိုင္ငံသစ္သတင္းစာကို ထုတ္ေဝခဲ့ျပန္သည္။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္တြင္  ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ  ဆန္စပါးစံုစမ္းေရး   ေကာ္မရွင္အဖြဲ႕ဝင္ျဖစ္ၿပီး သတင္းစာႏွင့္ အႏုစာေပ ဆုိင္ရာ ဖိလစ္ပိုင္သမၼတ မက္ေဆးေဆးဆုကို ရရွိခဲ့ သည္။ သတင္းစာေလာကတြင္ မ်ားစြာလုပ္ကုိင္ခဲ့ၿပီး  ၾသဇာတိကၠမ ရွိသူလည္း ျဖစ္သည္။(၁။ခ်စ္ၾကည္ေရးၾကည္ၫြန္႔၏ ဦးႏု၊ ဦးေလာ႐ုံအေပါင္း အပါမ်ားႏွင့္ နယ္ခ်ဲ႕ဂုိဏ္း စာမ်က္ႏွာ ၁၃၃ မွ ၁၃၆)
အေမရိကန္၏ လွ်ဳိ႕ဝွက္ေထာက္လွမ္းေရး မဟာဗ်ဴ ဟာဌာန(အိုအက္စ္အက္စ္)သည္ စီအုိင္ေအအဖြဲ႕ႀကီး၏ အေျခခံပင္ျဖစ္သည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက ဂ်ပန္တို႔၏ လက္ဦးမႈရယူတုိက္ခိုက္ခံရျခင္းမွာ သတင္း ေထာက္လွမ္းေရး ညံ့ဖ်င္း၍ဟုယူဆၿပီးထုိစဥ္က အေမရိကန္သမၼတ႐ုစဘဲ့က အိုအက္စ္အက္စ္ကို ထူေထာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္တြင္မူ သမၼတ ထ႐ူးမင္းက အိုအက္စ္အက္စ္ကို ဖ်က္သိမ္းလုိက္ၿပီး အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အမ်ဳိးသားလံုျခံဳေရးေကာင္စီ ဥပေဒႏွင့္ တစ္ဆက္တည္း စီအုိင္ေအ အဖြဲ႕ႀကီးကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။ စီအုိင္ေအသည္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္တြင္ တရားဝင္ေပၚေပါက္ လာသည္။ စီအိုင္ေအအဖြဲ႕ႀကီးသည္ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒ ဆန္႔က်င္ေရးကုိ အဓိက ဦးတည္ခ်က္ထားၿပီး ႏိုင္ငံ တကာႏိုင္ငံေရးေလာကတြင္ ဝင္ေရာက္လႈပ္ရွားလာရာ ကမၻာတြင္ လူသိမ်ား၍လာသည္။
ဦးေလာ႐ုံသည္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၁၅ ရက္တြင္  ေနးရွင္းအဂၤလိပ္သတင္းစာတုိက္ကုိ ထူေထာင္ၿပီး အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အေရျခံဳ၍ သူလွ်ဳိလုပ္ငန္း ကို စတင္ေတာ့သည္။ ဦးေလာ႐ုံသည္ စစ္မႈထမ္းအျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့ေသာ အဂၤလိပ္ႏွင့္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံမ်ား အေပၚတြင္ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ အက်ဳိးျပဳလာခဲ့သည္။ လြတ္လပ္ခါစႏိုင္ငံေတာ္အား အေနာက္အုပ္စုႏိုင္ငံ မ်ားက ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရးအကူအညီမ်ား ဗန္းျပ၍ လည္းေကာင္း၊ ၿခိမ္းေျခာက္၍လည္းေကာင္း ၾသဇာ လႊမ္းမိုးရန္ ႀကိဳးစားေနၾကခ်ိန္တြင္ ဦးေလာ႐ုံကလည္း တုိးတက္ေသာသတင္းစာဆရာမ်ားအား ဖယ္ရွားပစ္ ႏိုင္ရန္ အာရွေဖာင္ေဒးရွင္း၊ ဖုိ႔ဒ္ေဖာင္ေဒးရွင္းတုိ႔၏ အကူအညီျဖင့္ သတင္းစာကလပ္တစ္ခုတည္ေထာင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ သတင္းစာ ဆရာအသင္းႏွင့္ ျမန္မာျပည္သတင္းေထာက္အသင္း တုိ႔က ဝိုင္းဝန္းကန္႔ကြက္ဆန္႔က်င္ခဲ့သျဖင့္ မေအာင္ျမင္ ခဲ့ေပ။
ေတာ္လွန္ေရးအစိုးရတက္လာေသာအခ်ိန္တြင္ ဦးေလာ႐ုံသည္ ေနးရွင္းသတင္းစာႏွင့္ ႏိုင္ငံသစ္သတင္း စာမ်ားမွ ေစာင္းေျမာင္းပုတ္ခတ္ေတာ့သည္။ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္တြင္ အစုိးရက ဦးေလာ႐ုံအား ထိန္းသိမ္းၿပီး ၁၉၆၈ ခုႏွစ္တြင္ ျပန္လႊတ္လိုက္သည္။ ဦးေလာ႐ုံသည္ ထုိႏွစ္ကုန္တြင္ ေအဒီလမ္းရွိ အမွတ္ ၁၄ (ေအ) ေနအိမ္အား ႐ုပ္ရွင္မင္းသားဝင္းဦးသို႔ ေရာင္းခ်၍ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအျဖစ္ စြန္႔လႊတ္လုိက္သည္။
ဦးေလာ႐ုံသည္ ေအဒီလမ္း၌ေနထုိင္ခဲ့စဥ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ားျဖစ္သူ မစၥတာ ေဂ်အက္စ္ ဖာနီဗယ္(ျပည္ႏွင္ဒဏ္ခံရသူ)၊ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာလုစ္တုိ႔ႏွင့္ ေတာက္ေလွ်ာက္အဆက္အသြယ္ ရွိခဲ့သူျဖစ္သည္။ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား အျဖစ္မွစြန္႔လႊတ္ၿပီး အဂၤလန္ႏုိင္ငံသားအျဖစ္ခံယူမည္ ဟုဆိုကာ ထုိင္းႏိုင္ငံဗန္ေကာက္ၿမိဳ႕သို႔ ထြက္ခြာသြားခဲ့ သည္။ ထုိင္းႏိုင္ငံသို႔ေရာက္ရွိေသာအခါ ဗိုလ္ရန္ႏိုင္တို႔ ကဲ့သုိ႔ေသာ ျပည္ေျပးအခ်ဳိ႕မွာႀကိဳတင္ေရာက္ရွိေနၾက ၿပီး ျဖစ္သည္။ ဦးေလာ႐ုံသည္ ျပည္ေျပးအဖြဲ႕လႈပ္ရွားမႈ ေပၚေပါက္လာရန္အတြက္ အဓိကႀကိဳးပမ္းသူပင္ ျဖစ္ သည္။
ဦးေလာ႐ုံသည္ ျပည္ေျပးမ်ားအား စုစည္း၍ ေတာ္လွန္ေရးအစိုးရအား ျဖဳတ္ခ်ႏိုင္ရန္အတြက္ ဦးႏု အား ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။ ဦးႏုသည္ ႏုိင္ငံေရးၾသဇာႀကီးမားသည့္အျပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ၁ဝ ႏွစ္ခန္႔ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ေခါင္းေဆာင္လုပ္လာသူျဖစ္သည္။ ဘာသာေရးအရ စည္း႐ုံးခဲ့ေသာေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶဘာသာအမ်ားစု၏ ေထာက္ခံမႈ ရရွိႏိုင္သည္။ ဦးႏုအား ၁၉ဝ၇ ခုႏွစ္၊ ေမလ ၂၅ ရက္တြင္ ေျမာင္းျမခ႐ုိင္၊ ဝါးခယ္မၿမိဳ႕၌ အဖ ဦးစံထြန္း၊ အမိ ေဒၚေစာခင္တုိ႔မွ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕မ ေက်ာင္းမွ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး တကၠသိုလ္ေရာက္ သည္။ ၁၉၂၉ ခုႏွစ္တြင္ ဘီေအေအာင္ၿပီး ၁၉၃၅ ခုႏွစ္တြင္ ဘီအယ္လ္ေအာင္သည္။ ၁၉၃၅-၃၆ ခုႏွစ္ တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားသမဂၢဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ယူခဲ့ၿပီး ၁၉၃၆ ခုႏွစ္တြင္ ေက်ာင္းသားသပိတ္ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာသည္။ ၿဗိတိသွ်အစုိးရက ဦးႏုအား ေထာင္ႏွစ္ႏွစ္ ခ်ထားရာ ဂ်ပန္တပ္မ်ားဝင္လာမွ လြတ္ေျမာက္ခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ေခတ္တြင္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးႏွင့္ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးမ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္တြင္ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ျဖစ္လာၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းက်ဆံုးခ်ိန္တြင္ ႏု- အက္တလီစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ ဆိုသည္အထိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ေနရာကို ဝင္ခဲ့ရသည္။  လြတ္လပ္ေရးရေသာအခါ  ပထမဆံုး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာၿပီး ဖဆပလဥကၠ႒အျဖစ္လည္း တာဝန္ယူသည္။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္တြင္ သန္႔ရွင္းဖဆပလ ကိုထူေထာင္ၿပီး ၁၉၆ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ျပည္ေထာင္စု ပါတီဟု အမည္ေျပာင္းခဲ့သည္။(၁။        ခ်စ္ၾကည္ေရး ၾကည္ၫြန္႔၏ ဦးႏု၊ ဦးေလာ႐ုံ အေပါင္းအပါမ်ားႏွင့္ နယ္ခ်ဲ႕ဂုိဏ္း၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၂၃ မွ ၁၂၅။)
