Home » » အခန္း(၆) ျပည္တြင္းေသာင္းက်န္းမႈအရွိန္အဟုန္ေလ်ာ့ပါးလာျခင္း

အခန္း(၆) ျပည္တြင္းေသာင္းက်န္းမႈအရွိန္အဟုန္ေလ်ာ့ပါးလာျခင္း



ျပည္တြင္းေသာင္းက်န္းမႈအရွိန္အဟုန္ေလ်ာ့ပါးလာျခင္း

ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ေတာခိုတပ္ႏွင့္
ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္အဖြဲ႕ခ်ဳပ္တို႔၏ တပ္ေပါင္းစု
          ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားက ၁၉၄၈ႏွင့္ ၁၉၄၉ခုႏွစ္ ဆန္းမွစ၍ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားကို တစ္ၿမိဳ႕ၿပီးတစ္ၿမိဳ႕သိမ္းပိုက္ ေနၾကခ်ိန္တြင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂၄ရက္တြင္ ျပည္ၿမိဳ႕၌ တပ္ေပါင္းစု တစ္ရပ္ကို ဖြဲ႕စည္းေလသည္။ ယင္းတပ္ေပါင္းစုတြင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႏွင့္ ေတာခိုတပ္တို႔ပါဝင္ၿပီး  ျပည္သူ႕ဒီမိုကေရစီတပ္ေပါင္းစု ဟု ေခၚတြင္ခဲ့ၾကသည္။ သခင္သန္းထြန္းက ျပည္သူ႕ ဒီမိုကေရစီတပ္ေပါင္းစု၏ အေျခခံသေဘာကို ေၾကညာ ရာတြင္ တပ္ေပါင္းစုသည္ ဖဆပလကဲ့သို႔ေသာ အဖြဲ႕မ်ဳိး မဟုတ္ေၾကာင္း၊ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားလူတန္းစား တို႔၏ မဟာမိတ္အဖြဲ႕ျဖစ္ၿပီး လူထု၏ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕၊ တစ္ခုတည္းေသာ လုပ္ငန္းစဥ္၊ တစ္ခုတည္းေသာ စည္းမ်ဥ္းကို လက္ခံေသာအဖြဲ႕ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေျမယာ ေတာ္လွန္ေရးကို လက္ခံ၍ အလုပ္သမား၊ လယ္သမား လူတန္းစားတို႔ အာဏာရေရး(တစ္နည္းအားျဖင့္ ပစၥည္းမဲ့လူတန္းစား အာဏာရွင္စနစ္)ကို လက္ခံေသာ အဖြဲ႕ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တပ္ေပါင္းစုသည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ မဟုတ္ေစကာမူ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ ေရွ႕ေဆာင္မႈကို လက္ခံၿပီး ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို မဆန္႔က်င္ဘဲ လိုလား သည့္အဖြဲ႕ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းေျပာဆိုခဲ့သည္။

          ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ ေတာင္ငူ၊ ျပည္၊ ထန္းတပင္ႏွင့္ျဖဴးတို႔တြင္ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားႏွင့္ ပူးတြဲ လႈပ္ရွားခဲ့ေသာ္လည္း တပ္ေပါင္းစုဖြဲ႕စည္းရာတြင္ ေကအင္န္ဒီအုိကို ထည့္သြင္းဖြဲ႕စည္းျခင္းမရွိခဲ့ေပ။ အလံ နီမ်ားလည္းပါဝင္ျခင္းမရွိခဲ့ေပ။ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီက ေကအင္န္ဒီအိုသည္ ကင္းဘဲ(လ္)၊ တူးေလာက္ စေသာ နယ္ခ်ဲဲ႕သမားမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းေနၿပီျဖစ္သျဖင့္ တိုက္ခိုက္သြားရန္ ေဖေဖာ္ဝါရီလကတည္းက ဆံုးျဖတ္ ထားၿပီးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုဆံုးျဖတ္ခ်က္မွာ မေရ ရာလွေပ။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးမွပင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီသည္ မႏၲေလးတြင္ ေကအင္န္ဒီအိုႏွင့္ပူးတြဲ၍ စစ္ဆင္တိုက္ခိုက္ျပန္သည္။ တပ္ေပါင္းစုအတြင္း၌ လည္း ကြန္ျမဴနစ္ႏွင့္ရဲေဘာ္ျဖဴမ်ား၏ ဆက္ဆံေရးမွာ မေကာင္းလွေပ။ အထူးသျဖင့္ ကြန္ျမဴနစ္မ်ား၏ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္လမ္းစဥ္ျဖစ္သည့္ အကုန္သိမ္း၊ အကုန္ေဝ ေၾ<ြကး ေၾကာ္ခ်က္ျဖင့္ ဆန္လုပြဲမ်ားကို ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္(အျဖဴ) မ်ားက ႏွစ္သက္ျခင္းမရွိၾကေပ။
          ျပည္သူ႕ဒီမိုကေရစီ တပ္ေပါင္းစုတြင္ ပါဝင္ေသာ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ရဲေဘာ္ျဖဴႏွင့္ေတာခိုတပ္(ေတာ္လွန္ ေသာ ဗမာ့တပ္မေတာ္ဟုဆိုသည္)တို႔သည္ သီးျခား လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ားျဖင့္ လႈပ္ရွားေနေလရာ တိုက္ပြဲ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား၌ သိမ္းဆည္းရမိေသာ လက္နက္ခဲ ယမ္းမ်ား ခြဲေဝေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ မၾကာခဏခိုက္ရန္ ျဖစ္ပြားလ်က္ ရွိေနေလသည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းတြင္ ပူးတြဲအုပ္ခ်ဳပ္မႈ အနည္းငယ္မွ်သာရွိၿပီး မ်ားေသာအား ျဖင့္ ကြန္ျမဴနစ္နယ္၊ ရဲေဘာ္ျဖဴနယ္ စသည္ျဖင့္ခြဲျခား ထားၾကေလသည္။ တပ္ေပါင္းစုသည္ ဖြဲ႕စည္းၿပီးေနာက္ ပိုမိုစည္း႐ံုးျခင္းမရွိဘဲ တစ္ဖက္တြင္ အလံနီ၊ ေကအင္န္  ဒီအိုမ်ားႏွင့္ တိုက္ခိုက္ေနရၿပီး တစ္ဖက္တြင္တပ္မေတာ္ ႏွင့္တိုက္ခိုက္ေနရျပန္ရာ တစ္စတစ္စႏွင့္ၿပိဳကြဲလာ ေလသည္။
          ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၁၉ရက္တြင္ ဖဆပလ အစိုးရက တစ္ႏွစ္အတြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးရမည္ဟူေသာ ေၾကြးေၾကာ္သံျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးထိုးစစ္ကိုဆင္ႏႊဲရာ တပ္ ေပါင္းစုသည္ ခံႏိုင္ရည္မရွိခဲ့ေပ။ တပ္ေပါင္းစုထဲမွာပင္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ ေတာခိုတပ္ကတစ္ဖက္၊ ရဲေဘာ္ျဖဴ မ်ားကတစ္ဖက္ ကြဲအက္လာခဲ့ေလသည္။ ၁၉၄၉ခုႏွစ္ အကုန္တြင္ကား သိသာစြာအင္အားနည္းပါးသြားေလ ရာ တပ္မေတာ္၏ထိုးစစ္ကုိမခံႏိုင္ဘဲ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားမွ ဆုတ္ခြာေပးရေလေတာ့သည္။
          ျပည္တြင္းေသာင္းက်န္းမႈသမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး တြင္ ၁၉၄၈ခုႏွစ္၊ဇန္နဝါရီလ လြတ္လပ္ေရးရသည္မွ စ၍ ၁၉၄၉ခုႏွစ္သည္ အဆိုးရြားဆံုးကာလျဖစ္ေလ သည္။ ၁၉၄၉ခုႏွစ္အကုန္ပုိင္းက်မွသာ တပ္မေတာ္၏ တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားအေရးနိမ့္ကာ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားကုိ လက္လႊတ္လိုက္ရျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ျပည္တြင္းေသာင္းက်န္းမႈအရွိန္အဟုန္မွာ အဆိုးရြားဆံုး အေျခအေနမွေလ်ာ့က်သြား႐ံုသာရွိေသးေသာ္လည္း နည္းပါးသြားသည္ဟူ၍ကား မဆိုႏိုင္ေသးေပ။ ေတာ တြင္းလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွာ အသင့္အတင့္ ခိုင္မာေတာင့္တင္းေနဆဲသာျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံအေျခအေန မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈပ်က္ျပားလ်က္ပင္ရွိေနေသးသည္ဟု ဆို ရေပမည္။
ေကအင္န္ယူတို႔၏ဇုန္နယ္ႏွင့္တပ္မဧရိယာမ်ား
          ၁၉၄၇ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၅ရက္တြင္ ကရင္ဗဟို အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႏွင့္ ကရင္လူငယ္အစည္းအ႐ံုးမ်ားေပါင္းၿပီး ေကအင္န္ယူအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဟူ၍ ပူးေပါင္းဖြဲ႕စည္းၿပီးေနာက္ မၾကာမီမွာပင္ ကရင္လူငယ္အစည္းအ႐ံုးသည္ ကရင္ ဗဟိုအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွခြဲထြက္ခဲ့သည္။ ဤကား ေကအင္န္ယူ ၏ ပထမဆံုးအကြဲအၿပဲပင္ျဖစ္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ ေရး၊ မဝင္ေရးသေဘာကြဲလြဲရာမွ ကရင္လူငယ္အစည္း အ႐ံုး(ေကအိုင္အို)သည္ ဖဆပလႏွင့္ ပူးေပါင္းသြားခဲ့ သည္။ ေကအင္န္ယူမ်ားသည္ ကရင္ျပည္ရရွိေရး ေၾ<ြကးေၾကာ္သံျဖင့္ ကရင္လူထုကုိ စည္း႐ံုးခဲ့ရာတြင္ ထို အခ်ိန္မွစ၍ ကရင္ဇုန္နယ္ ၁၁နယ္ခြဲျခား၍ လႈပ္ရွား လာခဲ့သည္။ ယင္းဇုန္နယ္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္သည္။
          (က)    ဇုန္ (၁) ဟသၤာတ၊ ပုသိမ္။
          (ခ)     ဇုန္ (၂) မအူပင္၊ေျမာင္းျမ။
          (ဂ)     ဇုန္ (၃) ဟံသာဝတီ၊ ျပည္။
          (ဃ)    ဇုန္       (၄)    အင္းစိန္၊ ဟံသာဝတီ။
          (င)     ဇုန္ (၅) ေမာ္လၿမိဳင္၊ သထံု။
          (စ)     ဇုန္ (၆) ပဲခူး၊ ေတာင္ငူ။
          (ဆ)    ဇုန္ (၇) ထားဝယ္၊ ၿမိတ္။
          (ဇ)     ဇုန္ (၈) မႏၲေလး၊ သာစည္။
          (စ်)     ဇုန္ (၉) ေမၿမိဳ႕။
          (ည)    ဇုန္ (၁ဝ)         ကရင္နီျပည္။
          (ဋ)     ဇုန္ (၁၁)         ပအိုဝ့္။
          ေကအင္န္ယူ(ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ံုး  သည္ ဇုန္(၁၁)ခုခြဲျခား၍ ပအိုဝ့္သင္တန္း၊ ႏိုင္ငံေရး အတြင္းေရးမွဴး သင္တန္းေပးျခင္း၊ ကာကြယ္ေရး သင္တန္းေပးျခင္း၊ ေကအင္န္ဒီအိုဖြဲ႕စည္းေရးသင္တန္း မ်ားေပးျခင္း၊ ကာကြယ္ေရးဖြဲ႕စည္းျခင္း၊ လူသူလက္နက္ ႏွင့္ဘ႑ာေငြစုေဆာင္းျခင္းတို႔ကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပိုင္း လက္နက္ကိုင္ ဆူပူေသာင္းက်န္းၾကေသာအခါ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမူ ခ်မွတ္ၿပီးလက္နက္ကုိင္တပ္မ်ားက တိုက္႐ိုက္အုပ္ခ်ဳပ္ သျဖင့္ ဇုန္နယ္မ်ားမွာ ပ်က္ျပားသြားခဲ့ရသည္။
          ေကအင္န္ယူတို႔သည္ ဇုန္နယ္မ်ားအစားစစ္ေရး အရ နယ္ေျမမ်ားကုိ တပ္မဧရိယာမ်ားအျဖစ္ ေအာက္ ပါအတိုင္း သတ္မွတ္ၾကျပန္သည္-
          (က)    ေတာင္ငူတပ္မဧရိယာ (ေတာခိုေကာ္မန္း)
                    (၁)     ေတာင္ငူတပ္မ(၁)
                              (ကရင္နီျပည္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္)
                    (၂)     ေတာင္ငူတပ္မ(၂)
                             (ေတာင္ငူခ႐ိုင္ႏွင့္ပဲခူးခ႐ိုင္)
          (ခ)     သံလြင္ဧရိယာ (ဝဲလ္ခိုေကာ္မန္း)၊ သံလြင္ျမစ္ဝွမ္း ႏွင့္ တနသၤာရီတိုင္း။
          (ဂ)     ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚဧရိယာ(ဒလ္ခိုေကာ္မန္း)
          သို႔ေသာ္ ေကအင္န္ယူမ်ားသည္ ထၾကြေသာင္း က်န္းခါစ (၁၉၄၈-၄၉)တြင္သာ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားကုိ သိမ္း ပိုက္ထားႏိုင္ေသာ္လည္း ၁၉၄၉ခုႏွစ္ကုန္ပုိင္းမွစ၍ တပ္မေတာ္၏ထိုးစစ္ေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားမွ ဆုတ္ခြာ ေပးခဲ့ၾကရသည္။ ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလတြင္ မန္းဘဇံ၊ ေစာစံေက၊ ေစာဟန္တာသာေမႊးတို႔ ေခါင္း ေဆာင္ၿပီး ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚ ေက်ာင္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ ရြာသာ ကုန္းေက်းရြာတြင္ အစည္းအေဝးက်င္းပ၍ ျမစ္ဝကြၽန္း ေပၚေဒသ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ံုး ေကအင္န္ယူ ကို ျပန္္လည္ေဖာ္ထုတ္ျပန္သည္။ မန္းဘဇံကုိ ဥကၠ႒ တင္ေျမႇာက္ၿပီး ေစာစံေကကို ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚစစ္ဦးစီး ခ်ဳပ္အျဖစ္ခန္႔အပ္ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ႐ႈံးနိမ့္လာ   ေသာ စစ္ေရးအေျခအေနမ်ားကိုက်ားကန္၍ ထိန္းသိမ္း ရန္ ႀကိဳးစားလာၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဗမာျပည္   ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ ေကအင္န္ယူကုိနယ္ခ်ဲ႕သမား၏ လက္ကုိင္တုတ္အျဖစ္သတ္မွတ္ၿပီးျဖစ္သျဖင့္   ေကအင္န္ယူတို႔သည္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ အႏၲရာယ္ကုိ သတိထားေနၾကရသည့္အခ်ိန္ျဖစ္သည္။
ေကအင္န္ယူႏွင့္ပအိုဝ့္
          ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးျဖစ္ေသာ္ လည္း ရွမ္းျပည္ေတာင္တန္းေဒသမ်ားတြင္ ပေဒသ ရာဇ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္မွာ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။ ရွမ္းျပည္ရွိ ပအိုဝ့္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ရွမ္း ေစာ္ဘြားပေဒသရာဇ္မ်ား၏ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားကို မခံမရပ္ႏိုင္ၾကသျဖင့္ ၁၉၃ဝျပည့္ႏွစ္ကတည္းက ပုန္ကန္ထၾကြခဲ့ဖူးေလၿပီ။ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးၿပီးသည့္ ေနာက္တြင္လည္း ပအိုဝ့္အမ်ဳိးသားမ်ားသည္ ႏုိင္ငံေရး ႏိုးၾကားလာခဲ့ၾကၿပီး သထံုၿမိဳ႕တြင္ ပအိုဝ့္လႈိင္ပု(ေခၚ) ပအိုဝ့္ညီၫြတ္ေရးအဖြဲ႕ကို ဖဲြ႕စည္းခဲ့ၾကသည္။ ပအိုဝ့္ ညီၫြတ္ေရးအဖြဲ႕၏မူလရည္မွန္းခ်က္မွာ ပေဒသရာဇ္ စနစ္ဆန္႔က်င္ေရးသာျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အျခား ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္  ဆက္သြယ္ကာ ပေဒသရာဇ္စနစ္တိုက္ဖ်က္ေရး၊ အခြန္မေပးေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ ပအိုဝ့္ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူ  သထံုဦးလွေဖသည္ ေကအင္န္ဒီအိုႏွင့္ဆက္သြယ္မိရာမွ ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ား ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ကို သိမ္းပုိက္စဥ္ ပါဝင္လာခဲ့သည္။ သထံုဦးလွေဖသည္ ရွမ္းျပည္ရွိ ပအိုဝ့္လူမ်ဳိးမ်ားကို စည္း႐ံုးသိမ္းသြင္းခဲ့ရာ ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလတြင္ ပအိုဝ့္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး အဖြဲ႕(ပအမဖ)ကုိ ဖြဲ႕စည္းႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိုအဖြဲ႕တြင္ သထံုဦးလွေဖမွာ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ၿပီး ဗိုလ္ခ်န္းဇံုမွာ စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သည္။
          ၁၉၅၁ခုႏွစ္တြင္ ဗိုလ္ခ်န္းဇုံႏွင့္ေနာက္လိုက္အခ်ဳိ႕ ေတာင္ႀကီး၌ အလင္းဝင္လာၿပီး ျပည္ေထာင္စုပအိုဝ့္ အမ်ဳိးသားအဖြဲ႕ကုိဖြဲ႕စည္းကာ ေျမေပၚႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွား မႈကိုေဆာင္ရြက္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ၁၉၅၁ခုႏွစ္တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္အစိုးရက ဗိုလ္ခ်န္းဇံုတို႔လူစုအား ဖမ္းဆီး ကာ ၄လၾကာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခဲ့သျဖင့္ ဗိုလ္ခ်န္းဇုံတို႔လူစု ေတာျပန္ခိုၾကျပန္သည္။ သို႔ႏွင့္ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ား၏ ေသြးထိုးေပးမႈမကင္းခဲ့ေသာ ပအိုဝ့္ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားမွာလည္း ရွမ္းျပည္နယ္တစ္ခြင္တြင္လက္နက္ကိုင္ ေသာင္းက်န္းထၾကြၾကေတာ့သည္။
ေစာဘဦးႀကီးက်ဆံုးျခင္း
          ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၁၄ရက္တြင္ေစာဘဦးႀကီး ေခါင္းေဆာင္၍ ကရင္ေတာ္လွန္ေရးအစိုးရကုိ ေတာင္ငူ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္တြင္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။ ေစာဘဦးႀကီးႏွင့္ စေကာေမာေလတို႔သည္ ေတာင္ငူရွိဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ကုိ ကြပ္ကဲလ်က္ရွိၿပီး ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚတြင္ မန္းဘဇံ၊ ေစာ ဟန္တာသာေမႊးႏွင့္ ေစာစံေကတို႔က ကြပ္ကဲခဲ့ၾကသည္။ ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚတြင္သီးျခားလုပ္ကိုင္ခြင့္အခ်ဳိ႕ကုိ ေပး အပ္ထားေသာ္လည္း ေစာဘဦးႀကီး၏ ၾသဇာအာဏာ မွာ ကရင္လက္နက္ကိုင္ အမ်ားစုအေပၚတြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႕ တည္တ့ံခဲ့သည္။
          ထိုစဥ္က ေတာင္ငူၿမိဳ႕သည္ ေကအင္န္ဒီအို အင္အားအေတာင့္တင္းဆံုးၿမိဳ႕ျဖစ္ေနၿပီး ေကအင္န္ ဒီအိုၿမိဳ႕ေတာ္သဖြယ္ပင္ျဖစ္ေနသည္။ ေကအင္န္ဒီအို   တို႔သည္ ရန္ကုန္ -မႏၲေလးလမ္းမႀကီးကို ျဖတ္ေတာက္ ထားလ်က္ရွိရာ ေတာင္ငူႏွင့္အခ်ဳိ႕ၿမိဳ႕မ်ားမွာ ေကအင္န္ ယူမ်ား၏ လက္ထဲတြင္ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ တပ္မေတာ္ သည္  ၁၉၄၉  ခုႏွစ္၊  ဒီဇင္ဘာလ  ၁၈ရက္တြင္ စာဗူးေတာင္းကို သိမ္းပိုက္လိုက္ေသာအခါ ေတာင္ငူသို႔ ခ်ီတက္ရန္ လမ္းစပြင့္သြားေတာ့သည္။ တပ္မေတာ္သည္ ၁၉၅ဝျပည့္ႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၄ရက္တြင္ ဒိုက္ဦးမွ စတင္ခ်ီတက္၍ မိုးႀကိဳးစစ္ဆင္ေရးျဖင့္ ဆင္ႏႊဲ တိုက္ခိုက္သည္။ ျ>ြပန္တန္ဆာၿမိဳ႕ကုိ ခက္ခက္ခဲခဲ ရြပ္ရြပ္ ခြၽံခြၽံတိုက္ခိုက္သိမ္းပုိက္လိုက္သည္။ ေညာင္ေလးပင္ ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းပိုက္ေသာအခါတြင္ကား အခုအခံမရွိေတာ့ ေပ။ ၁၉၅ဝျပည့္ႏွစ္၊ မတ္လ ၅ရက္တြင္ တပ္မေတာ္ စစ္ေၾကာင္းမ်ားသည္ ျဖဴးၿမိဳ႕တြင္းသို႔ ခ်ီတက္ဝင္ေရာက္ လာၾကသည္။ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားသည္ ျဖဴးၿမိဳ႕တြင္ ခုခံတိုက္ခိုက္ျခင္းမရွိေသာ္လည္း ျဖဴးၿမိဳ႕မွဆုတ္ခြာစဥ္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေျမာက္ျမားစြာအား  ရက္စက္စြာ သတ္ျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။
          တပ္မေတာ္စစ္ေၾကာင္းမ်ားသည္ ၁၉၅ဝျပည့္ႏွစ္၊ မတ္လ ၁၉ရက္ ညေန ၁၇ဝဝနာရီတြင္ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ကို ျပန္လည္သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ေတာင္ငူၿမိဳ႕တြင္ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားသည္ ခုခံမႈအနည္းအက်ဥ္းမွ်သာ ျပဳလုပ္ၿပီး သံေတာင္ဘက္သို႔ဆုတ္ခြာသြားၾကသည္။ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားႏွင့္အတူ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္ႏွင့္ တပ္မေတာ္အရာရွိအခ်ဳိ႕ သံု႔ပန္းအျဖစ္ပါသြားခဲ့ရသည္။ ေတာင္ငူကုိ သိမ္းပုိက္ၿပီး ႏွစ္ရက္ခန္႔အၾကာတြင္ စစ္ဦး စီးခ်ဳပ္ျဖစ္သူဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းေရာက္ရွိလာၿပီးတပ္မေတာ္ စစ္ေၾကာင္းမ်ားအား စစ္ေဆးကာ လိုအပ္သည္မ်ားကို ၫႊန္ၾကားခဲ့သည္။ မိုးႀကိဳးစစ္ဆင္ေရးသည္ စစ္ေတာင္း ျမစ္အေရွ႕ျခမ္းထန္းတပင္ေဒသမွ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ား အား ရွင္းလင္းေခ်မႈန္းၿပီးေနာက္ ၿပီးဆံုးသြားသည္။
          ေစာဘဦးႀကီးတို႔လူစုသည္ သံေတာင္နယ္ေျမမွ ေကာ့ကရိတ္နယ္ေျမဘက္သို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းသြားၾကသည္။ ၁၉၅ဝျပည့္ႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၁၂ရက္တြင္ အမွတ္(၃) ေျခလ်င္တပ္ရင္းသည္ ေကာ့ကရိတ္ေဒသ ေထာ့ကိုကိုး ကို တိုက္ခိုက္ရာ ေစာဘဦးႀကီး၊ ေစာစံေကႏွင့္ကပၸတိန္ ဗီဗီယန္* (*ကပၸတိန္ဗီဗီယန္သည္ ႏုိင္ငံေတာ္လုပ္္ၾကံမႈတြင္ ဂဠဳန္ဦးေစာအားေသနတ္ထုတ္ေပးခဲ့သျဖင့္ေထာင္က်ခဲ့ရာ အင္းစိန္တိုက္ပြဲတြင္ ေထာင္မွလြတ္ၿပီး ေကအင္န္ဒီအို တို႔ႏွင့္ပူးေပါင္းခဲ့သည္။) ကိုအေသရမိခဲ့သည္။**  (**ေစာဘဦးႀကီး၏အေလာင္းကို ေမာ္လၿမိဳင္သို႔သယ္လာသည္။ ထို႔ေနာက္ ကရင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသာသနာျပဳပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ညိႇႏႈိင္း၍ အနက္ေရာင္ေခါင္းတြင္ထည့္ကာ စစ္ေရယာဥ္ျဖင့္၄နာရီခုတ္ေမာင္းရေသာ ပင္လယ္ဝတြင္ ထံုးစံႏွင့္အညီ ေရခ်သၿဂႋဳဟ္ေပးခဲ့သည္။ (ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္၏ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ခရီးႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း စာမ်က္ႏွာ ၃၃၁)။) ေစာဘဦးႀကီးက်ဆံုး သြားေသာအခါ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားမွာ မ်ားစြာစိတ္ဓာတ္ က်ဆင္းသြားၾကသည္။ ကရင္လက္နက္ကိုင္အေျမာက္ အျမား လက္နက္ခ်အညံ့ခံၾကသည္။ ကရင္ေတာ္လွန္ ေရးအစိုးရသည္လည္း ၿပိဳကြဲသြားသည္။ ေဂ်ဖူးညိဳသည္ ကရင္ေတာ္လွန္ေရးအစိုးရအစား ေကာ္သူေလးဗဟို အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕(ေကဂ်ီဘီ)ကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသးေသာ္ လည္း ယင္းအဖြဲ႕သည္ ကရင္လက္နက္ကိုင္မ်ားအေပၚ ၾသဇာမေညာင္းလွေပ။ ယင္းအဖြဲ႕သည္ ၁၉၅၅ခုႏွစ္ အထိသာတည္ၿမဲခဲ့ရသည္။
ျပည္သူ႕ဒီမိုကေရစီတပ္ေပါင္းစု ၿပိဳကြဲလာျခင္း
          ေကအင္န္ဒီအိုတို႔၏ၿမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္နာမည္ႀကီးေန ေသာ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ကို တပ္မေတာ္ကျပန္လည္တိုက္ခိုက္ သိမ္းပုိက္ႏိုင္ခဲ့ျခင္း၊ ကရင္လူမ်ဳိးတို႔၏အမ်ဳိးသားေခါင္း ေဆာင္သဖြယ္ ထင္ရွားေနေသာ ေစာဘဦးႀကီးက်ဆံုး ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ကရင္လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ားမွာ မ်ားစြာ စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းကုန္သည္။ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ရဲေဘာ္ျဖဴႏွင့္အလံနီတို႔ကလည္း ေကအင္န္ယူမ်ားကို လက္ယာဝါဒီမ်ားအျဖစ္ဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္လာေသာ အခါ ေကအင္န္ယူတို႔၏ စစ္ေရးအေျခအေနမွာ မ်ားစြာက်ဆင္းသြားခဲ့ရသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ေတာခိုတပ္၊ ရဲေဘာ္ျဖဴတို႔၏ ျပည္သူ႕ ဒီမိုကေရစီတပ္ေပါင္းစုမွာလည္း ခိုင္မာညီၫြတ္စြာ      စုစည္းမိခဲ့ျခင္းမရွိေပ။
          ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ လြတ္လပ္ေရးမရ ခင္ကပင္ လက္နက္ကုိင္ပုန္ကန္မႈကို စတင္ခဲ့ေသာ ပ်ဥ္းမနားနယ္ကို ေတာ္လွန္ေရးအေျခခံေဒသအျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ ပ်ဥ္းမနားတြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ ေတာင္သူလယ္သမားညီလာခံသို႔ တက္ေရာက္လာၾက သည့္ ပရိသတ္မွာလည္း မ်ားျပားလွေသာေၾကာင့္ ကြန္ျမဴနစ္မ်ားအဖို႔ စိတ္ဓာတ္တက္ၾ<ြကစရာျဖစ္ခဲ့ရ သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေတာခိုသည္မွစ၍ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဌာနခ်ဳပ္သည္ ပ်ဥ္းမနားတြင္သာ အေျခ စိုက္ခဲ့သည္။ အထူးသျဖင့္ ေတာင္ညိဳေဒသကို ေျခကုပ္ ယူခဲ့သည္။
          ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ကို ၁၉၄၈ခုႏွစ္၊ ေမလမွ ဒီဇင္ဘာလအထိ ပ်ဥ္းမနားတြင္ အေျခစိုက္ၿပီး ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလတြင္ လယ္ေဝး ၿမိဳ႕နယ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕သြားသည္။ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီသည္ ရဲေဘာ္ျဖဴတို႔ကိုလက္ခံႀကိဳဆိုေသာ္လည္း ေကအင္န္ယူတို႔ကိုမူ မူအရဆန္႔က်င္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ စစ္ေရးအရပူးတြဲလႈပ္ရွားမႈမ်ား ရွိေနခဲ့သည္။
          ထို႔ေနာက္ ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂၄ရက္တြင္ ဗမာ ျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ေတာခိုတပ္ႏွင့္ရဲေဘာ္(ရဲေဘာ္ျဖဴ)  မ်ားပူးေပါင္း၍ ျပည္သူ႕ဒီမိုကေရစီတပ္ေပါင္းစုဖြဲ႕စည္း ခဲ့ၾကသည္ကို တင္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ ေတာခိုတပ္တို႔ကတစ္ဖက္၊ ျပည္သူ႕ ရဲေဘာ္မ်ားကတစ္ဖက္ ကြဲၿပဲလာၾကေၾကာင္းကိုလည္း ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္ေလၿပီ။ တပ္ေပါင္းစုသည္ ျပည္တြင္းစစ္ ရပ္စဲေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ညီၫြတ္ေရးေၾ<ြကးေၾကာ္သံမ်ား ေၾ<ြကးေၾကာ္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ၁၉၄၈ခုႏွစ္အတြင္း အကာ အကြယ္မဲ့ေနေသာ ၿမိဳ႕ျပႏွင့္ေနရာေဒသအခ်ဳိ႕ကို သိမ္း ပုိက္မိခဲ့ရာမွ စစ္ေရးေအာင္ျမင္မႈတြင္ ယစ္မူးလာၾက သည္။ တပ္ေပါင္းစု၏ ေၾ<ြကးေၾကာ္သံမ်ားႏွင့္လမ္းစဥ္ သည္လည္း တစ္စတစ္စေပ်ာက္ကြယ္လာသည္။