ဦးႏုသည္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂ ရက္တြင္ ထိန္းသိမ္းခံရၿပီး ၁၉၆၆ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ ၂၇ ရက္တြင္ ျပန္လြတ္လာသည္။ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီ လ ၄ ရက္တြင္ ဦးဓမၼဓဇဘြဲ႕အမည္ျဖင့္ ရဟန္းဝတ္သည္။  တရားေဟာသည္။  အလွဴခံ ထြက္သည္။ ရခိုင္ေလေဘးကိုအေၾကာင္းျပ၍ ေနရာ အႏွံ႔အျပားလွည့္လည္ တရားေဟာခဲ့သည္။ ဘာသာ ေရးကိုသာ ေဆာင္ရြက္ပါေတာ့မည္ဟု အႀကိမ္ႀကိမ္ ေၾကညာသည္။ သို႔ေသာ္ ဦးေလာ႐ုံက အိႏၵိယႏိုင္ငံမွ ထုိင္းႏိုင္ငံသို႔ေခၚယူသြားေသာအခါတြင္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ပါသြားေတာ့၏။
ျပည္ေျပးအဖြဲ႕၏ ေခါင္းေဆာင္မႈအပိုင္းတြင္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ ဗိုလ္စၾကာလည္း ပါဝင္သည္။ ဗိုလ္စၾကာသည္ ၁၉၁၆ ခုႏွစ္တြင္ အဘ ဦးျမသာ၊ အမိ ေဒၚသန္းတင္တို႔မွ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ အစုိးရေဆးေက်ာင္းတက္ရာမွ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးဝင္ ႏွင့္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ဗမာ့ကာကြယ္ ေရးတပ္မေတာ္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးအျဖစ္မွ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္တြင္ ဒုတိယစစ္ဝန္ႀကီးျဖစ္လာသည္ ၁၉၄၃ -၄၅ ခုႏွစ္တြင္  ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဆုိင္ရာ ျမန္မာစစ္သံမွဴးျဖစ္ၿပီး ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ တြင္ ပါလီမန္အတြင္းဝန္ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္ တြင္ ပါလီမန္အမတ္မွ ႏုတ္ထြက္ၿပီး ဗမာ့ေလေၾကာင္း ပို႔ေဆာင္ေရး AIR BURMA ႏွင့္ သီရိစၾကာကုမၸဏီ ထူေထာင္ခဲ့သည္။  အေမရိကန္႐ုပ္ရွင္မင္းသား ဂေရဂရီပက္ႏွင့္တြဲ၍ ခရမ္းေရာင္လြင္ျပင္႐ုပ္ရွင္ ကားတြင္ ပါဝင္ခဲ့ေသာ ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီး ဝင္းမင္းသန္း ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့သည္။
ေစာၾကာဒိုးသည္လည္း  တပ္မေတာ္တြင္  ဒုတိယကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္အထိ  တာဝန္ယူခဲ့ဖူးသူ ႏိုင္ငံေရးအစဥ္အလာရွိသူ ကရင္အမ်ဳိးသား ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ေညာင္ေရႊမဟာေဒဝီ စဝ္ဟိန္ခမ္းသည္ လည္း သိႏၷီေျမာက္ပုိင္း ေစာ္ဘြား ႀကီး၏သမီး၊ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပထမဆံုး သမၼတႀကီး စဝ္ေရႊသိုက္(ကြယ္လြန္)၏ ဇနီးျဖစ္ၿပီး ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္အမ်ဳိးသမီးအမတ္ ျဖစ္ခဲ့သူပင္ျဖစ္သည္။ တီကလစ္သည္ လည္း ၁၉၆၃ ခုႏွစ္အထိ  တပ္မေတာ္တြင္  ေလတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ (ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္)အဆင့္အထိ တာဝန္ယူခဲ့ၿပီး ႏိုင္ငံတကာ အေတြ႕အၾကံဳရွိသူပင္ျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ရန္ႏိုင္သည္လည္း ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ျဖစ္ၿပီး ေဒါက္တာဘေမာ္၏သမီး သဥၨာေမာ္ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့သည္။ ဗိုလ္လက်္ာသည္ လည္း ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးအထိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ဖူးသူ ပင္ျဖစ္သည္။ ဦးသြင္ႏွင့္ဦးဝင္းတုိ႔သည္လည္း ဝန္ႀကီး ေဟာင္းမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပည္ေျပးေခါင္း ေဆာင္မ်ားမွာ ႏိုင္ငံေရးအစဥ္အလာရွိသူ၊ ၾသဇာတိကၠမ ႀကီးမားသူမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။
ေဖာ္ျပပါ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား၏ ေခါင္းေဆာင္မႈကုိယူ၍ ေတာ္လွန္ေရးအစုိးရအား ျဖဳတ္ခ်ပါက ျပည္သူလူထု၏ ေထာက္ခံမႈရလိမ့္မည္၊ လြယ္ကူစြာေအာင္ျမင္လိမ့္မည္ဟု ႏိုင္ငံျခားသူလွ်ဳိမ်ား က ထင္ျမင္ယူဆခဲ့ပံုရသည္။သို႔ေသာ္ ျပည္ေျပးေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ မ်က္ေမွာက္ႏိုင္ငံ ေရးသမုိင္းတစ္ေလွ်ာက္ အတြင္း ဂုိဏ္းဂဏစြဲ၊ ဝါဒစြဲျဖင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ပဋိပကၡျဖစ္ခဲ့ၾကဖူးသူမ်ား ျဖစ္သည္ကို မူကား ဦးေလာ႐ုံ၏ဆရာမ်ား သတိျပဳမိၾကဟန္ မတူခဲ့ ေပ။
ျပည္ေျပးအဖြဲ႕၏ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းမွာ ႏိုင္ငံေရး အစဥ္အလာရွိသူ ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ား ျဖစ္ေန သကဲ့သုိ႔ ျပည္ေျပးအဖြဲ႕၏ ႏိုင္ငံျခားဆက္သြယ္ေရးႏွင့္ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အဓိကေဆာင္ရြက္ေနသူ မ်ားမွာလည္း ႏိုင္ငံျခားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ သူလွ်ဳိမ်ား ပင္ျဖစ္သည္။ ဖဆပလအစုိးရ ဒုတိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၏ အပါးေတာ္ၿမဲျဖစ္ခဲ့သူ သုေဝသည္ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္တြင္ ထုိင္းႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ေျပးၿပီး ဗိုလ္ရန္ႏိုင္ အဖြဲ႕ႏွင့္ ပူးေပါင္းခဲ့သည္။   ျပည္ေျပးလႈပ္ရွားမႈ  ထင္ရွားလာခ်ိန္တြင္  သုေဝသည္  ဗန္ေကာက္ ေဝါလ္ဒ္*BANGKOK WORLD သတင္းစာတုိက္တြင္ အလုပ္လုပ္ရင္း ႏိုင္ငံျခားသူလွ်ဳိအဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု၏ အေထာက္ေတာ္ ျဖစ္ေနေလၿပီ။(၁။  ျမရာပင္စာေပ၏ ေနာက္ဆံုးေပၚ သုံးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၄၆။) ဘီဘီစီ**BRITISH BROADCASTING CORPORATION ေထြးျမင့္သည္ အင္ဒိုနီးရွား ႏုိင္ငံဆုိင္ရာ ျမန္မာသံ႐ုံးတြင္ ႐ုံးအုပ္ အျဖစ္ အမႈထမ္းေနရာမွ ၁၉၆၆ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၁၃ ရက္တြင္ လန္ဒန္သို႔ တိတ္တဆိတ္ထြက္ေျပးၿပီး ဘီဘီစီ အသံလႊင့္ဌာနတြင္  အမႈထမ္းခဲ့သည္။၂  ထုိ႔ေနာက္ ႏိုင္ငံျခားလွ်ဳိ႕ဝွက္အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု၏ အေထာက္ ေတာ္အျဖစ္ ျပည္ေျပးအဖြဲ႕ထဲသို႔ ဝင္ေရာက္လာသည္။ ျမဝတီမဂၢဇင္းလက္ေထာက္စာတည္းေဟာင္း ရဲေခါင္ ***(စာေရးဆရာျမဝတီရဲေခါင္) သည္လည္း အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈေၾကာင့္ ျပည္ပကုိထြက္ေျပးသြားရသူျဖစ္သည္။ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၁၈ ရက္တြင္ ပထမဝန္ႀကီးေဟာင္း ဦးဝင္းေခါင္းေဆာင္ေသာ ၁၁ ဦး ျပည္ပသို႔ထြက္ေျပး ခဲ့ရာ ဦးဝင္း၏သား တင္ေမာင္ဝင္းႏွင့္ ေခြၽးမ ေဘဘီ တို႔လည္း ပါသြားၾကသည္။၃ သုေဝ၊ ေထြးျမင့္၊ ရဲေခါင္ ႏွင့္ တင္ေမာင္ဝင္းတို႔သည္ ဦးေလာ႐ုံ၏အစီအစဥ္ အရ အသံလႊင့္၍ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိၾကရသူမ်ားျဖစ္သည္။
ျပည္ေျပးအဖြဲ႕၏လႈပ္ရွားမႈတြင္ အဓိကႀကိဳးကုိင္သူ မွာ စီအုိင္ေအ သူလွ်ဳိကိုယ္စားလွယ္ ဦးေလာ႐ုံျဖစ္ ေၾကာင္း၊ ျပည္ေျပးေခါင္းေဆာင္ပိုင္းႏွင့္ အေရးပါေသာ ေနရာမ်ားတြင္ သူလွ်ဳိမ်ားဝင္ေရာက္လႈပ္ရွားေနေၾကာင္း၊ ဦးႏုႏွင့္ ျပည္ေျပးေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ႏိုင္ငံျခား အရင္းရွင္ႀကီးမ်ားထံမွ အကူအညီရသည္သာမကဘဲ အေမရိကန္ဦးေဆာင္ေသာ ဆီးတုိးစစ္အုပ္စုထံမွ အကူ အညီမ်ားရရွိေနေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ ထုိင္းအစိုးရက ျငင္း ဆန္ေသာ္လည္း ထုိင္းႏုိင္ငံေရးသမားအခ်ဳိ႕ႏွင့္ ပုလိပ္အာဏာပိုင္အခ်ဳိ႕က ျပည္ေျပးမ်ားအား လုိအပ္ သည္မ်ားကူညီေနေၾကာင္းတို႔မွာ ကမၻာတြင္ ထင္ရွား သည္ထက္ ထင္ရွားလာသည္။ ျပည္ေျပးမ်ားအား ဦးေလာ႐ုံ၏သားမက္ျဖစ္သူ စတာလင္ဆီးဂေရ႕ဖ္(နမ္း ခမ္းေဆး႐ုံအုပ္ႀကီးေဂၚဒြန္ဆီးဂေရ႕ဖ္၏သား အေမရိ ကန္လူမ်ဳိး)က သတင္းေဆာင္းပါးမ်ားျဖင့္ ေၾကာ္ျငာ ေပး႐ုံသာမကဘဲ ဆီးကေရ႕ဖ္၏ဇနီး (ဦးေလာ႐ုံ၏သမီး) ဝင္ဒီဆီးဂေရ႕ဖ္ကလည္း ဝင္းလင္းေရာင္အမည္ျဖင့္ ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊  ဇူလိုင္လ ၂၆ ရက္ထုတ္ ဗန္ေကာက္မဂၢဇင္းတြင္ ''ေမ့ေပ်ာက္ေနေသာ ဒုိမီႏို ဖဲခ်ပ္ဗမာျပည္'' (Burma; The Forgotten Domino) ေဆာင္းပါးကိုေရးသား၍ ျပည္ေျပးမ်ားအား သိဒၶိတင္ခဲ့ျပန္သည္။
ဝင္ဒီဆီးဂေရ႕ဖ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအား တ႐ုတ္ ကြန္ျမဴနစ္မ်ားက က်ဴးေက်ာ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း လိမ္ညာ သတင္းလႊင့္၍ ကြန္ျမဴနစ္ဆန္႔က်င္ေရးအုပ္စုမ်ားက ျပည္ေျပးတို႔အား ကူညီလာေစရန္ ဆြဲေဆာင္ခဲ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းကို တ႐ုတ္တပ္မ်ားက သိမ္းပိုက္ထားသေယာင္ေယာင္ပင္ ေအာက္ပါအတိုင္း လုပ္ၾကံေရးသားခဲ့သည္။၁
''ကမၻာက ေတာင္ဗီယက္နမ္၊ လာအိုႏွင့္ ကေမၻာ ဒီးယားတို႔အား  အာ႐ုံျပဳေနၾကလင့္ကစား  ဗမာ ျပည္တြင္းစစ္ေရးျဖစ္ေပၚမႈမ်ား မဖံုးကြယ္ႏိုင္ေလာက္ ေအာင္ဆိုးရြား၍ေနေပသည္။ အိႏိၵယ၊ ပါကစၥတန္၊ လာအုိႏွင့္ ယိုးဒယားအစုိးရအာဏာပိုင္အသီးသီး ကလည္း သတိရွိစြာျဖင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည္။ ယခင္လမ်ားအတြင္းက ဗမာျပည္အေရွ႕ေျမာက္ပိုင္း ေဒသမ်ားကုိ တိတ္တဆိတ္စိုးမုိးထားရာတြင္ တိဗက္၊ ကိုရီးယားအေရးၿပီးသည့္ ေနာက္တြင္ တ႐ုတ္နီတပ္မ်ား အမ်ားအျပားကုိ အသံုးျပဳျခင္းမွာ ပထမအႀကိမ္ဟု ဆိုရေပမည္။''
ျပည္ေျပးအသိုင္းအဝိုင္းတြင္ ဗန္ေကာက္ေဝါလ္ဒ္ သတင္းစာ အယ္ဒီတာတစ္ဦးျဖစ္သူ အမ်ဳိးသားသစၥာ ေဖာက္ မရန္ဂ်ာလာလည္း ပါဝင္သည္။ မရန္ဂ်ာလာ သည္ ဟူးေကာင္းေတာင္ၾကား တိန္ေကာက္ရြာ ဒူဝါ စြန္ဖုန္း၏သား ကခ်င္အမ်ဳိးသားျဖစ္သည္။ ေနးရွင္း သတင္းစာတြင္ ဦးေလာ႐ုံ၏ လက္္ေထာက္အယ္ဒီတာ အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္တြင္ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလုပ္ငန္းေကာ္ပိုေရးရွင္းတြင္ လက္ေထာက္ အရာရွိအျဖစ္ လုပ္ကိုင္ရာမွ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္တြင္ ထုိင္းသို႔ ထြက္ေျပးသြားသူျဖစ္သည္။ ထုိင္းတြင္ တီကလစ္ ၏ တြန္မီတိုးရစ္ေအဂ်င္စီ (Tommie tourist agency)၌ လုပ္ကိုင္ေနစဥ္ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၂၇ ရက္၌  ေကအိုင္ေအေသာင္းက်န္း သူမ်ားအတြက္ လက္နက္မ်ားကို ဗန္ေကာက္ၿမိဳ႕ ဒံုးမြန္း ေလဆိပ္မွ ၿမိဳ႕တြင္းသုိ႔သယ္ေဆာင္လာစဥ္ထုိင္း ရဲဘက္မွ ဖမ္းဆီးမိၿပီး ေထာင္ႏွစ္ႏွစ္က်ခဲ့ရသည္။ ေထာင္မွလြတ္လာေသာအခါ ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဇူလိုင္လတြင္ ဗန္ေကာက္ေဝါလ္ဒ္ (Bangkok World) သတင္းစာတြင္ ဝင္လုပ္သည္။ ဦးေလာ႐ုံ၏တပည့္ လက္ရင္း သူလွ်ဳိတစ္ဦးပင္ ျဖစ္သည္။(၂။ ျမရာပင္စာေပ၏ ေနာက္ဆံုးေပၚ သံုးပါတီ၊ စာမ်က္ႏွာ ၆၆၊ ၆၇။)
၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၂ဝ ရက္တြင္ ေဟာင္ေကာင္ၿမိဳ႕ထုတ္ ဖားအီစတန္အီေကာေနာမစ္ရီ  ဗ်ဴးဂ်ာနယ္တြင္ ဒါရက္ေဒးဗိစ္ (fDerek Davies) ဆိုသူက ''ျမန္မာႏိုင္ငံခ်ိန္ခြင္လွ်ာ အေလးသာေစၿပီ'' (Burma; Tilting The Scales) ေဆာင္းပါးႏွင့္ ဂ်ိမ္းစ္ ေဒၚလတန္(Jame Dalton)ဆုိသူက ေတာတြင္းက သူငယ္နပ္စားမ်ား  (Babies In The Wood) ေဆာင္းပါးမ်ားေရး၍ ျပည္ေျပးမ်ားကုိ ေၾကာ္ျငာေပး ၾကျပန္သည္။ ယင္းေဆာင္းပါးမ်ားမွာ ဦးေလာ႐ုံ၏ အစီအစဥ္ပင္ျဖစ္ၿပီး ထံုးစံအတိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ တ႐ုတ္နီက်ဴးေက်ာ္မႈႏွင့္  ရင္ဆိုင္ေနရေၾကာင္း၊ ေတာ္လွန္ေရးအစုိးရ အက်ပ္အတည္းႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရ ေၾကာင္းေဖာ္ျပၿပီး ဦးႏု၏ ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီျပန္လည္ အသက္သြင္းေရးကုိသာ အမႊမ္းတင္ထားၾကသည္။ စင္စစ္အေရွ႕ဖ်ားစီးပြားေရး ဂ်ာနယ္သည္ စီအုိင္ေအႏွင့္ အရင္းရွင္ႀကီးမ်ား၏ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံဂ်ာနယ္ တစ္ခုသာျဖစ္သည္။
ဦးႏုအား ေတာက္ေလွ်ာက္ အကူအညီေပးေန ေသာ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားတြင္ တစ္ခ်ိန္က ျပည္ေတာ္သာ စီမံကိန္းကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ေသာ ေကတီေအ (Knappen Tippets Abbet Engineering Company) တြင္ ပါဝင္ခဲ့ဖူးသူ ေရာဘတ္အာရ္နာသန္ အဆိုစ္ ယိတ္စ္ အင္ေကာ္ပုိေရတက္(Robert R.Nathan Associates Inc)မွ ေရာဘတ္နာသန္(Robert Nathan)ႏွင့္ ဦးႏု၏ ျပည္ေတာ္သာစီမံကိန္း စီးပြားေရး အရာရွိျဖစ္ခဲ့ဖူးသူ လူးဝစ္ေဂ်ေဝၚလင္စကီး (LouisJ.Wallinsky)တို႔လည္း  အဓိကပါဝင္ခဲ့ၾကသည္။  ၁၉၆၉ ခုႏွစ္က  ဦးႏုလန္ဒန္မွ  နယူးေယာက္သုိ႔ ေရာက္ရွိလာစဥ္တြင္ ေရာဘတ္နာသန္ႏွင့္ ေဝၚလင္ စကီးတုိ႔သည္ ဦးႏုအား လာေရာက္ေတြ႕ဆံုၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ဦးႏုအား အေမရိကန္မွ လိုအပ္သူမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုႏိုင္ရန္ စီစဥ္ေပးခဲ့ၾကသည္။ ဦးႏုသည္ ေဝၚလင္ စကီး၏စီစဥ္ေပးမႈျဖင့္ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ တြင္ ဦးႏုလုိလားသူ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား၊ ျမန္မာမ်ား၊ သတင္းေထာက္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့သည္။ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္၊  စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္တြင္လည္း အေမရိကန္အစိုးရ ႏိုင္ငံျခားေရးဌာနမွ ပုဂၢိဳလ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ သီးသန္႔ေတြ႕ဆံုညႇိႏိႈင္းခြင့္ရခဲ့သည္။
၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဧၿပီလတြင္ ေရာဘတ္နာသန္ သည္ ဗန္ေကာက္သို႔ေရာက္ရွိလာၿပီး ဦးႏုႏွင့္ေတြ႕ဆံုခဲ့ သည္။ ေရာဘတ္နာသန္သည္ အေမရိကန္သို႔ ျပန္သြား ၿပီးေနာက္ ေဝၚလင္စကီး ဗန္ေကာက္သုိ႔ေရာက္ရွိ လာကာ ဦးႏုအတြက္ လတ္တေလာရပ္တည္ေရး လႈပ္ရွားမႈဆိုင္ရာမ်ားကုိပါ အၾကံေပးေဆာင္ရြက္ခဲ့ ျပန္သည္။၁  ျပည္ေျပးလႈပ္ရွားမႈတစ္ခုလံုးမွာသူလွ်ဳိမ်ား၊ ျပည္ပစြက္ဖက္မႈမ်ားျဖင့္သာ ေရာျပြမ္း၍ေနခဲ့သည္။ အာဏာ႐ူးသူမ်ားက မည္သူ႕ထံမွ အကူအညီကိုမဆုိ ယူပါမည္ဟု မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္၍ ေၾကညာသည္ႏွင့္ ျပည္ပစြက္ဖက္မႈမ်ားမွာ အလုအယက္ေပၚေပါက္လာသည္။ စီးပြားေရးသမားမ်ားကလည္း ကြန္ျမဴနစ္ အႏၲရာယ္ျဖင့္ၿခိမ္းေျခာက္၍ ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားပါဝင္လာရန္ လက္ယပ္ေခၚၾကသည္။သို႔ေသာ္  ျပည္ေျပးမ်ား ကိုယ္တုိင္မွာမူကား  ဟိတ္ဟန္ႀကီးမား သေယာင္ရွိ ေသာ္လည္း  ထိေရာက္ေသာ  ႏိုင္ငံေရး၊  စစ္ေရး  လႈပ္ရွားမႈတစ္စံုတစ္ရာကိုမွ် ျပဳလုပ္ႏိုင္ၾကစြမ္း မရွိ ေသးေပ။
+++
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား၏အေျခအေန(၁၉၆၉- ၁၉၇ဝ)
ဦးႏုတုိ႔လူစုသည္ ေတာ္လွန္ေရးအစုိးရအား အၾကမ္းဖက္တုိက္ခုိက္ျဖဳတ္ခ်၍ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာ ျပန္လည္ရယူေရးကို  ႀကိဳးပမ္းၾကရာတြင္  အဓိက အားျဖင့္ ျပည္ပအရင္းရွင္ႏိုင္ငံမ်ားကို အားကုိးၾက သည္။ ထုိစဥ္က အေနာက္အုပ္စုႏုိင္ငံႀကီး မ်ားသည္ တ႐ုတ္နီ၊ ေျမာက္ဗီယက္နမ္၊ ေလာ၊ ကေမၻာဒီးယား (ယခု ကမ္ပူးခ်ား)ႏိုင္ငံမ်ားမွတစ္ဆင့္ ကြန္ျမဴနစ္မ်ား အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသကို   လႊမ္းမိုးသြားမည့္ အႏၲရာယ္ကုိ မ်ားစြာစုိးရိမ္ေနၾကသည္။ အေမရိကန္ သည္ ထုိင္းႏိုင္ငံကဲ့သို႔ေသာ မဟာမိတ္ႏုိင္ငံမ်ား က်ဆံုး သြားမည္ကို စိုးရိမ္သျဖင့္ ဆီးတိုးစစ္စာခ်ဳပ္အဖြဲ႕ကို ဖြဲ႕စည္းထားရသည္။ ဗီယက္နမ္၊ ေလာႏွင့္ ကေမၻာ ဒီးယားဟူေသာ အင္ဒိုခ်ဳိင္းနားေဒသတြင္ အေမရိကန္ စစ္တပ္သည္ ကြန္ျမဴနစ္မ်ားႏွင့္ တုိက္ခိုက္ေနရသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ အေမရိကန္တပ္မ်ား ခ်ထားရသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ျပည္ေျပးမ်ားသည္ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္ အႏၲရာယ္ျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း၊ အေနာက္အုပ္စု အႀကိဳက္ ပါလီမန္ ဒီမုိကေရစီစနစ္ ျပန္လည္အသက္ သြင္းေရးကို ဗန္းျပျခင္းတုိ႔ျဖင့္ ျပည္ပစြက္ဖက္မႈမ်ား ကုိ ဖိတ္ေခၚခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေတာ္လွန္ေရးအစိုးရ သည္  ႏိုင္ငံအား  မထိန္းသိမ္းႏိုင္ေတာ့သျဖင့္ တစ္ျပည္လံုးဆူပူေနေၾကာင္း၊  တ႐ုတ္တပ္မ်ားကို ကာကြယ္ႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္းျဖင့္လည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ အထပ္ထပ္ ဝါဒျဖန္႔ခဲ့ၾကရသည္။
ျပည္ေျပးမ်ားသည္ လက္နက္ႏွင့္ေငြေၾကးရရွိေရး အတြက္ ျပင္ပကို အဓိကအားကုိးခဲ့ၾကသကဲ့သို႔ ျပည္တြင္း လူအင္အားႏွင့္ စစ္ေရးလႈပ္ရွားမႈအတြက္ ပဏာမအား ျဖင့္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကုိ အားကိုးခဲ့ၾကသည္။ အီယင္ဝပ္ႏွင့္ ဆာေဒၚမန္စမစ္တုိ႔ကလည္း ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ အင္အားအႀကီးဆံုးျဖစ္ ေၾကာင္းျဖင့္ အမႊမ္းတင္ေပးခဲ့ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ ျပည္ေျပးမ်ားအားကိုးသည့္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား မွာ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္၊ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္မ်ားအတြင္းကကဲ့သို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားကို သိမ္းပိုက္ထားႏိုင္ေသာ အင္အားစုမ်ား မဟုတ္ၾကေတာ့ေပ။ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူမ်ားသည္ အစိတ္စိတ္အျမႊာျမႊာ ၿပိဳကြဲေနၾကၿပီျဖစ္သည္။ ေစာဟန္တာသာေမႊး၏ ေကအာရ္စီသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ  သေဘာတူညီခ်က္အရ  အလင္းဝင္သြားၿပီျဖစ္သည္။ ေကအင္န္ယူ ပါတီသည္ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒကိုလက္ခံၿပီး ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ ပူးေပါင္းေနၿပီျဖစ္သည္။ မန္းဘဇံ၏ေကအင္န္ယူ တပ္ဦးသာလွ်င္  ျပည္ေျပးအဖြဲ႕ႏွင့္  လတ္တေလာ ပူးေပါင္းမိေနျခင္း ျဖစ္သည္။