          တပ္ေပါင္းစုထဲတြင္ ဂိုဏ္းဂဏစြဲစိတ္မ်ားေၾကာင့္ တစ္ဖြဲ႕ႏွင့္တစ္ဖြဲ႕မယံုသကၤာျဖစ္လာရာမွ ၁၉၅ဝျပည့္ ႏွစ္တြင္ အကြဲအၿပဲမ်ားမွာ ပိုမိုျပင္းထန္လာေတာ့သည္။ ၁၉၅ဝျပည့္ႏွစ္၊ မတ္လ ၁၂ရက္တြင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴ နစ္ပါတီက ဦးေဆာင္၍ တပ္ေပါင္းစုကြန္ဖရင့္ကုိ က်င္းပသည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းကြန္ဖရင့္သို႔ ျပည္သူ႕ရဲ ေဘာ္ကုိယ္စားလွယ္အမ်ားစုက တက္ေရာက္ျခင္းမျပဳ ၾကေပ။ ထို႔ျပင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအား အလံ ျဖဴကြန္ျမဴနစ္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ေတာခိုတပ္အား လက္ညႇိဳးေထာင္ၾသဇာခံမ်ားဟူ၍လည္းေကာင္း ေခၚ ေဝၚ စြပ္စြဲကာ ကြန္ဖရင့္ကို အသိအမွတ္မျပဳေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့သည္။ အလံျဖဴဆိုသည္မွာ လက္နက္ခ်အ႐ႈံး ေပးျခင္းကိုဆိုလိုၿပီး ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴ နစ္ပါတီအား အလံျဖဴကြန္ျမဴနစ္၊ နစ္ျဖဴစေသာ အသံုး အႏႈန္းမ်ားျဖင့္ သံုးႏႈန္းေခၚေဝၚလာခဲ့ၾကေတာ့သည္။
          တပ္ေပါင္းစုကြန္ဖရင့္ကုိ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္တို႔က အသိအမွတ္မျပဳ႐ံုသာမက ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ကိုပါ ပုတ္ခတ္တိုက္ခိုက္ေၾကညာလာသကဲ့သို႔ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကလည္း ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္အဖြဲ႕ထဲ၌ ရန္သူ သူလွ်ဳိရွိသည္ဟု စြပ္စြဲလာခဲ့သည္။ သခင္ သန္းထြန္းသည္ တပ္ေပါင္းစု၏ဥကၠ႒အျဖစ္ ကြန္ဖရင့္ တြင္ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားရာ 'ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္အဖြဲ႕သည္ ယခင္က ဖဆပလအစိုးရႏွင့္ေစ့စပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ပူးတြဲ ၿပီး ျပင္ဆင္ေပးႏိုင္သည့္အတြက္ အေရးမႀကီးေၾကာင္း၊ ယခုအခါတြင္မူ ခ်ိတ္လုပ္ၿပီး ဆင္ထားသည္ကို ေတြ႕ရ ေၾကာင္း၊ တပ္ေပါင္းစုကိုဖ်က္၍ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ ကို အတင္းသိမ္းယူရန္ႏွင့္ ေငြမ်ားကိုသိမ္းယူၿပီး ပစၥည္း မ်ားဖ်က္ဆီးပစ္ရန္ နယ္မ်ားရွိျပည္သူ႕ရဲေဘာ္အဖြဲ႕ မ်ားသို႔ ၫႊန္ၾကားေနေၾကာင္း၊ ယမန္ႏွစ္က မေကြးၿမိဳ႕ တြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ကြန္ဖရင့္တြင္ ဗမာ ျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္အတူ ခရီးမသြားႏိုင္ေတာ့ေသာ ေၾကာင့္ ဇူလိုင္ ၁ရက္မွစ၍ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအား တိုက္မည္ဟုဆံုးျဖတ္ခဲ့ေၾကာင္း ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္တို႔က ယင္းသို႔မဆံုးျဖတ္ပါဟုျငင္းေသာ္လည္း ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ၌က်င္းပေသာ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ဦးစီးညီလာခံ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္အဖြဲ႕ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး အစီရင္ခံစာတြင္ ယင္းသို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္ကို ေဖာ္ျပ ထားေၾကာင္း' မ်ားပါဝင္ခဲ့သည္။
          ထို႔ျပင္ သခင္သန္းထြန္းသည္ လက္ဝဲအလြန္ အကြၽံတို႔၏ သေဘာထားျဖစ္သည့္ ''တစ္ဖက္ကေကာင္း တဲ့ဝါဒကုိျပမယ္၊ တစ္ဖက္က ေသနတ္ကုိင္မယ္၊ မွန္တဲ့ ဝါဒကုိျပၿပီးေတာ့ လုပ္ခိုင္းမယ္၊ ဒါနဲ႔မွမရရင္ ေသနတ္ ကုိင္ၿပီး အလုပ္ခိုင္းမွာပဲ'' စေသာစကားလံုးမ်ားျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္လာခဲ့သည္။ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္တို႔ႏွင့္ပတ္သက္ ၍လည္း ေအာက္ပါအတိုင္းေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့သည္-
          ''ေတာ္လွန္ေရးကိုဆန္႔က်င္ရင္ ရက္စက္ရမွာပဲ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အရင္တုန္းက တရားမွ်တေရးေတြ၊ ဘာေတြဆိုတာလုပ္ခဲ့တာပဲ၊ ေတာ္လွန္ေရးကုိ ဆန္႔က်င္ သူကိုလည္း အသာကေလးၾကည့္ေနရမလိုျဖစ္ေနခဲ့ တယ္၊ အခုျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ေတြဟာ တပ္ေပါင္းစုကြန္ ဖရင့္ကုိ ဖ်က္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တယ္၊ ဒါေတြဟာ ေတာ္လွန္ ေရးကို ဖ်က္ဆီးတာပဲ၊ ေတာ္လွန္ေရးကိုဖ်က္ဆီးရင္ ရက္စက္ရမွာပဲ၊ ရက္စက္မွေၾကကြဲသတဲ့''
          ၁၉၅၁ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၁၂ရက္ျပည္သူ႕ဒီမိုကေရစီ တပ္ေပါင္းစုညီလာခံတြင္ သခင္သန္းထြန္းက အထက္ ပါအတိုင္း ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းၿခိမ္းေျခာက္လိုက္ သည္။ ေနာက္တစ္ေန႔ျဖစ္ေသာ မတ္လ ၁၃ရက္တြင္မူ  ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ႏွင့္ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီတို႔တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြားေတာ့သည္။ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္မ်ားသည္ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက သိမ္းပိုက္ထားေသာသရက္ၿမိဳ႕ကုိ ဝင္ တိုက္သည္။ တိုက္ပြဲမွာ ျပင္းထန္လွၿပီး ႏွစ္ဖက္စလံုး ထိခိုက္က်ဆံုးမႈမ်ားျပားလွသည္။ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီသည္ သရက္ၿမိဳ႕မွ ဆုတ္ေပးလိုက္ရသည္။ ထို႔ေနာက္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ (ရဲေဘာ္ျဖဴ)တို႔သည္ ေနရာအႏွံ႕တြင္ တိုက္ခိုက္ၾကျခင္း ျဖင့္ တပ္ေပါင္းစုၿပိဳကြဲသြားေတာ့သည္။ ေတာခိုတပ္ မ်ားသာ တပ္ေပါင္းစုတြင္က်န္ရစ္ခဲ့ၾကရာမွ ေနာင္ ေသာအခါ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ လံုးဝပူးေပါင္း သြားၾကေတာ့သည္။
          သခင္သန္းထြန္းက တပ္ေပါင္းစုၿပိဳကြဲျခင္းကို သံုးသပ္ခဲ့ရာတြင္ အကုန္သိမ္း၊ အကုန္ေဝလမ္းစဥ္ကုိ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ႏွင့္ခ်မ္းသာေသာလယ္သမားမ်ားက ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကေၾကာင္း၊ ဂိုဏ္းဂဏဝါဒသည္ တပ္ေပါင္း စုကို ၿပိဳကြဲေစခဲ့ေၾကာင္းျဖင့္သံုးသပ္ခဲ့ေလသည္။
ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း စစ္အႏုိင္တိုက္ေရးလမ္းစဥ္
          ျပည္သူ႕ဒီမိုကေရစီတပ္ေပါင္းစုၿပိဳကြဲသြားၿပီး ေနာက္တြင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ေတာတြင္း လက္နက္ကိုင္အင္အားစုတို႔၏ညီၫြတ္ေရးသည္ အေရး အႀကီးဆံုးျဖစ္သည္ဟု ေၾကညာခဲ့ၾကေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ၁၉၅ဝျပည့္ႏွစ္အတြင္းမွာပင္ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း စစ္ႏိုင္ေရးလမ္းစဥ္ကို ေရးဆဲြခဲ့သည္။ ၁၉၅၁ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၁၇ ရက္တြင္တပ္ေပါင္းစုဥကၠ႒သခင္သန္းထြန္း က ႏွစ္ႏွစ္အတြင္းစစ္ႏိုင္မည္ဟူေသာ မိန္႔ခြန္းကိုေျပာ ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ေကအင္န္ဒီအိုႏွင့္အလံနီမ်ားပါဝင္ သည့္ တပ္ေပါင္းစုဖြဲ႕ႏိုင္ေရးကို ႀကိဳးပမ္းေတာ့သည္။
          ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလတြင္ အစိုးရကိုေရာ ေကအင္န္ဒီအိုကိုပါ တုိက္ခိုက္ရန္ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည့္ ဗဟိုေကာ္မတီဆံုးျဖတ္ ခ်က္ကုိ ၁၉၅ဝျပည့္ႏွစ္၊ မတ္လတြင္ပယ္ဖ်က္ခဲ့သည္။ 'ေကာ္သူေလး (ေကအင္န္ဒီအို) အင္အားစုသည္ ေျမယာေတာ္လွန္ေရးကုိ လိုလားေသာ လယ္သမားထု ျဖစ္၍ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက မွန္ကန္ေသာေရွ႕ေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္သည္ႏွင့္အမွ် ေကာ္သူေလးတို႔သည္ ေတာ္လွန္ ေရးအတြက္ ႀကီးမားေသာအင္အားျဖည့္တင္းမႈကို ျပသလာလိမ့္မည္'ဟု သခင္သန္းထြန္းက ေျပာၾကားခဲ့ သည္။ ထို႔ေနာက္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ ၁၉၅ဝျပည့္ႏွစ္၊ ဇြန္လတြင္ ေကာ္သူေလး (ေကအင္န္ ဒီအို)တို႔ႏွင့္ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးကာ အတိုက္အခိုက္ ရပ္စဲ ရန္သေဘာတူညီခဲ့ၾကသည္။ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ သည္ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားႏွင့္ေျပလည္မႈရရွိၿပီးေနာက္ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းတြင္ ေတာင္ငူ၊ သထံု၊ ျမစ္ဝ ကြၽန္းေပၚတို႔၌ ပူးတြဲစစ္ဆင္ေရးလုပ္ရန္ သေဘာ တူညီခဲ့ၾကသည္။
          ေကအင္န္ဒီအိုႏွင့္သေဘာတူညီခ်က္မွာ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနေျပာင္းရန္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တစ္ျပည္လံုးတြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာလူမ်ဳိးေရးစစ္ကို လူတန္းစားစစ္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သခင္သန္းထြန္းက ေျပာ ၾကားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္  အလံနီကြန္ျမဴနစ္ပါတီအား စည္း႐ံုးရန္ႀကိဳးစားျပန္ သည္။ ဗဟိုခ်င္းညိႇႏႈိင္းေစ့စပ္ရာတြင္ ဖဆပလအစိုးရ အား ပူးတြဲတိုက္ေရး၊ တပ္ေပါင္းစုက်ယ္ျပန္႔ေရး၊ ျပည္ သူ႕တပ္မေတာ္ႀကီးထြားေရး၊ တစ္ခုတည္းေသာ ကြန္ျမဴ နစ္ပါတီေဖာ္ေရး သေဘာတူညီခ်က္မ်ားရရွိလာခဲ့ၾက သည္။ ထို႔အျပင္ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ ေဒသတြင္း စစ္ရပ္စဲေရးမ်ားကိုပါလုပ္ႏိုင္လာၿပီး ဗဟိုခ်င္းညႇိႏႈိင္း ၍ ပူးတြဲစစ္ဆင္ေရး၊ တပ္ေပါင္းစုထဲ ျပန္ဝင္ႏိုင္ေရး တုိ႔ကိုပါ ႀကိဳးပမ္းၾကျပန္သည္။ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္မွ ပဲ့ထြက္ လာသူအခ်ဳိ႕ႏွင့္ ေတာခိုတပ္မ်ားကို ကြန္ျမဴနစ္တို႔၏ ျပည္သူ႕လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ႏွင့္ပူးေပါင္း၍ ၁၉၅ဝျပည့္ႏွစ္တြင္ ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္ဟူ၍ ဖြဲ႕စည္း ခဲ့ၾကသည္။ ႏိုင္ငံေရးအရလည္း ယခင္က ခ်မ္းသာေသာ လယ္သမားကို တုိက္ခိုက္ေသာ္လည္း ယခုအခါ မဟာမိတ္အျဖစ္ထားၿပီး ေျမရွင္တစ္ဦးတည္းကိုသာ တိုက္မည္ဟု လမ္းစဥ္ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။
          သခင္သန္းထြန္းသည္ ျမန္မာျပည္တစ္ဝက္ကို ႏွစ္ ႏွစ္အတြင္းသိမ္းႏုိင္လွ်င္ က်န္တစ္ဝက္ကုိလည္း ႏွစ္ ႏွစ္ျဖင့္သိမ္းႏိုင္မည္ဟု သခ်ၤာနည္းျဖင့္ တြက္ခ်က္ခဲ့ ျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း စစ္ႏိုင္ေရး အတြက္ ေျပာက္က်ားတပ္မ်ားကို ဖ်က္သိမ္း၍ အၿမဲတမ္းတပ္မေတာ္အျဖစ္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၾကသည္။ ေျပာက္ က်ားတပ္မ်ားသည္ နယ္ေျမမ်ားကို လက္လႊတ္လိုက္ရ သကဲ့သို႔ အၿမဲတမ္းတပ္မေတာ္ႀကီးသည္လည္း အမည္ ခံမွ်သာ ရွိေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ တပ္မေတာ္၏ ထိုးစစ္ေၾကာင့္ သခင္သန္းထြန္း၏ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း စစ္ အႏိုင္တုိက္ေရးလမ္းစဥ္မွာ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္မွာပင္ ပ်က္ျပားသြားရျပန္ေလ၏။
ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံ အဆက္အသြယ္
          ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္တြင္ ၿမိဳ႕သိမ္းတိုက္ပြဲမ်ားႏွင့္ အၿပီးသတ္အာဏာသိမ္းေရး လမ္းစဥ္ကို က်င့္သံုးခဲ့ၿပီး ၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ႏွစ္ႏွစ္ အတြင္း စစ္ေအာင္ႏုိင္ေရးလမ္းစဥ္ကို ေၾ<ြကးေၾကာ္ လာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္မွာပင္ တပ္မေတာ္၏ အျပင္းအထန္ ထိုးစစ္ဆင္တုိက္ခိုက္မႈကို ၾကံဳေတြ႕ရေသာအခါ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရဖြဲ႕စည္းေရးလမ္းစဥ္ကို စြဲကိုင္လာ ၾကျပန္သည္။(၁။      ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနမွ စာရြက္စာတမ္းမ်ား။)         
          ၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ မတ္လတြင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီသည္ ေတာ္လွန္ေသာျပည္သူ႕ရဲေဘာ္အဖြဲ႕ (ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္မွ ခြဲထြက္ေသာ ဗုိလ္ၫြန္႔ေမာင္အဖြဲ႕) ႏွင့္ ေတာခိုတပ္တို႔အား ပူးေပါင္း၍ ျပည္သူ႕ဒီမိုကေရစီ တပ္ေပါင္းစုကို တည္ၿမဲေစခဲ့သည္။ ဇူလိုင္လတြင္ တပ္မႀကီး (၄) တပ္ႏွင့္ တပ္မဟာ (၁ဝ) တပ္ကို ဖြဲ႕စည္း ၍ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း စစ္အႏုိင္တုိက္ေရးလမ္းစဥ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ ႀကိဳးစားခဲ့သည္။ ျပည္သူ႕ တပ္မေတာ္တြင္ စစ္ေသနာပတိမွာ သခင္သန္းထြန္း ျဖစ္သည္။ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္အတူ ဗဟိုစစ္ဦးစီးဌာနကို ပ်ဥ္းမနားနယ္ လယ္တာႀကီး၌ အေျခစိုက္သည္။ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ရန္ေအာင္ ေခါင္းေဆာင္တပ္မႀကီး (၁) ကို ပ်ဥ္းမနားေတာင္ညဳိေဒသ ေက်ာက္မီးတူးရြာ၌လည္း ေကာင္း၊ ဗုိလ္မွဴးႀကီးလွေမာ္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ တပ္မႀကီး (၂) ကို ေက်ာက္ဆည္ခ႐ိုင္ သက္ကယ္က်င္း ရြာ၌လည္းေကာင္း၊ ဗုိလ္မွဴးႀကီးရဲေမာင္ ေခါင္းေဆာင္ ေသာ တပ္မႀကီး (၃) ကို ေတာင္ငူခ႐ိုင္ ကမၻားရြာ၌ လည္းေကာင္း၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီးသာဒိုး ေခါင္းေဆာင္ေသာ တပ္မႀကီး (၄) ကို ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း ေနာင္ခ်ဳိနယ္ ၌ လည္းေကာင္း အေျခစိုက္ခဲ့ၾကသည္။
          တပ္မႀကီး (၁) ေအာက္တြင္ တပ္မဟာ (၁၊ ၂၊ ၄) ကိုလည္းေကာင္း၊ တပ္မႀကီး (၂) ေအာက္တြင္ တပ္မဟာ (၅) ကိုလည္းေကာင္း၊ တပ္မႀကီး (၃) ေအာက္တြင္ တပ္မဟာ (၃၊ ၆) ကိုလည္းေကာင္း၊ တပ္မႀကီး(၄) ေအာက္တြင္ တပ္မဟာ (၇) ကိုလည္း ေကာင္း ဖြဲ႕စည္းထားရွိ၍ အထူးတပ္မဟာမ်ားအျဖစ္ ဗုိလ္စိုးလြင္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ တပ္မဟာ (၈) ကို ထားဝယ္ခ႐ိုင္တြင္လည္းေကာင္း၊ ဗိုလ္မွဴးေအာင္ေက်ာ္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ တပ္မဟာ (၉) ကို ရခိုင္တြင္ လည္းေကာင္း၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေစာခ်ဳိေခါင္းေဆာင္ေသာ တပ္မဟာ (၁ဝ) ကို ဟသၤာတခ႐ိုင္တြင္ လည္းေကာင္း ျဖန္႔ခြဲထားရွိခဲ့သည္။
          သို႔ေသာ္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ တပ္မႀကီး မ်ား၊ တပ္မဟာမ်ားသည္ ဟိတ္ဟန္ႀကီးမားေရးအတြက္ သာ ျဖစ္ၿပီး စင္စစ္လူအင္အား ဖြဲ႕စည္းပံုအျပည့္ျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားႏုိင္ျခင္း မရွိေပ။ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္   ပါတီသည္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံ နယ္စပ္တြင္ စစ္အေျခခံ       စခန္းမ်ား တည္ေဆာက္ရန္ ေရွးမဆြကပင္ အၾကံရွိခဲ့    သည္။  (၂။ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနမွစာရြက္စာတမ္းမ်ား။)တစ္ဖက္ႏုိင္ငံႏွင့္ ျပည္ပဆက္သြယ္မႈမွာ ေတာမခိုခင္ကပင္ ရွိခဲ့သည္။ ဦးသိန္းေဖသည္ ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္း တစ္ဖက္ႏုိင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိစဥ္က ႏုိင္ငံျခား ကြန္ျမဴနစ္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးႏွင့္ ေဆြးေႏြး ခြင့္ရရွိခဲ့ၿပီး ေတာမခုိမီ ကာလကတၱားညီလာခံႏွင့္ ပ်ဥ္းမနားညီလာခံမ်ားတြင္လည္း တစ္ဖက္ႏုိင္ငံ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္အဆက္ အသြယ္ရရွိသည္။ စစ္ေရး၊ ႏုိင္ငံေရး အက်ပ္အတည္း ေပၚေပါက္လာေသာအခါ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီသည္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္က်ယ္ျပန္႔စြာဆက္သြယ္ရန္ႀကိဳးစားလာေတာ့သည္။(၃။ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနမွ စာရြက္စာတမ္းမ်ား။)
          ထိုအခ်ိန္တြင္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံ၌  အာဏာရရွိၿပီး  ျဖစ္ေနသည္။ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွ ခ်မွတ္ေသာလမ္းစဥ္ ႏွင့္ မူဝါဒသေဘာတရားအရ အေရွ႕အာရွတိုက္တြင္ ယင္းတို႔၏ ဝါဒျဖင့္ ပုန္ကန္ေတာ္လွန္ေနေသာ အဖြဲ႕ အစည္းအားလံုးကို အားေပးကူညီရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခား ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဝင္မ်ားကို ႏုိင္ငံေရးခိုလႈံခြင့္ေပးရန္ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလတြင္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာႏုိင္ငံေရး အတိုင္ပင္ခံ အစည္းအေဝးကဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီသည္ ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရး အေျခမလွေတာ့ေသာ အခါ ၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္အတြင္းတြင္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံႏွင့္ ပိုမို တိုးတက္ဆက္သြယ္ခဲ့သည္။
          ၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလတြင္ ေရးသား ေသာ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီ၏ အစီရင္ခံစာ၌ ယင္းတို႔သည္ စစ္ေရး၊ ႏုိင္ငံေရး၌ တိုးတက္မႈမရွိ၍ မေအာင္ျမင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကိုယ့္ တိုင္းျပည္ကို ကိုယ္အားကိုးသျဖင့္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံေမွ်ာ္  ဝါဒကင္းမဲ့ေနေၾကာင္း၊ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ၏ ေခါင္း ေဆာင္မႈ အခန္းက႑ကို ေမ့ေလ်ာ့ရာေရာက္ေၾကာင္း စသျဖင့္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယင္းတို႔သည္ နယ္ျခားေဒသတြင္ အေျခခံစခန္း တည္ေဆာက္ေရး၊ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံႏွင့္ဆက္သြယ္ေရး၊ ကမၻာ့ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ဆံုးျဖတ္သည့္အတုိင္း ေၾ<ြကးေၾကာ္ ေရးတို႔ကို ခ်မွတ္ၿပီးတစ္ဖက္ႏုိင္ငံနယ္စပ္သို႔ ခ်ီတက္ ရန္၊ အေျခခံစခန္းမ်ား တည္ေဆာက္ရန္ ေအာင္ေဇယ် စစ္ဆင္ေရးကို စီမံေရးဆြဲၾကသည္။
          ေအာင္ေဇယ်စစ္ဆင္ေရး၏  ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ စတာလင္ဂရက္မွ အစျပဳလြတ္ေျမာက္ေစၿပီး ဂ်ဳိးျဖဴ၏ လြတ္ေျမာက္ေဒသႏွင့္တစ္ဆက္တည္းျဖစ္ေစရန္၊ ယင္းမွ အေျချပဳတိုးခ်ဲ႕၍ ေျမာက္ပိုင္း ဗမာျပည္ကို လြတ္ေျမာက္ေစရန္ဟုဆိုသည္။ စတာလင္ဂရက္ နယ္ေျမမွာ ကသာ၊ ဗန္းေမာ္ေျမာက္ျခမ္း၊ နမၼတူႏွင့္ ကြတ္ခိုင္ေဒသမ်ားကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ၿပီး ဂ်ဳိးျဖဴမွာ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။ ေအာင္ေဇယ် စစ္ဆင္ေရး၏ အခ်ိန္သတ္မွတ္ခ်က္မွာ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လမွ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လအထိ တစ္ႏွစ္တာ ကာလျဖစ္သည္။ ေအာင္ေဇယ် စစ္ဆင္ေရးမ်ားကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္အတြက္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီသည္ ယင္းတို႔၏ တပ္မႀကီးမ်ားကို မသံုးလံုးနယ္ေျမ (မႏၲေလး၊ ျမင္းျခံ၊ မိတၴီလာ) တြင္ စု႐ံုးေစခဲ့သည္။
          တပ္မေတာ္မွ တပ္မဟာ (၆) သည္ မသံုးလံုး နယ္ေျမကို ၁၉၅၂ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၁၇ ရက္တြင္ လြတ္ေျမာက္ေရးစစ္ဆင္ေရးျဖင့္ တုိက္ခိုက္ႏွိမ္နင္း ခဲ့သည္။ ပ်ဥ္းမနားနယ္ကိုလည္း တပ္မေတာ္မွ အမွတ္ (၁) ေသနတ္ကိုင္ တပ္ရင္းက ၁၉၅၂ ခုႏွစ္၊ ေမလ ၃ ရက္တြင္ ရန္ရွင္းစစ္ဆင္ေရးျဖင့္ တုိက္ခိုက္ရွင္းလင္း ခဲ့သည္။ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ လက္နက္ကိုင္ တပ္မ်ားသည္ တပ္မေတာ္၏ လြတ္ေျမာက္ေရး စစ္ဆင္ ေရးႏွင့္ ရန္ရွင္းစစ္ဆင္ေရးဟူေသာ ထိုးစစ္ႏွစ္ရပ္ ေၾကာင့္ ဖ႐ိုဖရဲျဖစ္ၿပီး အထိနာသြားရေလရာ ဗဟိုဌာန ခ်ဳပ္လည္း ပခုကၠဴဘက္သို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းဆုတ္ေျပးခဲ့ရ သည္။ ေအာင္ေဇယ် စစ္ဆင္ေရးမွာလည္း မစတင္မီ မွာပင္ ပ်က္စီးသြားရသည္။
          ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း စစ္ႏုိင္ ေရးလမ္းစဥ္ က်ဆံုးသြားေသာအခါ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီသည္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံႏွင့္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံကြန္ျမဴနစ္ ပါတီ၏ အကူအညီကို ပိုမိုေမွ်ာ္လင့္လာၾကသည္။(၁။ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနမွ စာရြက္စာတမ္းမ်ား။)

ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ သင္တန္းသားမ်ား တစ္ဖက္ႏုိင္ငံသို႔ ထြက္ခြာျခင္း  (၂။ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနမွ စာရြက္စာတမ္းမ်ား။)                                                           
          ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွ ထြန္းရွိန္ (ေခၚ) ေဖၿငိမ္း၊ ေအာင္ဝင္း(ေခၚ) တင္ေအး၊ ေအာင္ႀကီး၊ သန္းေရႊ (ေခၚ) တိုေဘာက္တို႔သည္ ၁၉၅ဝျပည့္ႏွစ္ မတိုင္မီကပင္ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိေနႏွင့္ခဲ့ၾက ၿပီး ျဖစ္သည္။ ထြန္းရွိန္တို႔ လူစု၏ အကူအညီ အဆက္ အသြယ္မ်ားျဖင့္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွ အကူအညီမ်ား ရယူ ခဲ့ရသည္။ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအား နယ္စပ္ေဒသတြင္ ေျခကုပ္စခန္း မ်ား တည္ေဆာက္ရန္အၾကံေပးခဲ့သည္။ စစ္ေရး သင္တန္း၊ ႏုိင္ငံေရးသင္တန္းမ်ားကို လက္ေတြ႕ဘဝႏွင့္ ေပါင္းစပ္ေလ့လာ ဆည္းပူးႏုိင္ရန္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီမွ သင္တန္းသားမ်ားကို တစ္ႀကိမ္လွ်င္ ၃ဝ မွ ၄ဝ အထိ လက္ခံသင္ၾကားေပးမည္ဟုလည္း ကတိျပဳ ခဲ့သည္။
          ထို႔ေၾကာင့္ ၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ႏုိဝင္ဘာလလယ္ခန္႔ တြင္ ဗုိလ္ဘျဖဴႏွင့္ ဗုိလ္ဘၫြန္႔ေခါင္းေဆာင္ေသာ ပထမ အသုတ္သင္တန္းသား ၆၃ ေယာက္သည္ ပ်ဥ္းမနား နယ္တြင္ စုေဝး၍ မိုးမိတ္၊ ေရႊလီခ်ဳိင့္ဝွမ္းေဒသဘက္သို႔ လွ်ဳိ႕ဝွက္ထြက္ခြာသြားခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ဗန္းေမာ္၊ နမ့္ခမ္းကားလမ္းကိုျဖတ္၍ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ  ၂ ရက္တြင္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိသြားၾကသည္။ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၅ ရက္တြင္ သခင္ဗသိန္းတင္  ေခါင္းေဆာင္ေသာ သင္တန္းသား ၆ဝ ေက်ာ္ပါဝင္ သည့္ ဒုတိယအသုတ္သည္ ဗန္းေမာ္ခ႐ိုင္မွတစ္ဆင့္ ဗန္းေမာ္-ျမစ္ႀကီးနား ကားလမ္းကိုျဖတ္ကာ တစ္ဖက္ ႏုိင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိသြားသည္။ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ လ ၁၆ ရက္တြင္ ဗုိလ္ေဇယ်ႏွင့္ သခင္သိန္းၿမိဳင္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ သင္တန္းသား ၃ဝ ပါဝင္သည့္ တတိယအသုတ္သည္ ဗန္းေမာ္ခ႐ိုင္မွတစ္ဆင့္ ဗန္းေမာ္ ျမစ္ႀကီးနား ကားလမ္းအား ျဖတ္ေက်ာ္၍ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံ သို႔ ေရာက္ရွိသြားၾကသည္။
          တစ္ဖက္ႏုိင္ငံေရာက္သင္တန္းသားမ်ားသည္ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ ဆက္သြယ္ၿပီးေနာက္ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံရွိ ျပည္နယ္ထဲတြင္ ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရး သင္တန္းမ်ားကို တက္ေရာက္ၾကရသည္။ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈ လြယ္ကူေစရန္အတြက္ ဗန္းေမာ္ခ႐ိုင္ႏွင့္ ေရႊလီခ်ဳိင့္ဝွမ္း ကို စိုးမိုးထားႏိုင္ရန္ အားထုတ္ႀကိဳးပမ္းလာသည္။ ယင္း ေဒသအတြင္းရွိ ကခ်င္အမ်ဳိးသားမ်ား၏ အကူအညီ ရရန္လည္း  လိုအပ္သည္ဟု  သံုးသပ္ထားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဂ်ိန္ေဖာ့ျပည္နယ္ လြတ္ေျမာက္ေရး၏ အေျခခံအဖြဲ႕အျဖစ္ ေပါင္ေသာင္အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ တပ္ဦးကို ပ်ဥ္းမနားနယ္ထဲတြင္ စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသး သည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းအဖြဲ႕သည္ ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ကခ်င္တိုင္းရင္းသားမ်ားအား က်ယ္ျပန္႔စြာ စည္း႐ံုး ႏုိင္ခဲ့ျခင္းမရွိေပ။ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအတြင္းရွိ ကခ်င္လူမ်ဳိးမ်ားအား စည္း႐ံုးစုစည္းထားသည့္ မထင္ မရွားအဖြဲ႕ငယ္မွ်သာ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။