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားအတြင္း ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒ ဝင္ေရာက္လာသည္မွ အစျပဳ၍ အုပ္စုမ်ားကြဲခဲ့ ေၾကာင္းကို တင္ျပခဲ့ၿပီးေလၿပီ။ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ ေကအင္န္ ယူပါတီ ပထမအႀကိမ္ ပါတီညီလာခံအၿပီးတြင္ ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ေကအင္န္ယူပါတီ၊ ေကအာရ္စီ၊ ေကအင္န္ယူႏွင့္ ေကပီအယ္လ္ေအ ဟူ၍ အုပ္စုႀကီးေလးခုအထိပင္ ကြဲျပားသြားခဲ့ရၿပီး လက္ဝဲလက္ယာပဋိပကၡသည္လည္း  အတိအလင္းေပၚေပါက္ လာခဲ့ရသည္။ ၁၉၆၄ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလတြင္ ေစာဟန္တာသာေမႊး၏ ေကအာရ္စီ အလင္းဝင္ၿပီး ေနာက္ ၁၉၆၆ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီ (၁) ရက္တြင္ ဗိုလ္ျမအုပ္စုသည္ ေကအင္န္ယူပါတီ၏ ဦးေဆာင္မႈ ေအာက္မွခြဲထြက္သြားျပန္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားတြင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ ပူးေပါင္းေသာ ေက်ာ္ျမသန္း အုပ္စု (ေကအင္န္ယူပီ)ႏွင့္ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ လူမ်ဳိးေရးဝါဒီ ဗိုလ္ျမအုပ္စု (ေကအင္န္အယ္လ္စီ)ဟူ၍ အဓိကအားျဖင့္ ကြဲျပားလာ သည္။ ကြန္ျမဴနစ္မ်ားႏွင့္ လံုးဝပူးေပါင္းျခင္းထက္ မဟာမိတ္အျဖစ္သာ ဆက္ဆံလုိေသာ မန္းဘဇံသည္ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ ၂ဝ ရက္တြင္ ေကအင္န္ယူပီမွခြဲထြက္ၿပီး ဗိုလ္ျမအုပ္စုႏွင့္ သြားေရာက္ ပူးေပါင္းခဲ့သည္။ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ အင္အားစုႀကီး ႏွစ္ရပ္သည္ ျပန္လည္ညီၫြတ္ၾကရန္ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြး ၾကရင္းမွ ေရႊက်င္၊ ေက်ာက္ႀကီးနယ္ေျမမ်ားတြင္ နယ္ေျမလုၾကရင္း တုိက္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြားလာသည္။ မန္းဘဇံႏွင့္ ဗိုလ္ျမကလည္း ပဲခူး႐ုိးမတြင္ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္အတူ အေျခခ်ေနေသာ ေကအင္န္ ယူပါတီ ဗဟုိႏွင့္ စင္ၿပိဳင္ ေကအင္န္ယူၾကားျဖတ္ဗဟို ကို ထူေထာင္ထားခဲ့ၾကသည္။
ေကအင္န္ယူၾကားျဖတ္ဗဟုိသည္ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၄ ရက္တြင္ ရခိုင္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕မွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုၿပီး သေဘာတူညီခ်က္မ်ား ကုိ လက္မွတ္ေရးထုိးခဲ့ၾကေၾကာင္း၊ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား  ခ်မွတ္ခဲ့ေၾကာင္းတုိ႔ကို တင္ျပခဲ့ၿပီးေပၿပီ။(၁။အေရွ႕ေတာင္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ အမွတ္ (၄၄)ေျချမန္တပ္မဌာန ခ်ဳပ္တုိ႔မွျပဳစုေသာ ေသာင္းက်န္းသူသမုိင္းစာ အုပ္မ်ား၊ ျပည္တြင္းေသာင္းက်န္းသူ သမုိင္းစာေစာင္ျပဳစုေရး ေကာ္မတီ၏ ၁၉၈၄ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလထုတ္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူသမိုင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္စာေစာင္တုိ႔ႏွင့္ ညႇိႏႈိင္း၍ ျပန္လည္တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။)
၁၉၆၉ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလတြင္ ေကအင္န္ယူ ၾကားျဖတ္ဗဟို (မန္းဘဇံအုပ္စု)သည္ ေကအင္န္ယူ လမ္းစဥ္ႏွင့္  ျမန္မာ့ဆုိရွယ္လစ္လမ္းစဥ္တုိ႔ကို ယွဥ္ျပေသာဝါဒျဖန္႔စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ေက်းရြာ မ်ားတြင္ ေဝငွခဲ့သည္။(၂။အေရွ႕ေတာင္တုိင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္၏ေသာင္းက်န္းသူသမုိင္း၊ စာမ်က္ႏွာ ၂၈ မွ ၃ဝ။) ယင္းစာရြက္ စာတမ္းမ်ားတြင္ ေတာ္လွန္ေရးအစိုးရအား မဟာဗမာ လူမ်ဳိးႀကီးဝါဒ က်င့္သံုးသူ၊ သာသနာျပဳေက်ာင္းမ်ားကို ျပည္သူပုိင္ သိမ္းယူသူ၊ လြတ္လပ္ခြင့္မ်ားကို ပိတ္ပင္သူအျဖစ္ ႐ႈတ္ခ်ၿပီး ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုပံုစံကုိ ျပန္လည္္ ေဖာ္ထုတ္ထားသည္။
၁၉၆၉ ခုႏွစ္ အကုန္ပိုင္းတြင္ကား ေကအင္န္ယူ ၾကားျဖတ္ဗဟုိသည္ ေကအင္န္ယူတပ္ဦး KNUF = KAREN NATIONAL UNION FRONT.အျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖြဲ႕စည္းလုိက္သည္။ လက္ေအာက္ခံ တပ္မ်ားကိုလည္း ေကအင္န္အယ္လ္ေအ KNLA = KAREN NATIONAL LIBERATION ARMY.  အျဖစ္ဖြဲ႕စည္းလုိက္သည္။ ေကအင္န္အယ္လ္ ဦးစီးဌာနခ်ဳပ္ G.H.Q = GERNERAL HEADQUARTERS. ေအာက္တြင္ တပ္မႏွစ္ခုဖြဲ႕စည္းရန္ ရည္ရြယ္ၿပီး ကရင္ျပည္နယ္(ေခၚ)အေရွ႕တုိင္းအတြက္ တပ္မတစ္ခုႏွင့္ ေကအင္န္ယူပါတီ ႀကီးစုိးေနေသာ ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚတြင္ တပ္မတစ္ခုဖြဲ႕စည္းရန္လ်ာထား လုိက္သည္။ တပ္ခြဲႏွစ္ခြဲကုိ တပ္ရင္းတစ္ရင္း၊ တပ္ရင္း ႏွစ္ရင္းကို တပ္မဟာတစ္ခုသတ္မွတ္ၿပီး တပ္မ (၁) ေအာက္တြင္ တပ္မဟာ (၅)ခု ဖြဲ႕စည္းလုိက္သည္။ တပ္မဟာ(၁)သည္ သထံုနယ္ေျမ၊ တပ္မဟာ(၂) သည္ သံေတာင္နယ္ေျမ၊ တပ္မဟာ (၃)သည္ ေရႊက်င္ေက်ာက္ႀကီးနယ္ေျမ၊ တပ္မဟာ(၆)သည္ ေကာ့ကရိတ္ၾကာအင္းဆိပ္ႀကီးႏွင့္  ထားဝယ္ နယ္ေျမ၊ တပ္မဟာ(၇)သည္ ဖာပြန္၊ လႈိင္းဘြဲ႕ႏွင့္ ေကာ့ကရိတ္နယ္ေျမမ်ားကို အသီးသီးတာဝန္ယူ ၾကမည္ျဖစ္ၿပီး  တပ္မ(၁)ဌာနခ်ဳပ္ကို  မဲသေဝါ (ၾကဴအိပ္ခ်္-၅၈၂၉)တြင္ ဖြင့္လွစ္သည္။ တပ္မ(၁) တပ္မမွဴးမွာ ဗိုလ္ျမျဖစ္သည္။ ေကအင္န္အယ္လ္ေအ ကို အေထာက္အကူျပဳမည့္ ေကအင္န္ဒီအို KNDO = KAREN NATIONAL DEFENSE ORGANIZATION. ကိုလည္း ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ၾကသည္။၁။       အေရွ႕ေတာင္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္၏ ေသာင္းက်န္းသူသမုိင္း၊ စာမ်က္ႏွာ ၃ဝ။
ေကအင္န္ယူတပ္ဦးတြင္ ဥကၠ႒မွာ မန္းဘဇံ ျဖစ္ေသာ္လည္း တကယ္တမ္း အာဏာကို ထိန္းခ်ဳပ္ထား သူမွာ ဗိုလ္ျမျဖစ္သည္။ မန္းဘဇံသည္ အစဥ္အလာရွိ သူ တစ္ဦးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဥကၠ႒တာဝန္ယူရသူျဖစ္ သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗိုလ္ျမသည္ ေကအင္န္အယ္လ္ေအ ႏွင့္ ေကအင္န္ဒီအုိအတြက္ ေအာက္ပါမူမ်ားကို ခ်မွတ္ ေစခဲ့သည္။
(က)    ေကအင္န္အယ္လ္ေအအတြက္ မူ(၅)ခ်က္
(၁)     တပ္စိတ္ေခ်မႈန္းေရးမွ တပ္စုေခ်မႈန္းေရး။
(၂)     ရဲေခ်မႈန္းေရးမွ တပ္ေခ်မႈန္းေရး၊ တပ္ညံ့ ေခ်မႈန္းေရးမွ တပ္မာေခ်မႈန္းေရး။
(၃)     သာမန္လႈပ္ရွားေနေသာေဒသတြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးတပ္မ်ားေခ်မႈန္းေရးမွ တပ္မႀကီးတပ္မ်ား ေခ်မႈန္းေရး။
(၄)     သာမန္လႈပ္ရွားေနေသာ ေဒသအုပ္ခ်ဳပ္ေရး တပ္မ်ားေခ်မႈန္းေရးမွ ထုိးစစ္ဆင္ေနေသာ တပ္မ်ားေခ်မႈန္းေရး။
(ခ)     ေကအင္န္ဒီအုိတပ္ဖြဲ႕၏အဆင့္ဆင့္ကြပ္ကဲ အုပ္ခ်ဳပ္ပံု
(၁)     ေကအင္န္ဒီအုိတပ္ဖြဲ႕မ်ားသည္   ဗဟုိ ေကအင္န္ဒီအုိဌာနလက္ေအာက္တြင္ရွိၿပီး လိုအပ္ေသာၫြန္ၾကားခ်က္လုပ္ငန္းမ်ားကို ဆင့္ကဲေအာက္ေျခအဖြဲ႕အထိ ၫႊန္ၾကားသြား မည္။
(၂)     ခ႐ုိင္ ေကအင္န္ဒီအုိ တာဝန္ခံႏွင့္ၿမိဳ႕နယ္ ေကအင္န္ဒီအုိတာဝန္ခံမ်ားကုိ သက္ဆုိင္ရာ ႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ေကအင္န္ယူအစည္းအ႐ုံးမွ ေရြးခ်ယ္တာဝန္ေပးအပ္၍ ေကအင္န္ဒီအုိ ဌာန၏အလုပ္ဝတၱရားမ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ ေစမည္။
(၃)     ၿမိဳ႕နယ္ေကအင္န္ဒီအုိတာဝန္ခံသည္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ အခ်ိန္ျပည့္ေကအင္န္ဒီအိုတပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ ေက်းရြာတုိင္းရွိ ေကအင္န္ဒီအိုအဖြဲ႕မ်ားကို စနစ္တက်ေဖာ္ထုတ္ဖြဲ႕စည္းၿပီး  ကြပ္ကဲ အုပ္ခ်ဳပ္သြားရမည္။
(၄)     ခ႐ုိင္ေကအင္န္ဒီအုိတာဝန္ခံသည္  ခ႐ုိင္ အတြင္းရွိ အခ်ိန္ျပည့္ ေကအင္န္ဒီအုိတာဝန္ခံ မ်ားႏွင့္ အခ်ိန္ပိုင္းေကအင္န္ဒီအုိတပ္ဖြဲ႕မ်ား   ကို စနစ္တက်ေဖာ္ထုတ္ဖြဲ႕စည္းၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ ကြပ္ကဲသြားရမည္။
(၅)     ခ႐ိုင္ႏွင့္ၿမိဳ႕နယ္ ေကအင္န္ဒီအုိတာဝန္ခံမ်ား သည္ ခ႐ိုင္၊ ၿမိဳ႕နယ္ေကအင္န္ယူ အစည္းအ႐ုံး ၏ အလုပ္အမႈေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကရမည္။
(၆)     ခ႐ိုင္၊  ၿမိဳ႕နယ္၊  ေက်းရြာေကအင္န္ဒီအုိ တာဝန္ခံမ်ားႏွင့္တပ္ဖြဲ႕မ်ားသည္ သက္ဆိုင္ ရာ ခ႐ိုင္၊ ၿမိဳ႕နယ္၊ ေက်းရြာေကအင္န္ယူ အစည္းအ႐ုံး၏ အုပ္ခ်ဳပ္ကြပ္ကဲမႈေအာက္ တြင္ရွိၿပီး ဆိုင္ရာလုပ္ငန္းတာဝန္မ်ားကုိ ထမ္း ေဆာင္ၾကရမည္။
(၇)     ဗဟိုေကအင္န္ဒီအိုတာဝန္ခံသည္ ေကအင္န္ အယ္လ္ေအ ဗိုလ္မွဴးႀကီးအဆင့္ရွိသူ ျဖစ္ရ မည္။ တုိင္း ေကအင္န္ဒီအုိတာဝန္ခံသည္ ေကအင္န္အယ္လ္ေအ ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး အဆင့္ရွိသူျဖစ္ရမည္။ ခ႐ိုင္ ေကအင္န္ဒီအို တာဝန္ခံသည္ ေကအင္န္အယ္လ္ေအ၏ ဗိုလ္မွဴးအဆင့္ရွိသူျဖစ္ရမည္။ ၿမိဳ႕နယ္ ေကအင္န္ဒီအုိ တာဝန္ခံသည္ ေကအင္န္ အယ္လ္ေအ၏ ဗုိလ္ႀကီးအဆင့္ရွိသူျဖစ္ရ မည္။ ေကအင္န္အယ္လ္ေအႏွင့္တြဲ၍ စစ္ေရး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္ ဆိုင္ရာစစ္ေရး တာဝန္ခံတပ္မွဴး၏ေအာက္တြင္ရွိေစရမည္။
+++
ဗိုလ္ျမသည္ ေကအင္န္ယူပါတီမွ ခြဲထြက္အုပ္စု အဆင့္သာ ရွိေနေသးေသာ ယင္းတုိ႔၏ အင္အားစုမ်ား အား ေကအင္န္ယူပါတီႏွင့္ တသီးတျခားစီ ကြဲျပား ျခားနားသြားေစရန္ စနစ္တက် ဖြဲ႕စည္းလုိက္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ေကအင္န္အယ္လ္ေအကို အၿမဲတမ္းတပ္ အသြင္ ရည္ရြယ္ခဲ့ၿပီး ေကအင္န္ဒီအိုအား ေျပာက္က်ား တပ္မ်ားအျဖစ္ ရည္စူးခဲ့ျခင္းလည္းျဖစ္သည္။
ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံးညီလာခံက်င္းပျခင္း
၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၂၁ ရက္တြင္ ေကအင္န္ယူညီလာခံကို ဗဟို၌က်င္းပခဲ့ၿပီး မန္းဘဇံက သဘာပတိအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ဗိုလ္ျမက ဒုတိယ သဘာပတိအျဖစ္လည္းေကာင္း၊  သန္းေအာင္က အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ဖဒိုေဂဒြဘြားႏွင့္ ဖဒိုထြန္းေဖတို႔က မွတ္တမ္းတင္မွဴးမ်ားအျဖစ္လည္း ေကာင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္။ ယင္းညီလာခံကို ေတာေနာ္တြင္က်င္းပၿပီး (၇)ႀကိမ္ေျမာက္ညီလာခံဟု သတ္မွတ္ရန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚႏွင့္ ပဲခူး ႐ုိးမမွ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားမပါဝင္ေသာေၾကာင့္ ကရင္ အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံးညီလာခံဟုသာ ေခၚဆိုသတ္ မွတ္ခဲ့ၾကသည္။ ေကအင္န္ယူတပ္ဦး အေခၚအေဝၚ ႏွင့္  ပတ္သက္ၿပီးရွင္းျပရန္  ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ေတာင္းဆိုရာ မန္းဘဇံက တပ္ဦး ဟူေသာ ေဝါဟာရ ေၾကာင့္ ကြန္ျမဴနစ္ဟု သံသယမျဖစ္ေစလိုေၾကာင္း၊ တပ္ဦးအမည္ပါေသာ္လည္း  မူႏွင့္လုပ္ငန္းမ်ား ေျပာင္းလဲမႈမရွိေၾကာင္း ရွင္းလင္းခဲ့သည္။
ျပည္ေျပးမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဆြးေႏြးၾကရာတြင္ ယာယီ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ေကအင္န္ယူ နယ္ေျမကို ျဖတ္သန္းခြင့္ ေပးရန္ႏွင့္ ျပည္ေျပးအမာခံ စခန္းမ်ားကို ျပည္ပတြင္ပင္ ထားရွိေစ၍ စီးပြားေရး လႈပ္ရွားမႈကုိခြင့္မျပဳရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။
ေကအင္န္ယူတပ္ဦးသည္ စတင္ဖြဲ႕စည္းခါစျဖစ္ သည့္အျပင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားအတြင္း လက္ဝဲ ဝါဒ၊ လက္ယာဝါဒ(ကြန္ျမဴနစ္ႏွင့္လူမ်ဳိးေရး)အျငင္းပြား မႈမ်ား၊ ပဋိပကၡမ်ားက ဂယက္႐ုိက္ခတ္ဆဲျဖစ္ေနေသာ ေၾကာင့္ ျပႆနာမ်ားစြာရွိေနသည္။ အစိုးရအား တုိက္ခိုက္ေရး၊  ေကအင္န္ယူပါတီႏွင့္  ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအေပၚ သေဘာထား၊ ျပည္ေျပးမ်ားအား လက္ခံေရး၊ လက္မခံေရးတို႔မွာ အႀကိတ္အနယ္ေဆြးေႏြး စရာမ်ားျဖစ္ေနသည္။ သို႔ႏွင့္ညီလာခံသည္ သံုးလခန္႔ ၾကာျမင့္သည္အထိ က်င္းပခဲ့ရသည္။
၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၈ ရက္တြင္ ၁၉၇ဝ/ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္အတြက္ ေကအင္န္ယူ ဗဟုိအလုပ္အမႈ ေဆာင္အဖြဲ႕ကို ေအာက္ပါအတိုင္း ဖြဲ႕စည္းလုိက္ၾက သည္-
(၁)     မန္းဘဇံ           ဥကၠ႒ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဌာန
(၂)     ဗိုလ္ျမ            ဒုတိယဥကၠ႒ႏွင့္ကာကြယ္ေရး
(၃)     သန္းေအာင္    အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္၊
                             သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးႏွင့္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးဌာန
(၄)     ေမာင္ေမာင္      တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴးႏွင့္ စည္း႐ုံးေရးဌာန
(၅)     ဖဒိုသာျပည့္      သစ္ေတာႏွင့္လယ္ယာဌာန
(၆)     ဖဒိုခ်ာေလ       ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းဌာန၊စိုက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ေမြးျမဴေရးဌာန
(၇)     ဖဒိုေဂဒြဘြား     ပညာေရး၊    ယဥ္ေက်းမႈ၊         က်န္းမာေရးႏွင့္ ကယ္ဆယ္ ေရးဌာ
(၈)     ဖဒိုေဘာယူေဖာ ေကအင္န္ဒီအိုဌာန
(၉)     ဖဒိုဖူးလယ္ဝါး    အခြန္ႏွင့္ဘ႑ာေရးဌာန
(၁ဝ)    ဖဒိုဖူးစံေဝး       တရားေရးဌာန
(၁၁)    ဖဒိုသာေမာင္   တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္
(၁၂)    ဖဒိုစေကာ္္ထူး   တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္
၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂ ရက္တြင္ ေအအင္န္ ယူအက္ဖ္သည္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၊ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီ ပါတီတုိ႔ႏွင့္အတူေဆြးေႏြးရန္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိး ေပါင္းစံုညီၫြတ္ေရးႏွင့္ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ေပါင္းစု (တညလ) United Liberation Front တြင္ ပါဝင္ခဲ့သည္။ စင္စစ္သံုးပါတီတို႔သည္     ကိုယ္စီၾကံဳေနရေသာအခက္အခဲမ်ား ယာယီေျပလည္ ေစျခင္းအလုိ႔ငွာ ယာယီမဟာမိတ္ဖြဲ႕ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ မိမိအက်ဳိးစီးပြားမ်ားကုိသာ အဓိကထား၍ သေဘာတူ ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
သံုးပါတီတပ္ေပါင္းစု၏ အေျခခံမူ(၁။    အေရွ႕ေတာင္တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္၏ ေသာင္းက်န္းသူသမုိင္း၊ စာမ်က္ႏွာ ၃၃။) မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္-
+++
(၁) တစ္ပါတီသေဘာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ တူတာတြဲ လုပ္၊ မတူတာခြဲလုပ္ေရးသေဘာပင္ျဖစ္ျခင္း။
(၂) အေျခခံလုပ္ငန္းစဥ္မူဝါဒမ်ား တစ္ထပ္တည္း ရွိမွ တပ္ေပါင္းစု ဖြဲ႕ရမည္ဟူေသာ ေတာ္လွန္ ေရးတပ္ေပါင္းစု တည္ေဆာက္ေရးသေဘာ တရားမရွိျခင္း။
(၃) တပ္ေပါင္းစု တစ္ရပ္တည္ေဆာက္ရာတြင္ တစ္ပါတီအေပၚ စိုးရိမ္မႈကို အဓိကေရွ႕တန္း မတင္ဘဲ  ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖင့္ နည္းပရိယာယ္တုိက္ပြဲအတြက္ မည္ကဲ့သို႔ အသံုးခ်ႏိုင္မည္ကို လက္ေတြ႕က်က်ေတြ႕ရွိ ရန္ အေရးႀကီးျခင္း။
(၄) အထက္ပါသေဘာတရားမ်ားအတိုင္း ခံယူ ၿပီး  တပ္ေပါင္းစုကိုဖြဲ႕စည္းေသာ္လည္း အမ်ဳိးသားေရးသတိ  အၿမဲရွိရမည့္အျပင္ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းမႈမရွိဟု သေဘာေပါက္ခံယူ ေသာေန႔တြင္ အဖြဲ႕အစည္းတုိင္း၏ ကိုယ္ပိုင္ ျပ႒ာန္းခြင့္မူအရ ခြဲထြက္ႏိုင္ျခင္း။
+++
အထက္ေဖာ္ျပပါ အေျခခံမူမ်ားကိုၾကည့္ပါက သံုးပါတီတပ္ေပါင္းစုသည္ ခုိင္မာျခင္းမရွိဘဲ ယာယီ သေဘာမ်ဳိး၊ အမည္ခံသေဘာမ်ဳိးသာျဖစ္ေၾကာင္း ေလ့လာေတြ႕ရွိရမည္ျဖစ္သည္။ တပ္ေပါင္းစုဝင္မ်ား သည္ အျခားအဖြဲ႕ဝင္မ်ားႏွင့္တြဲ၍ ေဆာင္ရြက္လုိမွသာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည္။ အခ်ိန္မေရြးခြဲထြက္ႏုိင္ျခင္း ေၾကာင့္ အခ်ိန္မေရြးပင္ ပဋိပကၡျဖစ္ပြားၿပီး တိုက္ခိုက္ ႏိုင္သည္။  အေျခခံလုပ္ငန္းစဥ္မူဝါဒမွာလည္း  တစ္ထပ္တည္းမရွိိခဲ့ေပ။ တပ္ေပါင္းစုဖြဲ႕စည္းရျခင္း အေၾကာင္းရင္းမ်ားကိုလည္း ေအာက္ပါအတိုင္း ေၾကညာခဲ့သည္ -၂
+++
(၁)     ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုပံုစံ ပါလာမည္ကို ဒီမိုကေရစီပါတီက လက္ခံျခင္း။
(၂)     လူမ်ဳိးႀကီးငယ္သေဘာမဟုတ္ဘဲ ဗမာအမ်ဳိး သားမ်ားကိုလည္း လူမ်ဳိးစုတစ္စုအျဖစ္ အသိ အမွတ္ျပဳရန္ျဖစ္ျခင္း။
(၃)     အေျခခံလုပ္ငန္းစဥ္၁၁ခ်က္အနက္၁ဝခ်က္ကိုသေဘာတူညီမႈ ရရွိခဲ့ျခင္း။**(သေဘာမတူညီေသာ အခ်က္မွာ ကရင္ျပည္နယ္ကို လက္ရွိအေနအထားမွ တုိးခ်ဲ႕ေရးႏွင့္ ခြဲထြက္ခြင့္ျပဳေရးျဖစ္ သည္။)
(၄)     ကြန္ဂရက္သေဘာတူညီခ်က္အရ တပ္ေပါင္း စုဖြဲ႕စည္းေရးမူ ငါးခ်က္တြင္ ေလးခ်က္ကို သေဘာတူညီခဲ့ျခင္း။
(၅)     နည္းပရိယာယ္တုိက္ပြဲတာဝန္အရ ဘံုရန္သူ ကို တညီတၫြတ္တည္း ဦးတည္တုိက္ခိုက္ရန္ သေဘာတူညီျခင္း။
+++
သံုးပါတီတပ္ေပါင္းစုတြင္ ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီ ပါတီသည္ ဦးေဆာင္သူသဖြယ္ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဦးႏုတုိ႔လူစုသည္ ျမန္မာျပည္အတြင္း ဝင္ေရာက္ႏိုင္ေရး အတြက္ ေကအင္န္ယူ၏ေထာက္ခံမႈမရလွ်င္ မျဖစ္ ေသာေၾကာင့္ ေကအင္န္ယူ၏ လုိလားခ်က္မ်ားကိုသာ အဓိကလုိက္ေလ်ာခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ သေဘာတူညီခ်က္ အမ်ားစုမွာ မန္းဘဇံတုိ႔၏အလုိတိုင္းသာ ျဖစ္သည္။ အာဏာရရွိလွ်င္ မန္းဘဇံသာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ရမည္ျဖစ္ၿပီး ဦးႏုမွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္လုပ္ခြင့္ မရေပ။
၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္  စက္တင္ဘာလထုတ္ ေကအင္န္ယူ စာစဥ္(၈)တြင္ တပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႕ဝင္ မ်ား၏တာဝန္ ကိုးရပ္ကို ေအာက္ပါအတုိင္း ေဖာ္ျပ ထားျပန္သည္။(၁။     အေရွ႕ေတာင္တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္၏ ေသာင္းက်န္းသူ သမိုင္း၊ စာမ်က္ႏွာ ၃၄။)
+++