တပ္မေတာ္၏ထိုးစစ္မ်ား (၁၉၅၂ ခုႏွစ္)
          တပ္မေတာ္သည္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ အလံ နီႏွင့္ ေကအင္န္ယူလက္ေအာက္ခံ ေကအင္န္ဒီအို စသည့္ တပ္မ်ားအား ထိုးစစ္မ်ား အႏွံ႕အျပားဆင္ႏႊဲ ၍ တုိက္ခိုက္ရာ ေရာင္စံုေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားကို တစ္စတစ္စ လက္လႊတ္သြားခဲ့ၾကရသည္။ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္ကား ၿမိဳ႕ငယ္မ်ားႏွင့္ ရြာႀကီးမ်ားကိုပင္ လက္လႊတ္၍ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးခက္ခဲေသာ ရြာငယ္ဇနပုဒ္မ်ားသို႔ ဆုတ္ခြာၾကရေတာ့သည္။ စစ္ေရး အေျခအေန႐ႈံးနိမ့္ကာ  အေရးမလွေတာ့သျဖင့္ ေသာင္းက်န္းသူအခ်ဳိ႕မွာ  စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းကာ လက္နက္ခ်လာခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဦးပိုင္း၏ ျပည္တြင္းေသာင္းက်န္းမႈအေျခအေနကို ေအာက္ပါ သတင္းေကာက္ႏုတ္ခ်က္မ်ားအရ ေလ့လာေတြ႕ရွိႏုိင္ သည္။
          တပ္မေတာ္သားမ်ားအတြက္သာ ျဖန္႔ခ်ိခဲ့ေသာ စစ္ႏွလံုးသတင္းစဥ္ အတြဲ (၂)၊ အမွတ္ (၃) ၁၉၅၂ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁ ရက္တြင္ ေသာင္းက်န္းသူ မ်ား၏ စစ္ေရးအေျခအေနမ်ားစြာ ယိမ္းယိုင္သြား ေၾကာင္း ေအာက္ပါအတုိင္းေတြ႕ရႏိုင္သည္။
အစိုးရတပ္မ်ား ေအာင္ပြဲဆင္ႏႊဲလ်က္ရွိျခင္း  ကြန္ျမဴနစ္ဌာနခ်ဳပ္ျပဳတ္ၿပီး ပစၥည္းမ်ားပါမိျခင္း
          လြန္ခဲ့သည့္ ရက္သတၱႏွစ္ပတ္အတြင္း နယ္ေျမ အေျခအေနမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ေလသည္-
          လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္အတြင္း ဇန္နဝါရီလ  ႏွင့္ေဖေဖာ္ဝါရီလမ်ားတြင္ အစိုးရတပ္ေပါင္းစံု၏ တုိက္စစ္ဆင္ျခင္းေၾကာင့္ လယ္ကိုင္း၊ ေက်ာက္ႀကီး၊ ျမန္ေအာင္၊ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း၊ ေရႊက်င္စေသာ ၿမိဳ႕မ်ားကို ျပန္လည္သိမ္းပိုက္ႏုိင္သက့ဲသို႔ ယခု ၁၉၅၂ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၁၇ ရက္မွစ၍ အထက္ေအာက္ ျမန္မာျပည္ရွိ ေသာင္းက်န္းသူ အၾ<ြကင္းအက်န္မ်ားအား အစိုးရတပ္ေပါင္းစံုကအားသစ္ေလာင္း၍ နည္း ပရိယာယ္ေကာင္းတို႔ျဖင့္ ထိုးစစ္ဆင္ခဲ့ရာ အထက္ ဘက္တြင္ စစ္ကိုင္း၊ ျမင္းျခံခ႐ိုင္၊ ေအာက္ဘက္တြင္ အင္းစိန္၊ မအူပင္၊ ဟသၤာတႏွင့္ သာယာဝတီခ႐ိုင္မ်ား တြင္ ဆက္ကာဆက္ကာပြဲဦးထြက္ ေအာင္ပြဲဆင္လ်က္ ရွိေလသည္။
          အထက္ျမန္မာျပည္တြင္ ကြန္ျမဴနစ္ႏွင့္ ေအာက္ ျမန္မာျပည္တြင္ ေကအင္န္ဒီအို၊ အလံနီတို႔ကို အစိုးရ တပ္ေပါင္းစံုက ရွင္းလင္းသုတ္သင္လ်က္ရွိရာ အထက္ ဘက္တြင္ ငါန္းဇြန္၊ စကားအင္း၊ ေခ်ာင္းခြစေသာ ၿမိဳ႕ရြာ မ်ား၊ ေအာက္ဘက္တြင္ အေဖ်ာက္၊ ေတာ္ခရမ္းမွစ၍ ပတ္ဝန္းက်င္ေက်းရြာမ်ားကို သိမ္းပိုက္ရရွိၿပီး ျဖစ္သည့္ အျပင္ အိုင္ကေလာင္ကြၽန္းအစရွိသည့္ေဒသတို႔တြင္ လည္း ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားမွာ ေျခဦးတည့္ရာသို႔ အကြဲကြဲ အျပားျပား  ဆုတ္ခြာထြက္ေျပးေနၾကရေလၿပီျဖစ္                 ေၾကာင္း။
          ထုိကဲ့သို႔ ရန္သူမ်ားရွင္းလင္းၿပီး ေဒသမ်ားတြင္ ၿမိဳ႕ျပအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ်ားပါ တစ္ပါတည္းတည္ေထာင္႐ံုမွ် မက စီးပြားေရးဘက္မွာလည္း ေကာက္ပဲသီးႏွံေရာင္း ဝယ္ေရးအဖြဲ႕မွ စပါးဒိုင္မ်ားပင္ဖြင့္ရန္ စိုင္းျပင္းလ်က္ ရွိေၾကာင္း သိရေလသည္။ ယခုသိမ္းၿပီးေသာ ေဒသမ်ား သည္လည္း ေသာင္းက်န္းသူမ်ား ၾကာရွည္ႀကီးစိုးၿပီး ျပည္သူလူထုအား ခရီးလမ္းအသြားအလာမွစ၍ ေႏွာင့္ ယွက္ဖ်က္ဆီး ပစၥည္းယူ လူသတ္ျပဳလုပ္လ်က္ရွိေသာ ေဒသမ်ားျဖစ္သည့္အျပင္ အထက္ျမန္မာျပည္တြင္ စစ္ကိုင္းႏွင့္ ျမင္းျခံခ႐ိုင္မ်ားမွာ ကြန္ျမဴနစ္မ်ား၏ ေသြးေၾကာသဖြယ္ သင္တန္းေပးျခင္း၊ ဌာနခ်ဳပ္ျပဳလုပ္ ၿပီး စာေစာင္စာတမ္းမ်ား ႐ိုက္ႏွိပ္ေဝငွရာဌာနႀကီးျဖစ္ ၍ မည္မွ်အေရးပါ အရာေရာက္ေၾကာင္းကို သိႏုိင္ေလ သည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ¤င္းေဒသမ်ားမွ ယခုသိမ္းပိုက္ ရာဝယ္ စာရြက္စာတမ္း၊ စာပံုႏွိပ္စက္၊ အသံဖမ္းစက္ႏွင့္ တကြ တဲတန္းႀကီးမ်ားကိုပါ သိမ္းဆည္းရမိေလသည္။
          အင္းစိန္ခ႐ုိင္တြင္ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ား ႀကီးစိုးရာ ေဒသျဖစ္ေသာ အိုင္ကေလာင္ကြၽန္း ေျမာက္ဘက္ရွိ က်ဳံပတုတ္၊ ဘိန္းေတာ၊ ဦးဒို၊ စာျဖဴစေသာ ရြာမ်ား တြင္ အလံျဖဴမ်ားထိုးၿပီး ေကအင္န္ဒီအိုတို႔မွာ အစိုးရက ေလယာဥ္ပ်ံေပၚမွ ခ်ေပးေသာ စာမ်ားကို ရကတည္းက ေရွာင္ရွားေျပးၾကရေလသည္။
          အင္းစိန္ခ႐ိုင္ က်ဳံပတုတ္ရြာမွ ေကအင္န္ဒီအို အေရးပိုင္ဆိုသူ ေစာေရႊေသာ္သည္ လက္နက္ခ် အဖမ္း ခံရာတြင္ ဟသၤာတခ႐ိုင္အေဖ်ာက္နယ္ကို ႀကီးစိုးခဲ့ ေသာ ေကအင္န္ဒီအိုတပ္မင္းႀကီးဆိုသူ ေစာေက်ာ္ ျမသန္း၊ ေကအင္န္ဒီအိုၿမိဳ႕ပိုင္ဆိုသူ ေစာေက်ာ္စိန္ႏွင့္ ေစာေရႊတို႔လည္း လက္နက္ခ်ဝင္ေရာက္ အဖမ္းခံ ၾကရၿပီဟု သိရေလသည္။
          မအူပင္ခ႐ိုင္ႏွင့္ဟသၤာတခ႐ိုင္တို႔၏စပ္ၾကားတြင္ ေရေၾကာင္းအသြားအလာကုိ ပစ္ခတ္ေႏွာင့္ယွက္ေလ့ ရွိေသာ ေကအင္န္ဒီအိုတို႔၏အခ်က္အခ်ာစခန္းျဖစ္ သည့္ အေဖ်ာက္ရြာမွတစ္ဆင့္ ဓႏုျဖဴတစ္ဖက္ကမ္းရွိ စံကင္းကုိပါ ဆက္လက္သိမ္းပိုက္လိုက္သည့္အျပင္ အင္းစိန္ခ႐ိုင္ႏွင့္ဆက္ဆံကူးလူးရာတြင္ အေရးပါေသာ ပကြန္ အစရွိသည့္ ရြာမ်ားကိုပါ အစိုးရတပ္ေပါင္းစံုက လက္ရသိမ္းပုိက္ၿပီး အေျခအေနကုိေကာင္းစြာ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း။
          အထက္ေဖာ္ျပပါလက္ရွိအေျခအေနကုိ ေထာက္႐ႈ ျခင္းျဖင့္ ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚေဒသရွိ ေကအင္န္ဒီအိုတို႔၏ ေဘးရန္ကုိ သတ္သတ္စီ၊ သတ္သတ္စီ တံျမက္လွည္း သကဲ့သို႔ ေစ့စပ္စြာ ရွင္းလင္းသုတ္သင္လ်က္ရွိရာ     လာမည့္ ေဖေဖာ္ဝါရီလကုန္ေလာက္တြင္ ျမစ္ဝ ကြၽန္းေပၚရွိ ေကအင္န္ဒီအိုႏွင့္အေပါင္းပါတို႔၏ အႏၲရာယ္မွာ အေတာ္ရွင္းလင္းဖြယ္ရွိေၾကာင္း။
(၁-၂-၅၂ရက္ထုတ္ စစ္ႏွလံုးအတြဲ၂၊ အမွတ္၃ မ်က္ႏွာဖံုးသတင္းမွ)
ေတာင္ငူနယ္တစ္ဝိုက္ ပုိက္စိပ္တိုက္ၿပီ
          အမွတ္(၃)ဗမာ့ေသနတ္ကုိင္တပ္ရင္းသည္ ဇန္နဝါရီလ ၁၈ရက္မွ ၂၄ရက္(၁၉၅၂)မ်ားအတြင္း၌ ေတာင္ငူခ႐ိုင္ရွိ အင္းတိုင္၊ ကဘနီႏွင့္ေတာင္သံုးလံုး ရြာမ်ားကုိတိုက္ခိုက္ရာ အလံျဖဴကြန္ျမဴနစ္တပ္မဟာ အမွတ္(၃)ဌာနခ်ဳပ္ကိုစီးနင္းမိသျဖင့္ သံုးလက္မစိန္ ေျပာင္း(၁)၊ ႐ိုင္ဖယ္(၂၂)၊ ႏွစ္လက္မစိန္ေျပာင္းက်ည္ ဆန္မ်ား၊ မိတၱဴစာကူးစက္ (၁)၊ အသံဖမ္းစက္ (၇)၊ ဘရင္းဂန္းက်ည္ဆန္ကပ္(၁၂)၊ စတင္းဂန္းက်ည္ဆန္ ကပ္(၁၅)၊ ဂ်စ္ကားႏွစ္စီး၊ ဂ်ပန္စက္ႀကီးက်ည္္ဆန္မ်ား၊ ေဆးပစၥည္းမ်ား၊ စားနပ္ရိကၡာမ်ား၊ ဓာတ္္ဆီပီပါႀကီး   မ်ား၊ ဘက္ထရီအိုး ၂၅လံုးတို႔ကုိ ဖမ္းဆီးရမိေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ကဘနီရြာႏွင့္ ေပပင္ရြာအနီး၌ ရန္သူ႕တဲ ႀကီးမ်ားကို တိုက္ဖ်က္မီး႐ိႈ႕ရင္း အေမရိကန္႐ိုင္ဖယ္  တစ္လက္ရရွိျပန္သည္။ ထိုေန႔၌ပင္ စပါးၾ<ြကယ္ႏွင့္ မီး တိုင္ေတာ္ရြာမ်ားရွိ ေသာင္းက်န္းသူတို႔ ပစၥည္းသိုေလွာင္ ရာ တဲႀကီးမ်ားကိုဖ်က္ဆီးရျပန္သည္။ ေနာက္တစ္ေန႔၌ ေရႊေလာင္း၊ ဇီးကုန္း၊ ကုန္းတန္း၊ ေတာင္ပုိိ႔လွ၊ ပဲႀကီး ကုန္း၊ ကရင္ရြာႀကီးအစရွိေသာရြာမ်ားကို ပုိက္စိပ္တိုက္ ရွာေဖြျပန္ရာ ႐ိုင္ဖယ္(၁ဝ)လက္ ထပ္မံရရွိျပန္သည္။ ထို႔ေနာက္ ၾကက္ေတာင္၊ ေညာင္ပင္၊ ဗိုလ္ကုန္းရြာတို႔မွ ကြန္ျမဴနစ္တစ္ေယာက္ႏွင့္႐ိုင္ဖယ္တစ္လက္ကို ဖမ္းဆီး ရမိသည္။ ရန္သူတပ္စုမွဴးတစ္ေယာက္က်ဆံုး၍ ႐ိုင္ဖယ္တစ္လက္ကို သိမ္းယူခဲ့ရသည္။ ၾကက္႐ိုးပင္၊ ကုလားကုန္း ေရနီအေနာက္၊ ကန္သံုးဆင့္၊ ေလးအိမ္စု၊ ဇီးပင္သာမွစ၍ အစုစုရြာေပါင္း ၂၉ရြာမွ ရန္သူတို႔ကို ရွင္းလင္းသုတ္သင္ပစ္လုိက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း။
(၁-၂-၅၂ထုတ္ စစ္ႏွလံုးအတြဲ၂၊ အမွတ္၃၊ စာမ်က္ႏွာ ၇မွ)။
သူပုန္မ်ားအသက္႐ွဴက်ပ္ၾကၿပီ
ပံုႏွိပ္စက္ႏွင့္လက္နက္မ်ားဖမ္းမိျခင္း
(ေရႊမန္းေရာက္ စစ္ႏွလံုးအထူးသတင္းေထာက္ထံမွ)
          မႏၲေလး၊ စစ္ကိုင္း၊ ေက်ာက္ဆည္ႏွင့္ျမင္းျခံနယ္ စပ္၌ မင္းမူေနခဲ့ေသာ ျပည္ေထာင္စုရန္သူခလုတ္ တံသင္းတို႔ကို တပ္မေတာ္မွ ရွင္းလင္းၿပီးျဖစ္ရာ အထူး ေအာင္ျမင္လ်က္ရွိေၾကာင္း၊ အစိုးရတပ္သည္ တိုက္ကင္း မ်ားဖြဲ႕၍ ဘယ္၊ ညာျဖန္႔ခ်ိတိုက္ခိုက္ၾကရာ ရန္သူတို႔၏ ေသြးေၾကာသူပုန္တို႔၏ အခ်က္အခ်ာေဒသမ်ားကို သိမ္း ပုိက္မိ႐ံုသာမက သူတို႔၏အားထားရာျဖစ္ေသာ လက္ နက္ႏွင့္ပစၥည္းတို႔ကိုဖမ္းဆီးမိပံုမွာ အားပါးတရရွိလွ သည္။ သစ္ေတာ္ဖ်ား၊ သႏၷီကန္၊ မိုးႀကိဳးကြင္း၊ ကဘို၊ ျမင္းစာခြက္၊ သင္ဒိန္းအစရွိေသာ ရြာႀကီးမ်ားဘက္ဆီ သို႔ ဇန္နဝါရီလ(၂ဝ)ရက္(၁၉၅၂)မွစ၍ စတင္တိုက္ခိုက္ ရာတြင္ ေသာင္းက်န္းသူတို႔မွာ အကြပ္အကဲမရွိ၊ ေျခဦး တည့္ရာသို႔သာေျပးလႊားၾကေတာ့သည္။ တပ္မေတာ္ သားတုိ႔မွာ ၾကာျမင့္စြာ သူပုန္တို႔၏ႏွိပ္စက္ကလူျပဳမူ ျခင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ခံစားေနခဲ့ၾကရရွာေသာ ျပည္သူလူထု အတြက္ရန္သူကုိတိုက္ခိုက္ျခင္းသာမက ေနာက္ပုိင္းမွ ေဆးဝါးကုသေပးျခင္းမ်ား၊ ႐ုပ္ရွင္ျပပြဲမ်ား၊ အျမင္မွန္ ရေစရန္္ေဟာေျပာပြဲမ်ားကုိျပဳလုပ္ေပးၾကေလသည္။
          ထိုသို႔တိုက္ခိုက္ရာတြင္ ကြန္ျမဴနစ္တို႔အထူးအား ထားေသာ မင္းေအာင္ေဖသန္းစာပံုႏွိပ္စက္သံုးလံုးႏွင့္ ကိရိယာအစံုအလင္တို႔ကိုဖမ္းဆီးရမိလိုက္၏။ ရမိထား ေသာ အျခားလက္နက္ႏွင့္ ပစၥည္းမ်ားမွာ ဗံုုးဆန္ (၁၈ဝဝ)၊ သံခ်ပ္ကာကား(၁)၊ ဂ်စ္ကား(၁)၊ သံုးတန္ ကား(၇)၊ ေျခာက္ေပါင္ဒါအေျမာက္(၂)၊ ေရစုပ္စက္(၁)၊ ေရဒီယို(၄)၊ စက္ေသနတ္(၄)၊ ေျမျမႇဳပ္ဗံုး(၁၇)၊ ၃လက္မ စိန္ေျပာင္းက်ည္ဆန္(၄၅၁)၊ စက္ေသနတ္ႀကီး က်ည္ဆန္(၂၆၄)၊ ႐ိုင္ဖယ္က်ည္ဆန္အမ်ားအျပား၊ အမွတ္ ၁ဝေက၆ဗံုး(၃၉ဝ)၊ အေျမာက္ဆန္(၃၃၁)၊ စာရြက္စာတမ္းလွည္းတစ္စီးတိုက္တို႔အျပင္ လက္ပစ္ဗံုး မ်ား၊ ဖ်က္ဗံုးႏွင့္ကြန္ျမဴနစ္အလံမ်ား၊ တံဆိပ္မ်ား၊ စားပြဲ ကုလားထိုင္၊ လက္ႏွိပ္စက္၊ မိတၱဴကူးစက္၊ ႏွစ္လက္မ စိန္ေျပာင္း(၂)အစရွိေသာပစၥည္းမ်ားျဖစ္ရာ ရန္သူတို႔ ရင္က်ဳိးေလာက္ေသာဆံုး႐ံႈးမႈႀကီးျဖစ္ေပသည္။ ဤ တိုက္ပြဲမ်ားတြင္ ကြန္ျမဴနစ္ႏွစ္ေယာက္ေသနတ္မ်ားႏွင့္ လက္နက္ခ်ဝင္္ေရာက္လာၾကသည္။ ရန္သူအေသငါး ေလာင္းေတြ႕ရသည္။ ဒဏ္ရာရသူအမ်ားအျပားရွိမည္ ဟု ခန္႔မွန္းရေၾကာင္း။
(၁-၂-၅၂ထုတ္စစ္ႏွလံုးသတင္းစဥ္အတြဲ၂၊အမွတ္ ၃၊ စာမ်က္ႏွာ ၇မွ)
          ၁၉၅၂ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလဆန္းပုိင္းတြင္ တပ္မေတာ္က က်ယ္ျပန္႔စြာဆင္ႏႊဲလိုက္ေသာထိုးစစ္ မ်ားသည္ ေရာင္စံုေသာင္းက်န္းသူမ်ားကို မ်ားစြာ အထိ နာေစသည္။ အထူးသျဖင့္ အေျမာက္ႏွင့္ စိန္ေျပာင္း ႀကီးကဲ့သို႔ေသာ လက္နက္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရး စက္မ်ားကိုဆံုး႐ႈံးရျခင္းမွာ စစ္ေရးအေျခအေနကုိ မ်ားစြာ ယိမ္းယိုင္သြားေစသည္။ ေမာ္ေတာ္ကားလမ္း မ်ားကို လက္လႊတ္လိုက္ၾကရသည့္အျပင္ သံခ်ပ္ကာ ကားအပါအဝင္ သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရး ယာဥ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ကုိလည္း တပ္မေတာ္ကသိမ္းပုိက္ႏိုင္ခဲ့ရာ ေရာင္စံု ေသာင္းက်န္းသူမ်ား၏လႈပ္ရွားမႈမွာ  မ်ားစြာ က်ဥ္းေျမာင္းလာရသည္။  စာကူးစက္မ်ား၊ စာပံုႏွိပ္စက္ မ်ားကိုပါဆံုး႐ႈံးရေသာအခါ အထူးသျဖင့္ ကြန္ျမဴနစ္ တို႔၏ဝါဒျဖန္႔ခ်ိမႈႏွင့္ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္္ေရး ေဆာင္ရြက္ ခ်က္မ်ားမွာမ်ားစြာ က်ဆင္းသြားရေတာ့သည္။