 (၁)    တပ္ေပါင္းစုလုပ္ငန္းကို ေကအင္န္ယူတပ္ဦး ၏ေရွ႕ေဆာင္ၫႊန္ၾကားမႈအရ တိက်စြာလုပ္ ေဆာင္ရမည္။
(၂)     တပ္ေပါင္းစုလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ ေကအင္န္ယူလုပ္ငန္းမ်ားကို မေႏွာင့္ေႏွး ေစရ။
(၃)     အေျခခံအားျဖင့္ ေကအင္န္ယူႀကီးထြားမွ တပ္ေပါင္းစုႀကီးထြားမည္ကို သေဘာေပါက္ အေလးအနက္ထားရမည္။
(၄)     ေကအင္န္ယူလုပ္ငန္းအဝဝကို တပ္ေပါင္းစု လုပ္ငန္းႏွင့္ စနစ္တက် ဆက္စပ္ေပးရမည္။ (တပ္ေပါင္းစု လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာတြင္ မိမိတုိ႔ အဖြဲ႕လုပ္ငန္းကုိပင္  အေလးမထားဘဲ ေပါ႔ေလ်ာ့ခဲ့သည္ဟု ေဝဖန္ခံခဲ့ရသည္ကို သင္ခန္းစာယူျခင္းျဖစ္သည္။
(၅)     တပ္ေပါင္းစု  လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားသည္  ေကအင္န္ယူကို  ဆန္႔က်င္ေသာလုပ္ငန္း မဟုတ္ျခင္းေၾကာင့္ တုိက္ပြဲလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား၊ စည္း႐ုံးေရးဝါဒျဖန္႔မႈမ်ားတြင္ ေကအင္န္ယူ မူႏွင့္  ပဋိပကၡမျဖစ္ရန္  သတိျပဳရမည္၊ ေကအင္န္ယူ မူကိုဆန္႔က်င္ထိခုိက္လာပါက လိုအပ္သလို ေဝဖန္ေထာက္ျပျခင္းႏွင့္ သတိေပးျခင္းမ်ား အျမန္ဆံုးျပဳလုပ္ရမည္။
(၆)     တပ္ေပါင္းစုမၿပိဳကြဲေရးအတြက္ ဝိုင္းဝန္း လုပ္ေဆာင္ၾကရမည္။
(၇)     တပ္ေပါင္းစုကိစၥ (ဥပမာ-ျပည္သူ႕ျပည္ခ်စ္ပါတီ *(ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီပါတီ(ပီဒီပီ)သည္ ေနာင္တြင္ ျပည္သူ႕ျပည္ခ်စ္ပါတီ(ပီပီပီ)ဟု အမည္ေျပာင္းခဲ့သည္။)(ပီဒီပီ)သို႔ သြားလုိသူ မည္သည့္ လူပုဂၢဳိလ္၊ လူတစ္စုႏွင့္တပ္ဖြဲ႕မ်ား မိမိေဒသ သို႔ ေရာက္လာပါက) စနစ္တက်ဆန္းစစ္ၿပီး ဗဟိုသို႔အေၾကာင္းၾကားရမည္။ လက္နက္ မွန္သမွ်ကို သိမ္းဆည္းရယူရမည္။
(၈)     တပ္ေပါင္းစုျပႆနာတစ္ခုခုေၾကာင့္ ခ႐ိုင္ အတြင္း မည္သည့္ အခက္အခဲရွိလာသည္ကို ဗဟုိသုိ႔ လိုအပ္သလို တင္ျပရမည္။
(၉)     တပ္ေပါင္းစုဖြဲ႕စည္းျခင္းသည္ အက်ဳိးရွိသည့္ အတြက္ ဖြဲ႕စည္းလုပ္ေဆာင္သလို အက်ဳိးမရွိ ေတာ့ပါက ေကအင္န္ယူသည္ မိမိတုိ႔၏ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ အခြင့္အေရးကို အသံုးျပဳ သြားမည္ျဖစ္သည္။
+++
ေဖာ္ျပပါအခ်က္မ်ားကား တပ္ေပါင္းစုႏွင့္ ျပည္ေျပးမ်ားအေပၚ ေကအင္န္ယူတပ္ဦး၏ သေဘာ ထားပင္ျဖစ္သည္။ စင္စစ္ သံုးပါတီအဖြဲ႕ဝင္မ်ားသည္ ေျမြေျမြခ်င္း ေျချမင္ၾကသည္ပင္ျဖစ္သည္။ တစ္ဖြဲ႕ႏွင့္ တစ္ဖြဲ႕ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ျခင္း မရွိၾကေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မန္းဘဇံႏွင့္ ဗိုလ္ျမတုိ႔သည္ ျပည္ေျပးမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ ၍ မ်က္ႏွာသာမေပးဘဲ မိမိတုိ႔က အေပၚစီးရေနေစရန္ သေဘာတူညီခ်က္မ်ား၊ ႀကိဳတင္ကာကြယ္မႈမ်ားျပဳလုပ္ ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးႏွင့္ပတ္သက္ ၍ ျပည္ေျပးမ်ားကို ခုတံုးလုပ္ေရးႏွင့္ ေလာေလာဆယ္ ရန္သူအျဖစ္ စစ္မ်က္ႏွာေနာက္တစ္ဖက္ ထပ္မဖြင့္ရ ေရးသာလွ်င္ ေကအင္န္ယူ၏ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္သည္။
ထုိအခ်ိန္တြင္ ေကအင္န္ယူပါတီသည္ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ လံုးဝပူးေပါင္းေနၿပီျဖစ္သည္။ ေကအင္န္ယူ ညီလာခံက်င္းပေနစဥ္ ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ၌ပင္ ေကအင္န္ယူပါတီမွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က်င္ေဖ ႏွင့္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဗဟိုတုိ႔သည္ ႀကိဳ႕ပင္ ေကာက္ၿမိဳ႕နယ္၊ ဝိုင္းရြာ(ၾကဴေအ-၁၉၁၇)၊ ေခ်ာင္း ေစာက္ (ၾကဴေအ-၂ဝ၁၈) ေဒသမ်ားတြင္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့သည္။  တပ္မဟာအဆင့္တြင္လည္း ေက်ာ္ျမသန္းႏွင့္ မန္းဘဇံသည္ တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ မက်ဴးေက်ာ္ေရး၊  ႏိုင္ငံေရးအရေျဖရွင္းေရးတုိ႔ကို ေဆြးေႏြးထားၾကသည္။ ေကအင္န္ယူပါတီဗဟိုသည္ ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊  ဇူလိုင္လတြင္  ပဲခူး႐ုိးမသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ရန္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ ဆက္သြယ္ ၿပီး ကရင္နီ၊ ကယန္းတုိ႔ႏွင့္ ညီၫြတ္ေရးကိုလည္း ႀကိဳးစားခဲ့သည္။ ေက်ာက္ႀကီးနယ္လုပြဲႏွင့္ပတ္သက္၍ ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လတြင္ ေနာ္ပဲဒိုး(ၾကဴ-၃၈၂၂)၌ ေကအင္န္ယူပါတီမွ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျမေမာင္ႏွင့္ ေကအင္န္ယူတပ္ဦးမွ ဗုိလ္ျမ၊ ေဒဝတို႔က ဦးေဆာင္ က်င္းပခဲ့ရာ ေကအင္န္ယူပါတီမွ အႏုိင္ရခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ေကအင္န္ယူပါတီသည္ ဗိုလ္ျမအုပ္စုက အင္အားသံုးလာမည္ကို စိုးရိမ္သျဖင့္ ပဲခူး႐ုိးမသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းကာ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ ပူးေပါင္း လုိက္သည္။(၁။ အေရွ႕ေတာင္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္၏ ေသာင္းက်န္းသူမ်ား သမုိင္း၊ စာမ်က္ႏွာ ၃၅။)

ဦးႏုသည္ ေကအင္န္ယူ တပ္ဦးအား လိုလားခ်က္  မ်ားကို လုိက္ေလ်ာ၍ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့ရသည့္အျပင္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီကိုလည္း ေငြသိန္း ၃ဝ ေက်ာ္လာဘ္ ထုိးခဲ့ရသည္။ ျပည္ေျပးမ်ားသည္ ေကအင္န္ယူႏွင့္ မြန္ ျပည္သစ္ပါတီတုိ႔၏နယ္ေျမမ်ားကိုအေျခခံ၍ ျပည္တြင္း သို႔ ထုိးေဖာက္ဝင္ေရာက္ႏုိင္ရန္ ႀကိဳးစားေနၾကခ်ိန္တြင္ မဟုတ္မမွန္ လုပ္ၾကံ ဝါဒျဖန္႔မႈမ်ားကိုလည္း က်ယ္က်ယ္ ျပန္႔ျပန္႔လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကေပသည္။(၂။ အေရွ႕ေတာင္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္၏ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသမုိင္း၊ စာမ်က္ႏွာ ၂၅ မွ ၂၆။)
Share this article :

0 comments:

Post a Comment

 
ဆက္သြယ္ရန္ mmpolitical2013@gmail.com :
Template Modify by Creating Website Myanmar Political Research Organization