          စစ္ေရးအေျခအေနသိသာထင္ရွားစြာ ယိမ္းယိုင္ နိမ့္က်သြားေသာအခါ ေသာင္းက်န္းသူအမ်ားအျပား သည္ တဖဲြဖြဲလက္နက္ခ် အလင္းဝင္လာၾကသည္။ ၁၉၅၂ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလအတြင္း ေသာင္းက်န္းသူ မ်ား၏ အေျခအေနကို ၁၉၅၂ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၁၁ရက္ ထုတ္ စစ္ႏွလံုးသတင္းစဥ္အတြဲ(၂)၊ အမွတ္(၅)၊ မ်က္ႏွာ ဖံုး သတင္းအျဖစ္ ေအာက္ပါအတိုင္းေဖာ္ျပထားသည္။
ပုိးဖလံေရာင္စံုတို႔မီးပံုတိုးမိ၍ကိုယ္က်ဳိးနည္းၾကၿပီ  ေရေမ်ာကမ္းတင္ ပိုးသတၱဝါမ်ားပမာ  ကစဥ့္ကလ်ား ေျပးရျခင္း
          နယ္ေျမအေျခအေနႏွင့္ပတ္သက္၍ လြန္ခဲ့သည့္ ရက္သတၱႏွစ္ပတ္အတြင္းတြင္ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ ေလသည္-
အထက္ဗမာျပည္* (* ဗမာ့တပ္မေတာ္သည္ မႏၲေလး၊ ျမင္းျခံ၊ မိတၴီလာဟူေသာ မသံုးလံုးနယ္ေျမကုိ ထိုးစစ္ဆင္ ေနျခင္းျဖစ္သည္။)
          အထက္ဗမာျပည္ ေရႊဘိုခ႐ိုင္တြင္ ရဲေဘာ္ျဖဴ အခ်ဳိ႕ လက္နက္ခ်ဝင္ေရာက္ၿပီး မႏၲေလးခ႐ိုင္တြင္ လည္း ရဲေဘာ္ျဖဴမ်ားမွာ တဖြဲဖြဲအလင္းသို႔ လက္နက္ ခ် ဝင္ေရာက္လ်က္ရွိေလသည္။ စစ္ကိုင္းခ႐ိုင္တြင္ ယခုအခါ အစိုးရတပ္ေပါင္းစံုက ထိုးစစ္ဆင္၍ ေအာင္ျမင္သည္ႏွင့္အမွ် နစ္ျဖဴမ်ားလည္း အစုလိုက္ လက္နက္ခ်ဝင္ေရာက္ၾကေလၿပီ။ အစိုးရတပ္မ်ားက အုပ္ထိန္းမိေသာနယ္္ေျမတစ္ဝိုက္အင္တုိက္အားတိုက္ တိုက္ကင္းဆက္လက္ လွည့္လည္ရာဝယ္ နစ္ျဖဴ၊ ရဲျဖဴ အခ်ဳိ႕ႏွင့္ေတြ႕ရာ အခ်ဳိ႕ကအခုအခံမျပဳဘဲ ဦးတည္ရာ သို႔ ဆုတ္ခြာထြက္ေျပးၿပီး အခ်ဳိ႕မွာ မလႊဲမေရွာင္သာခုခံ ရာတြင္ အက်နာစြာႏွင့္ဖ႐ိုဖရဲေရွာင္လႊဲေျပးသြားရ ေလသည္။ ေက်ာက္ဆည္ဘက္တြင္ေျပးေပါက္မရွိေသာ နစ္ျဖဴတို႔သည္  အရဲစြန္႔၍  ေက်ာက္ဆည္ကိုပင္   အားစမ္းတိုက္ခိုက္ေသာ္လည္း အက်အဆံုးမ်ားစြာ    ျဖင့္ ပိုးဖလံမ်ဳိးကဲ့သို႔ မီးကုိဇြတ္တိုး၍ ကိုယ္က်ဳိးနည္းကာ က်ဆံုးထြက္ေျပးၾကရေၾကာင္း၊ ျမင္းျခံ၊ ပခုကၠဴ၊ မေကြး၊ အထက္ခ်င္းတြင္းႏွင့္ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္းေဒသတို႔တြင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ေနရာတကာတြင္ အစိုးရတပ္ ေပါင္းစုံ၏အင္အားကိုမခံႏိုင္ေတာ့သျဖင့္ လက္ရဖမ္း ဆီးရမိျခင္းမ်ားကို အမ်ားအျပားခံၾကရရာဝယ္ လက္နက္ႀကီးငယ္ႏွင့္ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္၊ စာရြက္စာ တမ္းမ်ားပါဝင္၍ ¤င္းတို႔၏ဌာနခ်ဳပ္ျပဳလုပ္္ရာ တဲတန္း လ်ားမ်ားကို အစိုးရတပ္မ်ားက မီးတင္႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးလိုက္ ေၾကာင္း။
ေအာက္ျမန္မာျပည္
          ေအာက္ဘက္တြင္ သာယာဝတီ၊ ပဲခူး၊ အင္းစိန္ႏွင့္ ေျမာင္းျမခ႐ိုင္မ်ားတြင္ အစိုးရတပ္မ်ား၏ထိုးစစ္ဆင္မႈ မွာ တစ္သမတ္တည္းေအာင္ျမင္စြာျဖင့္ ရန္သူမ်ားကို ရွင္းလင္းႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း၊ အထူးသျဖင့္ သာယာဝတီခ႐ိုင္ တြင္ ေကအင္န္ဒီအိုတို႔၏အေျခခံစခန္းမ်ားကုိ စစ္ ပရိယာယ္တစ္မ်ဳိးထြင္၍ စစ္္ဆင္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကိုေလးဖက္ေလးတန္မွဝိုင္းမိထား  ၿပီးျဖစ္၍ ယခုအခါေကအင္န္ဒီအိုမ်ားအမ်ားအျပား လက္နက္ခ်ဝင္ေရာက္လ်က္ရွိသည့္အျပင္ ေနာက္ထပ္ လည္း လက္နက္ခ်ဝင္ေရာက္ရန္ အားထုတ္လ်က္ရွိ ေၾကာင္း သိရေလသည္။
          ယခုအခါ ေသာင္းက်န္းသူတို႔သည္ သာယာဝတီ၊ အင္းစိန္၊ ဟသၤာတႏွင့္မအူပင္ခ႐ိုင္တို႔ ဆက္စပ္ရာ ေဒသမ်ားတြင္ အေျခမတည္ႏိုင္ဘဲ ယခင္ကကဲ့သို႔ ဌာနခ်ဳပ္သီးျခားသတ္မွတ္မထားႏိုင္ေတာ့ၿပီျဖစ္ရာ ကံဆိုးမသြားရာ မိုးလိုက္ရြာသည့္အလား ေသာင္းက်န္း သူတို႔သြားရာ အစိုးရတပ္မ်ားက က်ည္ဆန္မိုးရြာလ်က္ ရွိေၾကာင္း၊ အင္းစိန္ႏွင့္မအူပင္၊ဟသၤာတခ႐ိုင္မ်ားတြင္ အေတာ္ၾကာ ေသာင္းက်န္းခဲ့ၾကေသာ ေကအင္န္ဒီအို ရွစ္ေယာက္သည္လည္း အေဖ်ာက္ရွိအစိုးရတပ္တြင္ လက္နက္ခ်ဝင္ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ယခုအခ်ိန္အထိ အေဖ်ာက္စခန္းတြင္ လက္နက္ခ်ဝင္ေရာက္ေသာ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားမွာ အေတာ္မ်ားျပားၿပီျဖစ္ေလသည္။ ေတာင္ငူခ႐ိုင္၌လည္း ေသာင္းက်န္းသူမ်ား၏ခိုလႈံရာ တဲတန္း(၂၅)တဲကို အစိုးရတပ္မ်ားက မီးတင္႐ႈိ႕လိုက္ ၿပီျဖစ္၍ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားမွာ ေရေမ်ာကမ္းတင္ ပုိးသတၱဝါမ်ားပမာ အႏွံ႔အျပား ကစဥ့္ကလ်ားဦးတည္ ရာသို႔ ထြက္ေျပးၾကရေၾကာင္း၊ ၿမိတ္ႏွင့္ထားဝယ္ခ႐ိုင္ တို႔တြင္လည္း နစ္ျဖဴအခ်ဳိ႕လက္နက္ခ်ဝင္ေရာက္စ ျပဳ ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း။
(၁-၃-၅၂ထုတ္ စစ္ႏွလံုးသတင္းစဥ္ အတြဲ၂၊ အမွတ္ ၅၊ စာမ်က္ႏွာ ၁မွ)။
xxx
ထိုးစစ္ဒဏ္ခ်က္ကို မတုဖက္ႏိုင္တဲ့ေရာင္စံု လူႀကီးပုိင္းမွ ႏွိပ္စက္၍အခြင့္သာတိုင္း ေရာင္စံုတို႔ လက္နက္ခ်လ်က္ရွိျခင္း
          နယ္အေျခအေနႏွင့္ပတ္သက္၍ေသာင္းက်န္းမႈ ေရခ်ိန္မွာ တစ္္ေန႔တျခား ေလ်ာ့ပါးသြားေၾကာင္းကို အထက္၊ ေအာက္ျမန္မာျပည္ရွိေဒသအႏွံ႕အျပားတြင္ နစ္ျဖဴ၊ နစ္နီ၊ ရဲျဖဴႏွင့္ေကအင္န္ဒီအိုတို႔လက္နက္ခ်ဝင္္္ ေရာက္ျခင္းျဖင့္ သိသာႏိုင္ေလသည္။
အထက္ျမန္မာျပည္
          မႏၲေလး၊ မိတၴီလာႏွင့္ ရမည္းသင္းခ႐ိုင္တို႔တြင္ အထူးသျဖင့္ ရဲျဖဴႏွင့္နစ္ျဖဴတို႔သည္ တဖြဲဖြဲလက္နက္ခ် ဝင္ေရာက္လ်က္ရွိရာ လက္နက္ႀကီးငယ္ႏွင့္တကြ ခဲယမ္း မီးေက်ာက္မ်ားပါအပ္ၾကေလသည္။ ¤င္းတို႔ထံမွ သိရေသာ သတင္းအရ နစ္ျဖဴ၊ ရဲျဖဴ၊ နစ္နီတို႔သည္ စားဝတ္ေနေရးကိစၥတြင္ အေတာ္ပင္ဆင္းရဲပင္ပန္းၾက သည့္အျပင္ လူႀကီးပိုင္းႏွိပ္စက္ကလူျပဳမူျခင္းတို႔ေၾကာင့္ စိတ္ဓာတ္အပ်က္ႀကီးပ်က္ၿပီး အခြင့္သာတိုင္း အစိုးရ တပ္မ်ားထံ အညံ့ခံဝင္ေရာက္လ်က္ရွိေၾကာင္း၊ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားအနက္အခ်ဳိ႕ၿမိဳ႕စြန္ရြာဖ်ားရွိေဒသ ခံတို႔တြင္ ကြၽဲ၊ ႏြား၊ ဆိတ္၊ ဝက္၊ ၾကက္ကမက်န္ရသမွ် လုယက္စားေသာက္ၾကရာ အေဝမသင့္သျဖင့္ ခိုက္ရန္ ေဒါသလည္းမၾကာခဏျဖစ္ၾကၿပီး အခ်င္းခ်င္းပစ္ခတ္ ေသေက်ၾကရေလသည္။
          ျမင္းျခံ၊ ပခုကၠဴ၊ ေက်ာက္ဆည္အစရွိေသာခ႐ိုင္မ်ား တြင္လည္း အစိုးရတပ္ေပါင္းစုက မေနမနားတိုက္ခုိက္ ရွင္းလင္းလ်က္ရွိရာ ေက်းရြာမ်ားစြာကို ျပန္လည္သိမ္း ပုိက္၍ အေျခအေနကုိ ႏုိင္နင္းစြာထိန္းသိမ္းလိုက္ ေၾကာင္း၊ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားထံမွ ေျခာက္ေပါင္ဒါ အေျမာက္မ်ား၊ သံခ်ပ္ကာကားမ်ားႏွင့္ လက္နက္ခဲယမ္း မီးေက်ာက္သာမက ဆင္မ်ားကိုပင္ဖမ္းဆီးရမိလိုက္ ေၾကာင္း၊ ပ်ံ႕ႏွံ႕လ်က္ရွိေသာ ေသာင္းက်န္းသူတို႔သည္ သတၱိေၾကာင္ေသာ သူတို႔၏ဓေလ့အတိုင္း ခရီးလမ္းတြင္ မိုင္းဗံုးျမႇဳပ္ျခင္းကိုပင္ ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္သာလုပ္ႏိုင္ ၾကေတာ့ေၾကာင္း။
ေအာက္ျမန္မာျပည္
          ေအာက္ျမန္မာျပည္တစ္လႊားတြင္ လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္ ပတ္အတြင္းလက္နက္ခ်ဝင္ေရာက္ျခင္းအမ်ားဆံုးခ႐ိုင္ မွာ ဟသၤာတခ႐ိုင္ျဖစ္ၿပီး ေက်းရြာမ်ားစြာကို သိမ္းပိုက္ ႏိုင္ေသာခ႐ိုင္မွာ ေတာင္ငူခ႐ိုင္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျပည္ခ႐ိုင္ တြင္လည္း အစိုးရတပ္မ်ားသည္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ား လက္မွ ဆင္ႏွစ္ေကာင္ကိုဖမ္းဆီးရမိလိုက္ေလသည္။ သာယာဝတီခ႐ိုင္တြင္ အစုိးရတပ္မ်ားရွိရာသို႔ လာ ေရာက္တိုက္ခိုက္ေသာ ေကအင္န္ဒီအိုတို႔အနက္ ေခါင္း ေဆာင္ ေစာၾကည္ေအးႏွင့္ေနာက္လိုက္ရွစ္ေယာက္တို႔ က်ဆံုးက်န္ရစ္ေၾကာင္း။
          ေတာင္ငူခ႐ိုင္တြင္ ေက်ာက္ႀကီးမွ အစိုးရတပ္ ေပါင္းစုံတို႔သည္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားရွိရာ ေနရာတိုင္း ကိုပင္ ထိုးစစ္ဆင္ႏႊဲတိုက္ခိုက္ရာ ေသာင္းက်န္းသူ အမ်ားအျပား က်ဆံုးဒဏ္ရာရရွိၿပီး ဆုတ္ခြာထြက္ေျပး ၾကရေလသည္။ ¤င္းတို႔ထံမွ လက္နက္ခဲယမ္း၊ ရိကၡာ မ်ားကိုဖမ္းဆီးရမိလိုက္သည့္ျပင္ ေရလဲကရင္ရြာတြင္ အခိုင္အမာခုခံတပ္စြဲရန္ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ျပဳျပင္ထား ေသာ သံဆူးႀကိဳးဝိုင္း၊ တြင္းနက္ႀကီးမ်ား၊ ခံကတုတ္ မ်ားႏွင့္ ငါးေပထက္မနည္းနက္ေသာေရလဲမွ ဇလုပ္ရြာ အထိ ေတာက္ေလွ်ာက္ဆက္သြယ္ေရး ကတုတ္က်င္းႀကီး မ်ားကို ေတြ႕ရွိသိမ္းပုိက္ထားေလသည္။
          ဟသၤာတခ႐ိုင္တြင္ ေကအင္န္ဒီအိုေခါင္းေဆာင္ ေစာေမာင္ၾကည္၊ ေစာေက်ာ္လႈိင္၊ ေစာေထြးႏွင့္အျခား ေနာက္ပါေျခာက္ေယာက္တို႔သည္ အစိုးရတပ္မ်ားထံ လက္နက္ခ်ဝင္ေရာက္၍ နစ္ျဖဴမင္းညြန္႔လည္း ¤င္းတို႔ ႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္းပင္ လက္နက္ခ်ဝင္ေရာက္ေလသည္။ ပုသိမ္ခ႐ိုင္တြင္လည္း နစ္ျဖဴအခ်ဳိ႕လက္နက္ခ်ဝင္ ေရာက္ၾကရာတြင္ လက္နက္မ်ားပါအတူတကြ ယူ ေဆာင္လာေၾကာင္း။
          (၁၆-၃-၅၂)ထုတ္ စစ္ႏွလံုးသတင္းစဥ္အတြဲ ၂၊ အမွတ္ ၆တြင္ အထက္ပါသတင္းအားသိမ္းဆည္းရမိ သည့္ အေျမာက္၊ သံခ်ပ္ကားမ်ား၏ ဓာတ္ပံုႏွင့္တကြ မ်က္ႏွာဖံုးသတင္းအျဖစ္ေဖာ္ျပထားသည္။
          တပ္မေတာ္သည္ မႏၲေလး၊ စစ္ကိုင္း၊ မိတၴီလာ၊ မေကြး၊ ပခုကၠဴ၊ ေက်ာက္ႀကီး၊ ေတာင္ငူ၊ ျပည္၊ သာယာ ဝတီ၊ မအူပင္၊ ဟသၤာတ၊ ပုသိမ္စေသာနယ္ေျမအႏွံ႕ တြင္ ထိုးစစ္မ်ားဆင္ႏႊဲလ်က္ရွိရာ ျပည္သူလူထုစည္း႐ံုး ေရးကုိပါ ပူးတြဲေဆာင္ရြက္လာေသာေၾကာင့္ သိသာစြာ ေအာင္ျမင္မႈရလာသည္။ ေရာင္စံုေသာင္းက်န္းသူမ်ား မွာမူ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ား၊ ရြာႀကီးမ်ားကုိ လက္လႊတ္လိုက္ရၿပီး သမား႐ိုးက် စစ္က႑မ်ားကို မဆင္ႏႊဲႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေျပာက္က်ားစစ္ျဖင့္သာ ခုခံလာၾကရသည္။ ယင္းတို႔ အၿမဲတမ္းတပ္အမည္ခံတပ္မ်ားမွာလည္း အင္အား   ခ်ဳိ႕တဲ့ကာ ေျပာက္က်ားတပ္ဖြဲ႕ငယ္မ်ားအသြင္သို႔ ေရြ႕လ်ားသြားၾကရေတာ့၏။
ကရင္ေသာင္းက်န္းမႈေန႔စဥ္မွတ္တမ္း
          ၂ဝ-၈-၄၈။       ေမာ္ခ်ီးတြင္ ေကအင္န္ယူ ေခါင္း ေဆာင္မ်ားသည္ ¤င္းတို႔၏မိန္းမမ်ား ႏွင့္ကေလးမ်ားကိုေရႊ႕ေျပာင္း၍ အစိုးရ ကုိလက္နက္အားကိုးႏွင့္ ၿခိမ္းေျခာက္ ၾကသည္။  ထို႔ေနာက္  ၎တို႔သည္ ေမာ္ခ်ီးသတၱဳတြင္းမ်ားကုိသိမ္းၾကၿပီး ဝိုင္ယာလက္ဌာနကုိ အသံုးျပဳၾကသည္။
     ၎။         ကရင္နီျပည္၊ ကရင္နီျပည္ရွိ ေကအင္န္ ယူအဖြဲ႕က ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္း     စစ္ရဲ (၃၁)ေယာက္ကုိ ပေစာင္တြင္ လက္နက္ ခ်ေစၿပီး ထူးေခ်ာင္းတြင္ (၁ဝ)ေယာက္ကုိ ¤င္းနည္းတူလက္နက္ ခ်ေစကာ လက္နက္မ်ားသိမ္းယူလိုက္ သည္။
၂၁-၈-၄၈။       ထူးေခ်ာင္းတြင္  ေကအင္န္ယူမ်ား     က  ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္းစစ္တပ္မွ ေဂၚရခါး လူမ်ဳိးတပ္သား(၇)ဦးတို႔၏ လက္နက္မ်ားကို သိမ္းယူလိုက္သည္။
          ၎။    ကရင္အမ်ားဆံုးပါဝင္သည့္ ျပည္ ေထာင္စု စစ္ရဲတပ္မွ စစ္ရဲ (၆၇) ေယာက္တို႔သည္ ေမာ္ခ်ီးမိုင္းအေနာက္ ဘက္ (၃) မိုင္ကြာရွိ ေစာခလိုးရြာ ေကအင္န္ယူအဖြဲ႕ဝင္လူႀကီးမ်ားထံ၌ ¤င္းတို႔၏လက္နက္ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ မ်ား ကိုခ်အပ္္ၾကသည္။
          ၎။    မြန္(၂ဝဝ)ႏွင့္ကရင္အေျမာက္အျမား တို႔သည္ သထံုႏွင့္က်ဳိကၡမီခ႐ိုင္တို႔တြင္ စတင္ပုန္ကန္ ၾကၿပီးလွ်င္ ဘားအံ ေအာက္ဘက္၌ ၿမိဳ႕ရြာကာကြယ္ေရး ေသနတ္မ်ားႏွင့္ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ မ်ားကို  သိမ္းဆည္းၾကသည္။
၂၂-၈-၄၈။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ေဘာ္လခဲ(ကရင္နီျပည္နယ္)သို႔ခ်ီ တက္စဥ္ ထူးေခ်ာင္းကုိ သိမ္းပုိက္လိုက္ သည္။
၂၃-၈-၄၈။       သထံု  ေကအင္န္ယူမ်ားသည္ ေမာ္လၿမိဳင္ မြန္ညီညြတ္ေရးတပ္ဦး၏ အကူအညီျဖင့္ ေကာကယက္ဌာနႏွင့္ ကဒိန္ထိကင္းဌာန(သံလြင္ခ႐ိုင္) မ်ား ကို တုိက္ခိုက္ၾကသည့္အျပင္ ¤င္းတို႔ သည္ ၁၉၄၈ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လကပင္လွ်င္ ဘားအံၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေက်းရြာကာကြယ္ ေရး ေသနတ္မ်ားကို သိမ္းယူသည္။
          ၎။    ကရင္လက္နက္ကိုင္(၃ဝ)တို႔သည္ ေျမာင္းျမ၊ ကန္ဘဲ့ကုိ တိုက္ခိုက္ၿပီး ေငြ (၃ဝဝဝ)ေက်ာ္တန္ပစၥည္းမ်ားကို လုုယူ သြားသည္။
          ၎။    ေကအင္န္ယူမ်ားသည္ (ကရင္နီျပည္ နယ္) နန္ျ>ြပန္တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ ပုိင္းစစ္တပ္မွ  တပ္သား(၁၁)ဦး၏ လက္နက္မ်ားကုိသိမ္းယူၿပီး ေမာ္ခ်ီး တြင္ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္း စစ္တပ္ ဆိုင္ရာ  လြယ္ေကာ္ျပည္ေထာင္စု စစ္ရဲတပ္မွ တပ္သား(၂၂) ေယာက္တို႔ ၏လက္နက္မ်ားကို သိမ္းယူလိုက္သည္။ လြယ္ေကာ္မွ မိုင္ (၂ဝ) ခန္႔အကြာရွိ ေညာင္ဆိုင္တြင္ ပေဒါင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ေကအင္န္ဒီအိုတို႔ႏွင့္တိုက္ခိုက္ၾကသည္။
၂၄-၈-၄၈။       တြံေတးၿမိဳ႕ကို အစိုးရတပ္မ်ားက ျပန္လည္ သိမ္းပိုက္လိုက္သည္။
၂၅-၈-၄၈။       ကရင္နီျပည္နယ္တြင္ မာရွယ္ေလာစစ္ ဥပေဒကိုထုတ္ျပန္ေၾကညာသည္။ စစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးက လက္ရွိကြဲလြဲခ်က္မ်ား၏ အေၾကာင္းဇာစ္ျမစ္ႏွင့္ ¤င္းတို႔ကို ေကာင္းမြန္ေအာင္ျပဳျပင္ေပးရန္အတြက္ နည္းလမ္းရွာေဖြေရး ေကာ္မရွင္အဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕ကို ခန္႔အပ္သည္။
၂၉-၈-၄၈။       အစိုးရတပ္မ်ားက နန္းဝဲ (ကရင္နီ ျပည္နယ္) ကုိျပန္လည္သိမ္းပုိက္သည္။
၎။              မြန္၊ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ (၂ဝဝ) တို႔ သည္ ဘားအံဌာနအပိုင္ဝင္းၾကန္ကုိ တိုက္ခိုက္ၾကေသာ္လည္း အေရး႐ႈံးနိမ့္ သြားၾကသည္။ သထံုခ႐ိုင္တြင္ မြန္ႏွင့္ ကရင္တို႔သည္ တစ္ၿပိဳင္တည္း စတင္ ပုန္ကန္ၾကသည္။
၃ဝ-၈-၄၈။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ(၂ဝဝ)တို႔သည္ စစ္ေတာင္းေျမာက္ဘက္တြင္ သထံု စံုေထာက္ကင္းအဖြဲ႕ကုိႏွိမ္နင္းတိုက္ ခိုက္ၿပီး စစ္ေတာင္းအေရွ႕ဘက္ေဒသ မ်ားကုိ သိမ္းပုိက္လိုက္သည့္အျပင္ ကင္းဌာနမွခဲယမ္းမီးေက်ာက္အားလံုး ကိုသိမ္းယူၿပီး မုပၸလင္ကို သိမ္းပုိက္ လိုက္သည္။
၃ဝ-၈-၄၈။       ခရြဲရွိ သထံုစစ္ရဲတပ္စိတ္ (၉) ခုမွ စစ္ရဲ မ်ားႏွင့္ စစ္ေတာင္းကင္းဌာနႏွင့္ ရဲဌာနမွ အမႈထမ္းမ်ားသည္ ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူတို႔ထံ လက္နက္ခ်အပ္ ၾကသည္။
          ၎။    ပန္းလံုႏွင့္လြယ္လင္ရွိျပည္ေထာင္စု         စစ္ရဲမ်ားသည္ ေတာခိုသြားၾကၿပီး၊ မိုင္ပြန္နယ္ (ကရင္နီျပည္နယ္) ေက်ာင္းစုအနီးတြင္ အစိုးရတပ္မ်ား  ကုိ တိုက္ခိုက္ၾကသည္။
၃၁-၈-၄၈။       အစိုးရတပ္မ်ားက ကလကဲကိုျပန္လည္ သိမ္းပုိက္သည္။
          ၎။    ေတာင္ႀကီးစစ္တပ္မွ ျပည္ေထာင္စု စစ္ရဲမ်ားႏွင့္ရွမ္းျပည္ရဲအဖြဲ႕ဝင္တို႔ သည္လြယ္လင္ ေျမာက္ဘက္ေက်ာက္စု တြင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကို တိုက္ခိုက္ ၾကသည္။
          ၎။    ကရင္ေသာင္းက်န္းသူတို႔သည္ သထံု ခ႐ိုင္၊ က်ဳိက္ထိုရဲဌာနကိုသိမ္းပုိက္ သည္။ ဆဂၢန ျပည္ေထာင္စုစစ္ရဲတပ္ ရင္း(၄) (ကရင္တပ္)ႏွင့္မၾကာမီက ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည့္ ကရင္စစ္ဝန္ထမ္းတပ္ တို႔သည္မုပၸလင္ရဲဌာနရွိ ကရင္ေသာင္း က်န္းသူမ်ားဘက္သို႔ ခိုဝင္သြားၾက သည္။
ၾသဂုတ္လ
၄၈ခု။             ကရင္ႏွင့္မြန္ေသာင္းက်န္းသူတို႔သည္ သထံုခ႐ုိင္တြင္ ေက်းရြာမ်ားကို ဓားျပ    တိုက္ခိုက္ၾကသည္။
၁-၉-၄၈။         ေမာ္လၿမိဳင္တြင္ ကရင္အစိုးရအမႈထမ္း မ်ားႏွင့္  ေကအင္န္ယူအဖြဲ႕ဝင္မ်ား သည္ လက္နက္အားကိုးႏွင့္ၿမိဳ႕ကို သိမ္း ပိုက္လိုက္၍ေကအင္န္ယူေခါင္းေဆာင္  ေစာသာဒင္က ေစ့စပ္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္သည္။
၎။              သထံုခ႐ိုင္တစ္ခုလံုးလိုပင္  ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ား လက္ေအာက္ သို႔က်ေရာက္သည္။ ေမာ္လၿမိဳင္တြင္ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားသည္ ကရင္ျပည္ ေထာင္စုစစ္ရဲတပ္မွ တပ္ေျပးမ်ားႏွင့္ အတူ ယူနီေဖာင္းမ်ားဝတ္ဆင္ၿပီး သြား လာလ်က္ရွိသည္။
၂-၉-၄၈။         ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္း ကေလာအနီး လယ္ျပင္ မီးရထားဘူတာကို တိုက္ခိုက္ သည္။
၄-၉-၄၈။         ပင္ေလာင္းနယ္ လံုျပင္တြင္ အစိုးရ တပ္မ်ားက ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကုိ တိုက္ခိုက္သည္။ ေသာင္းက်န္းသူ တို႔သည္ မြန္းပဲ့နယ္ကိုျဖတ္၍ စဥ့္ကူး ဘက္သုိ႔ ဆုတ္ခြာသြားၾကရသည္။
၅-၉-၄၈။         အင္းစိန္၊ လႈိင္ျမစ္ကင္းဌာနမွ ရဲအမႈ ထမ္း  ကရင္(၈)ေယာက္တို႔သည္ ျမန္မာရဲအမႈထမ္း(၂)ဦးတို႔ကို တိုက္ ခိုက္ၿပီးအင္းစိန္က်မ္းစာသင္ေက်ာင္း ဘက္သို႔ လက္နက္ႏွင့္တကြ ထြက္ေျပး သြားသည္။
၆-၉-၄၈။         ေသာင္းက်န္းသူမ်ားႏွင့္အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္တို႔သည္ ေမာ္လၿမိဳင္ ဆိပ္ကမ္း၊ ေမယုစစ္သေဘၤာေပၚတြင္ ေစ့စပ္ေရးမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ၾက သည္။ အင္းစိန္တြင္ ကရင္မ်ား ဆက္ လက္ၿပီး တပ္မွထြက္ေျပးသည္။
၇-၉-၄၈။         ေမာ္လၿမိဳင္တြင္ ေကအင္န္ယူအဖြဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္အစိုးရကိုယ္စား လွယ္မ်ား၏ ေစ့စပ္ေရးမွာ ေအာင္ျမင္ သြားသည္။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ဖာပြန္ ကုိသိမ္းပုိက္လိုက္သည္။ ျပည္ေထာင္စု စစ္ရဲတပ္သားမ်ားႏွင့္ အစိုးရအမႈထမ္း မ်ားကို အက်ယ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ဖမ္းဆီးထား သည္။
၈-၉-၄၈။         ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ေတာင္ငူခ႐ိုင္၊ ေက်ာက္ႀကီးကို သိမ္း ပိုက္ၿပီး ေငြတိုက္မွ ေငြမ်ားကိုယူ၍ ပုလိပ္အဖြဲ႕ဝင္မ်ားထံမွ လက္နက္မ်ား ကို သိမ္းသည္။
၎။              ေကအင္န္ယူအဖြဲ႕ဝင္တို႔သည္ ဖာပြန္ ဝိုင္ယာလက္ဌာနကုိ သိမ္းပုိက္လိုက္ သည္။
၉-၉-၄၈။         ေမာ္ခ်ီးမိုင္းတြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူမ်ားက ႐ိုင္ဖယ္ေသနတ္မ်ားႏွင့္ လက္နက္ခဲယမ္းမီးေက်ာက္မ်ားကုိ သိမ္းဆည္းသည္။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ေတာင္ငူခ႐ိုင္ ေရႊက်င္ၿမိဳ႕ကုိသိမ္းပုိက္ ၿပီး လက္နက္မ်ားကို သိမ္းယူသည္။
၁၁-၉-၄၈။       ကရင္ႏွင့္အျခားေသာင္းက်န္းသူမ်ား ပူးေပါင္းၿပီး ဟံသာဝတီခ႐ိုင္ ကြမ္းျခံ ကုန္းၿမိဳ႕ကုိတိုက္ခိုက္ရာ ကရင္ေသာင္း  က်န္းသူ (၁၅ဝ)က်ဆံုးသည္။
၁၂-၉-၄၈။       ေစာဘဦးႀကီးႏွင့္ေကအင္န္ယူအဖြဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ေစ့စပ္ဖ်န္ေျဖမႈ ေၾကာင့္ သထံုကရင္ေသာင္းက်န္းသူ တို႔ႏွင့္ အစိုးရတို႔နားလည္မႈရရွိသည္။
၁၂-၉-၄၈။       ေတာင္ငူတြင္ အစိုးရအရာရွိမ်ား၊    ေကအင္န္ယူအဖြဲ႕ဝင္မ်ားပါဝင္သည့္ ကရင္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေရႊက်င္ႏွင့္ ေက်ာက္ႀကီးအေရးအတြက္ နားလည္ မႈရရွိၾကသည္။ အင္းစိန္တြင္ကရင္မ်ား အလံုးအရင္းႏွင့္ဆက္လက္ ထြက္ေျပးၾကသည္။
၁၃-၉-၄၈။       အစိုးရတပ္မ်ားက  ထူးေခ်ာင္း (ကရင္နီျပည္နယ္)ကုိ  ျပန္လည္ သိမ္းပိုက္လိုက္သည္။
၁၄-၉-၄၈။       နတ္စင္ကုန္း (ဟံသာဝတီခ႐ုိင္) မွ ေကအင္န္ဒီအိုေသာင္းက်န္းသူတို႔ သည္ ကြမ္းျခံကုန္းမွ တာဝသို႔သြား ေသာ စစ္ရဲတပ္သား (၁၅) ေယာက္ ကို ဖမ္းဆီးၿပီး လက္နက္မ်ားကို  လုယူလိုက္သည္။
၁၇-၉-၄၈။       တြံေတးမွ  ေကအင္န္ဒီအုိ ေခါင္းေဆာင္ ေစာေအာင္မင္းက မည္သူမဆို တြံေတးသို႔လာလွ်င္  လက္နက္ ကိုင္ေဆာင္ခြင့္မျပဳႏိုင္ဟု  လဲဗီးတပ္ရဲဝန္ကေလးထံသို႔ စာျဖင့္ အေၾကာင္းၾကားသည္။
၁၉-၉-၄၈။       အစိုးရတပ္မ်ားက ေမာ္ခ်ီးအနီးတြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ(၅)ေယာက္တို႔ ကို လက္နက္မ်ားႏွင့္တကြ ဖမ္းဆီး လိုက္သည္။
၂ဝ-၉-၄၈။       ကရင္နီျပည္နယ္၊ ဖေဆာင္ဗိုလ္တဲ   တြင္ တပ္စခန္းခ်ေနေသာ အမွတ္ (၃၁) စစ္ရဲကင္းအဖြဲ႕ကို အင္အား  မ်ားျပားလွေသာကရင္ေသာင္းက်န္း  သူတို႔က အမွတ္တမဲ့ဝုိင္းဝန္းဖမ္းဆီး လိုက္သည္။ ထူးေခ်ာင္းရွိစစ္ရဲကင္း အဖြဲ႕ကိုလည္းတိုက္ခိုက္သည္။ လြိဳင္ ေကာ္လမ္းကုိ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူမ်ားက ျဖတ္ေတာက္ပိတ္ဆို႔ထား သည္။
စက္တင္ဘာလ။ ဖ်ာပံုခ႐ိုင္တြင္ ကရင္အစိုးရအမႈထမ္း
၄၈ ခု။            မ်ား ထြက္ေျပးၾကသည္ဟု သတင္း ရရွိသည္။     
၎။              ကရင္နီျပည္တြင္ စင္ၿပိဳင္အစိုးရ ေထာင္ေနေသာ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူမ်ား၏ ေခါင္းေဆာင္ဦးတီႏွင့္ ေနာက္လိုက္ (၁၆) ေယာက္ကုိ အစိုးရက ဖမ္းဆီးလိုက္သည္။
၁၈-၉-၄၈။       'ေကာ္သူးေလနယ္'တြင္ ကြမ္းျခံကုန္း ပါရွိေနသျဖင့္  အစိုးရတပ္မ်ား ေျပာင္းေရႊ႕ေပးရန္  တြံေတးမွ ေကအင္န္ဒီအို ေခါင္းေဆာင္မ်ား ကြမ္းျခံကုန္းၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္ေျပာ ဆိုသည္။
၂၁-၉-၄၈။       က ရင္ ေသာင္း က်န္း သူ တို႔ က ထူးေခ်ာင္း (ကရင္နီျပည္နယ္)တြင္ အစိုးရတပ္မ်ားကုိ အေႏွာင့္အယွက္ ျပဳသည္။
၎။              ကြမ္းျခံကုန္းရွိ ေကအင္န္ဒီအုိမ်ား ႏွင့္ အစိုးရတပ္မ်ားသည္ တြံေတး ႏွင့္ ကြမ္းျခံကုန္းၿမိဳ႕မ်ားကုိ အသီးသီး အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ သေဘာတူညီၾကသည္။ ထားဝယ္ခ႐ိုင္တြင္ ေကအင္န္ဒီအို မ်ား  ပုန္ကန္လ်က္ရွိသည္ဟု သတင္းဆက္လက္ ျဖစ္ပြားေနသည္။ ထားဝယ္ႏွင့္ေရးၿမိဳ႕တြင္  လဲဗီး တပ္သားမ်ား စုေဆာင္းလ်က္ရွိ သည္။
၂၄-၉-၄၈။       လြိဳင္ေမြမွ ျပည္ေထာင္စုကရင္စစ္ရဲ တပ္မွ စစ္ေျပးမ်ားသည္ လြိဳင္ေကာ္ သို႔အသြားတြင္ လြယ္လင္းကင္းဂတ္ မွ လက္နက္မ်ားကိုသိမ္းပုိက္လိုက္ သည္။
၂၅-၉-၄၈။       ကရင္အမ်ားပင္ပါဝင္ေသာ ျပည္ ေထာင္စုစစ္ရဲတပ္ဖြဲ႕တပ္ခြဲ (၂)      မွ ကရင္မ်ားသည္ ထၾကြကာ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ကုိ သိမ္းပုိက္ၾကသည္။ ထိုသို႔သိမ္းပုိက္ရန္အသြားတြင္ ၎။တို႔သည္ လြယ္လင္းေငြတိုက္မွ ေငြ ၂သိန္း လုယူသြားသည္။ရွမ္းအမ်ဳိးသားစစ္ရဲတပ္သားသစ္   အခ်ဳိ႕မွတစ္ပါး ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ရွိ ျပည္ေထာင္စုစစ္ရဲတပ္ပါ ထၾ<ြက ကာ တပ္ရင္းမွ လက္နက္အားလံုး ကုိ သိမ္းပိုက္လိုက္ပါသည္။
၂-၁ဝ-၄၈။       ကရင္(၂ဝ)သည္ ဟံသာဝတီခ႐ိုင္ ကြမ္းျခံကုန္းရဲဌာနအပိုင္တကူပုန္ရြာ သို႔သြားေရာက္၍ ရြာသူႀကီးထံမွ (အစိုးရအခြန္ေတာ္ေငြ) (၂ဝ၃ က်ပ္)ႏွင့္ ေငြ (၂၇၇၈က်ပ္) တန္ ပစၥည္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္ လုယက္ သြားသည္။
၄-၁ဝ-၄၈။       ေတာင္ႀကီးႏွင့္လြယ္လင္း အေျခ အေနမွာ တပ္မင္းႀကီးေစာၾကာဒိုး ဆိုက္ေရာက္လာေသာအခါ ေကာင္းမြန္ သြားသည္။ လြိဳင္ေကာ္မွာ ကရင္ ထၾ<ြကသူမ်ား လက္ထဲတြင္ပင္ ရွိေန ေသးသည္။ ကရင္စစ္ေျပးမ်ားသည္ ဆက္လက္ထြက္ေျပး လ်က္ရွိသည္။
၁၂/
၁၃-၁ဝ-၄၈။     ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ (၂ဝဝ) တို႔ သည္ မအူပင္ရဲဌာနအပိုင္ အလံ  ရြာကုိ တိုက္ခိုက္ၿပီး ပစၥည္းမ်ား ေမႊေႏွာက္ယူသြားသည္။ ¤င္းတို႔ သည္ ဗုဒၶဘုရား႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားႏွင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားကိုဖ်က္ဆီးၿပီး ရြာသား (၅) ေယာက္ကုိ ပစ္သတ္ခဲ့ သည္။
၁၅-၁ဝ-၄၈။     လြိဳင္ေကာ္ရွိ ကရင္ထၾ<ြကသူမ်ား အား စစ္တပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး၏ ရာဇသံ ကို ေပးအပ္လိုက္သည္။
၂၂-၁ဝ-၄၈။     မုတၱမ(သထံု)တြင္ စခန္းခ်ေနေသာ ေစာရန္ၿငိမ္းေခါင္းေဆာင္သည့္  ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားသည္ မုတၱမရဲ ဌာနတြင္ ¤င္းတို႔၏အလံကုိလႊင့္တင္ ၾကသည္။
၎။              မြန္-ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ သထံုခ႐ိုင္ေပါင္ရဲဌာနမွ လက္နက္ မ်ားကို သိမ္းယူလိုက္သည္။
၎။              ေရးၿမိဳ႕မွ ဗိုလ္ဒိုးဘ ေခါင္းေဆာင္ သည့္ စစ္ဝန္ထမ္းမ်ားကို လမိုင္းမွ အျပန္တြင္ ေသာင္းက်န္းသူ မြန္၊ ကရင္ (၃ဝ) က ေခ်ာင္းေျမာင္း ပစ္ခတ္ၾကရာ လဲဗီးတပ္သား (၄) ေယာက္ႏွင့္ ရြာသား (၂) ေယာက္ က်ဆံုးၿပီး တစ္ေယာက္ဒဏ္ရာရရွိ သည္။ ေရးၿမိဳ႕မွ အရန္ျပည္ေထာင္စု စစ္ရဲတပ္အကူေရာက္သျဖင့္ ေသာင္းက်န္းသူ (၄) ေယာက္ က်ဆံုး ၿပီး (၁၁) ေယာက္ကို အရွင္ဖမ္းမိ လိုက္သည္။
၂၆-၁ဝ-၄၈။     တြံေတးနယ္ပုိင္ႏွင့္ ရဲဌာနပုိင္တို႔ သည္ ကြမ္းျခံကုန္းၿမိဳ႕သို႔အသြား အလံနီႏွင့္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ မ်ား ေခ်ာင္းေျမာင္းပစ္ခတ္ၾက သျဖင့္ က်ဆံုးသြားရသည္။
၎။              ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားသည္ မုတၱမ ရဲဌာနမွ ထပ္မံလက္နက္ သိမ္းျပန္ သည္။
၎။              ေကအင္န္ဒီအိုႏွင့္မြန္တို႔သည္ မုတၱမ ရဲဌာနတြင္ လႊင့္ထူထားေသာ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အလံေတာ္ကုိ ျဖဳတ္ခ်လိုက္သည္။
၃ဝ-၁ဝ-၄၈။     ျပည္ေထာင္စုစစ္ရဲတပ္မွ ပုန္ကန္သူ ေကအင္န္ဒီအို ေစာသာဧေက်ာ္သည္ ၎၏ ေကအင္န္ဒီအိုတပည့္ လက္သားမ်ားႏွင့္အတူ တြံေတးရဲ ဌာနေနအိမ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕သြားၿပီး တြံေတးနယ္ပုိင္ႏွင့္ရဲဌာနပုိင္တို႔ ေသဆံုးၿပီးေနာက္ ၿမိဳ႕ကုိသိမ္းယူ လိုက္သည္။
ေအာက္တိုဘာလ
၄၈ ခု။            ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚ အရပ္ေဒသရွိ ျမစ္႐ိုးတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ဓားျပ အႀကီးအက်ယ္တိုက္၍ အႀကီး အက်ယ္ ေသာင္းက်န္းလ်က္ရွိၾက သည္။
ေအာက္တိုဘာလ
၄၈ခု။             လက္နက္ကုိင္ကရင္ေသာင္းက်န္း သူမ်ားသည္ မအူပင္နယ္တြင္ ထၾ<ြက ေသာင္းက်န္းကာ ဓားျပမႈက်ဴးလြန္ လ်က္ရွိသည္။
၅-၁၁-၄၈။       ေကအင္န္ဒီအိုေခါင္းေဆာင္ ေစာဘိုးတိုးက တြံေတးရွိရဲအဖြဲ႕ဝင္ တို႔အား ¤င္းတို႔၏ လက္နက္ခဲယမ္း မီးေက်ာက္မ်ားကိုထားခဲ့ၿပီး ထြက္ခြာ သြားရန္ေတာင္းဆိုသည္။ မုပၸလင္ရဲ ဌာန(သထံု)ကို ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ သည္။
၈-၁၁-၄၈။       တြံေတးရဲအဖြဲ႕က ေကအင္န္ဒီအို လက္မွ အစိုးရအာမခံေသတၱာ မ်ားကို သိမ္းပုိက္လိုက္ေသာအခါ လက္နက္မ်ား ေပ်ာက္ကြယ္သြား သည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။
၁၃-၁၁-၄၈။     လက္နက္ကိုင္ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူတို႔က ပုသိမ္ၿမိဳ႕ေတာင္ဘက္ (၁၆)မိုင္ရွိ သစ္ကုိင္းေခ်ာင္အရပ္၌ ဇမၺဴဝင္း ေခၚ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္ကို တိုက္ခိုက္သိမ္းပုိက္လိုက္သည္။
၁၃-၁၁-၄၈။     တြံေတးရဲအဖြဲ႕သည္ ကြမ္းျခံကုန္း ၿမိဳ႕သို႔ေျပာင္းေရႊ႕သည္။ က်ဳိက္ေထာ္ (ဟံသာဝတီ)မွ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ား သည္ စစ္ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္     ကုိ  သတ္လိုက္သည္။  ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူ(၄ဝ) ေက်ာ္တို႔ သည္ ေရြး(ပုသိမ္)တြင္ ျပည္ေထာင္စု စစ္ရဲတပ္ႏွင့္ အစိုးရတပ္မ်ားကို  တိုက္ခိုက္၍ ဂ်ပန္လက္ပစ္ဗံုး တစ္လံုး၊ ေျခာက္လံုးျပဴးတစ္လက္ ႏွင့္¤င္းတို႔၏ လူတစ္ေယာက္ကုိ ထားပစ္ခဲ့ၿပီး ထြက္ေျပးၾကေၾကာင္း။
၂၈-၁၁-၄၈။     ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားသည္ တစ္ဖန္ က်ဳိက္ထို(သထံု)ရဲဌာနမွ လက္နက္ မ်ားကို သိမ္းျပန္သည္။
၃ဝ-၁၁-၄၈။     အစိုးရတပ္မ်ားက လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ကုိ အခုအခံမရွိဘဲ ျပန္လည္သိမ္းပုိက္ သည္။
ႏိုဝင္ဘာလ
၄၈ခု။             မအူပင္ခ႐ိုင္တြင္ ကရင္မ်ားသည္ ဓားျပအႀကီးအက်ယ္ ဆက္လက္ တိုက္ခိုက္ေနသည္။
၎။              အင္းစိန္ခ႐ိုင္တြင္ ကရင္စစ္ေျပး မ်ား ထြက္ေျပးေနဆဲပင္ရွိသည္။ သထံုတြင္ ကရင္စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဌာနကုိ  စတင္တည္ေထာင္ၿပီး 'သုဝဏၰတိုင္း' သတင္းစဥ္ကုိ ထုတ္ေဝလ်က္ရွိသည္။
၃-၁၂-၄၈။       ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားသည္ မုတၱမ (သထံု) ရဲဌာနကုိအုပ္ခ်ဳပ္သည္။
၆-၁၂-၄၈။       ကရင္ႏွင့္မြန္(၁ဝဝ)တို႔သည္ တာရန ရြာ (ေမာ္လၿမိဳင္) တြင္ ရဲအဖြဲ႕ကို တိုက္ခိုက္ရာ ေသာင္းက်န္းသူ (၈) ေယာက္က်ဆံုးသည္။
၇-၁၂-၄၈။       ဘားအံမွ ေကအင္န္ဒီအိုမ်ားသည္ ေမာ္လၿမိဳင္သို႔ေမာ္ေတာ္ဘုတ္မ်ား သြားလာျခင္းကို ပိတ္ပင္တားဆီး လိုက္သည္။
၈-၁၂-၄၈။       အင္အားေတာင့္တင္းၿပီး လက္နက္  ျပည့္စံုသည့္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ တပ္မ်ားသည္  ကလိန္ေအာင္ (ထားဝယ္)ရွိ ျပည္ေထာင္စုအရန္ စစ္ရဲမ်ားကို တိုက္ခိုက္ၿပီးဝိုင္းထား သည္။ ေသာင္းက်န္းသူ (၃၇) ေယာက္က်ဆံုး၍ ေသာင္းက်န္းသူ (၅) ေယာက္ႏွင့္ အစိုးရဘက္မွ သံုးေယာက္ ဒဏ္ရာရရွိၾကသည္။ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားမွာ အေရးနိမ့္ သြားသည္။
၉-၁၂-၄၈။       ထားဝယ္ခ႐ိုင္၊ ဝင္းဝဌာနႏွင့္ ေက်ာက္မဲေဒါင္ဌာနမ်ားကို ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက လာေရာက္ တိုက္ခိုက္ၾကၿပီး ရဲအဖြဲ႕ဝင္မ်ားႏွင့္ အရပ္သားမ်ားကို  သတ္သြား ေၾကာင္း။
၁၃-၁၂-၄၈။     သိမ္ဆိပ္မွေကအင္န္ဒီအို ဗိုလ္မွဴးႀကီး သည္ သိမ္ဆိပ္ရဲဌာန (သထံု)မွ  လက္နက္မ်ားကို သိမ္းဆည္းသြား သည္။
၁၇-၁၂-၄၈။     ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ၿမိတ္ခ႐ုိင္ ပေလာက္ရွိ သတၱဳတြင္း မ်ားကို တိုက္ခိုက္ၾကသည္။
၎။              လက္နက္ကိုင္ မြန္ေသာင္းက်န္းသူ (၁ဝဝ)တို႔သည္ ေမာ္လၿမိဳင္ခ႐ိုင္ ကတိုးရြာကိုတုိက္ခိုက္ၿပီး ပစၥည္း မ်ားကို လုယူသြားၾကသည့္အျပင္ ဓားစာခံမ်ားကိုလည္း ေခၚေဆာင္ သြားသည္။
၂ဝ-၁၂-၄၈။     ၿမိတ္ၿမိဳ႕မွ ျပည္ေထာင္စုစစ္ရဲအဖြဲ႕ ကရင္မ်ားသည္ ရဲမင္းႀကီးထံတြင္ လက္နက္ခ်အပ္ၾကသည္။
၂၁-၁၂-၄၈။     ထားဝယ္ခ႐ိုင္၊ ကန္ေဘာက္တြင္ အစိုးရတပ္က ကရင္ေသာင္းက်န္း သူမ်ားကုိ  တိုက္ခိုက္သည္။ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ က်ဆံုး  သူ (၂) ေယာက္ကို ပစ္ထား၍ ထြက္ေျပးၾကရသည္။ အစိုးရတပ္ မ်ားသည္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား အနည္းငယ္ခုခံမႈကို ႏွိမ္နင္းလိုက္  ၿပီး ကလိန္ေအာင္ကုိသိမ္းပုိက္သည္။ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက (၈၁) မိုင္စခန္းတြင္ စစ္ဝန္ထမ္းတပ္စိတ္ တစ္စိတ္ႏွင့္ က်ဳိကၡမီမွ ရဲအဖြဲ႕ဝင္ မ်ားကုိ ေခ်ာင္းေျမာင္းပစ္ခတ္ သည္။ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ႐ိုင္ဖယ္ေသနတ္ (၄) လက္ကို လုယူ သြားသည္။
၂၇-၁၂-၄၈။     ကရင္ႏွင့္မြန္ပူးေပါင္းထားသည့္ စစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာနမွ ထုတ္ေဝသည့္ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို သထံုခ႐ိုင္ တြင္ ေဝငွလ်က္ရွိသည္။
၃ဝ-၁၂-၄၈။     ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ သာေပါင္းေငြတိုက္ႏွင့္ ျပည္သူ႔ ေထာက္ပံ့ေရးပစၥည္းမ်ားကို လုယက္ သြားသည္။
၎။              လက္နက္ကိုင္ ကရင္(၃ဝ)တို႔သည္ မအူပင္ခ႐ိုင္ ဆက္ေသြးဝအနီးတြင္ သမၺန္မ်ားကုိတိုက္ခိုက္သည္။
၃၁-၁၂-၄၈။     ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ပန္းတေနာ္ကို တိုက္ခိုက္လ်က္ အိမ္မ်ားကုိမီး႐ႈိ႕ၿပီး၊ အရပ္သား မ်ားႏွင့္ စစ္ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္   ကို သတ္ပစ္လိုက္သည္။
ဒီဇင္ဘာလ
၄၈ခု။             ထားဝယ္တြင္ ကရင္၊ ဗမာခ်စ္ၾကည္ ေရးအဖြဲ႕က ကရင္ေကာင္းမ်ား ေသာင္းက်န္းမႈတြင္  မပါဝင္ဘဲ ေရွာင္ေနရန္ႏွင့္ ကရင္ဆိုးမ်ားကို မေကာင္းမႈမ်ားကုိ ရပ္ဆိုင္းရန္ ရာဇသံေပးလိုက္သည္။ ရာဇသံ၏ ကုန္ဆုံးရက္မွာ ၁၉၄၈ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၉ရက္ပင္ျဖစ္သည္။
၎။              ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚႏွင့္အျခားေဒသ မ်ားတြင္ကရင္မ်ားတပ္မွ ဆက္လက္ ေျပးၾကသည္။
၁-၁-၄၉။         က်ဳိကၡမီခ႐ိုင္၊ ဝဲခနိအနီးတြင္ မြန္၊ ကရင္တို႔က လမိုင္းမွ စစ္ဝန္ထမ္း မ်ားကို ေခ်ာင္းေျမာင္းပစ္ခတ္ ၾကသည္။
၆-၁-၄၉။         ႀကိဳ႕ကုန္း (အင္းစိန္) ေထာက္ပံ့ေရး ဂိုေဒါင္ေစာင့္ကရင္မ်ားသည္ ဂိုေဒါင္ ကုိ ဖြင့္၍ ရာရွင္ပစၥည္းကားတစ္စီး တိုက္ကိုယူေဆာင္သြားသည္။ ¤င္းတို႔ အား အစိုးရက ထုတ္ေပးထားေသာ ဂ်ပန္႐ိုင္ဖယ္(၆)လက္ႏွင့္အတူ တိမ္း ေရွာင္သြားၾကသည္။
၇-၁-၄၉။         အင္းစိန္က်မ္းစာသင္ေက်ာင္းတြင္ တပ္စြဲေနေသာ ေကအင္န္ဒီအိုတို႔ သည္ ေမွာ္ဘီရဲဌာနပုိင္ႏွင့္ ရဲအမႈထမ္း (၆)ဦးတို႔လိုက္ပါလာသည့္ လက္နက္ႏွင့္ခဲယမ္းမီးေက်ာက္တင္ထရပ္ကား ကိုပစ္ခတ္ၾကရာ က်မ္းစာသင္ေက်ာင္း ေတာင္ကုန္းေရွ႕မွာပင္ ပ်က္စီးသြားသည္။ ၎ေကအင္န္ဒီအိုတို႔သည္ ဘတ္စကားမ်ားကိုရပ္ခိုင္းၿပီး ရဲ အမႈထမ္းမ်ားႏွင့္ စစ္သားမ်ားကို ရွာေဖြၾကသည္ဟု သတင္းရရွိသည္။
၇-၁-၄၉။         ႀကိဳ႕ကုန္းကာကြယ္ေရးအဖြဲ႕ဝင္ တပ္သားမ်ားႏွင့္အင္းစိန္က်မ္းစာ သင္ေက်ာင္းေတာင္ကုန္း ေကအင္န္ ဒီအိုတို႔တိုက္ခိုက္ၾကသည့္ လက္နက္ ကိုင္ အထူးဌာနခြဲ (၂) မွ ရဲအုပ္ ေမာင္ေဖသန္းသည္ တာဝန္က်ရာ မဂၤလာဒံုေလဆိပ္မွ အျပန္တြင္ လက္နက္ကိုင္ကရင္ (၁၅) ေယာက္ တို႔က အရပ္ခိုင္းၿပီး လက္နက္ သိမ္းယူလိုက္သည္။
၉-၁-၄၉။         မအူပင္ခ႐ိုင္၊ ေညာင္တုန္းအပိုင္ ဝါး႐ံုဇြန္းမွ ေရႊလေရာင္ ေခၚ လွေအးေခါင္းေဆာင္ေသာ အလံ မ်ားႏွင့္ ကရင္ (၈ဝ) ခန္႔တို႔သည္ ကုန္သေဘၤာကို တိုက္ခိုက္ၿပီး ဆန္အိတ္ (၆၅ဝဝ) ကုိ လုယူသြား ၾကသည္။
၁ဝ-၁-၄၉။       ကရင္မ်ားသည္ ၿမိတ္ထမင္းမစား ရြာတြင္ ျမန္မာအိမ္ (၄) အိမ္ကုိ မီး႐ႈိ႕ လိုက္ၾကသည္။
၁၂-၁-၄၉။       အင္းစိန္ခ႐ိုင္ သနတ္ေခ်ာင္းဘူတာ ရြာတြင္ မုန္တိုင္းတပ္ႏွင့္ကရင္မ်ား တိုက္ခိုက္ၾကသည္။
၁၃-၁-၄၉။       ဟံသာဝတီခ႐ိုင္တြင္ ေကအင္န္ဒီအို တို႔က တြံေတးဝတြင္ တပ္စြဲေနေသာ ျပည္ေထာင္စုစစ္ရဲတပ္ရင္း(၄)ကုိ တိုက္ခိုက္ၾကသည္။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူတို႔က  ပန္းတေနာ္ ေဒါင့္ႀကီးတြင္ ျပည္ေထာင္စု စစ္ရဲတပ္သား (၁၅) ေယာက္တို႔ကုိတိုက္ခိုက္ၿပီး အိမ္   မ်ားကုိ မီး႐ႈိ႕ၾကသည္။
၁၄-၁-၄၉။       ဗိုလ္ေအာင္ၿမိဳင္ ေခါင္းေဆာင္သည့္ တပ္ဖြဲ႕ကို မအူပင္ၿမိဳ႕မွ မအူပင္ခ႐ိုင္ ပန္းတေနာ္အပိုင္  ေဒါင့္ႀကီးသို႔   သယ္ေဆာင္သြားသည့္ ျပည္တြင္း ေရေၾကာင္းသယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရး ဌာနမွသေဘၤာကုိ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူတို႔က ပစ္ခတ္ၾကသည္။
၁၅-၁-၄၉။       အင္းစိန္ေတာင္သူကုန္းတြင္ ကရင္ ဦးေရ (၄ဝဝ) မွ (၅ဝဝ) အထိ စု႐ံုး လ်က္ရွိၾကသည္။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူတို႔သည္ မအူပင္ခ႐ိုင္ ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္ၿပီး ပန္းတေနာ္ ရဲဌာန အပိုင္အတြင္းရွိ မင္းဆယ္ႏွင့္အျခား ျမန္မာရြာမ်ားကို  မီး႐ႈိ႕လိုက္ၾက သည္။
၁၇-၁-၄၉။       အင္းစိန္တြင္ စု႐ံုးလ်က္ရွိသည့္ ကရင္ (၈ဝဝ) ခန္႔တို႔သည္ ခံတပ္ က်င္းမ်ားကို တူးလ်က္ေနသည္ဟု သတင္းရရွိသည္။
၁၇-၁-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ပန္းတေနာ္ရဲဌာနအပိုင္၊ မရမ္းႏွင့္ ဂံုမင္းတို႔ကုိ မီး႐ႈိ႕ၿပီး မအူပင္ခ႐ိုင္ ပသြယ္ရြာမွ  လက္နက္မ်ားကို   လည္း ေတာင္းဆိုၾကသည္။  ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူ အေျမာက္အျမား ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ စု႐ံုးလ်က္ရွိ ၾကသည္။
          ၎။    အင္းစိန္ခ႐ိုင္၊ တိုက္ႀကီး ရဲဌာနပုိင္ လကင္းတံတားကိုေစာင့္ေနေသာ ရဲ အဖြဲ႕သားမ်ားကုိ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူတို႔က ေခ်ာင္းေျမာင္းပစ္ခတ္ၾက သည္။ ရဲအဖြဲ႕ဝင္ႏွစ္ဦးက်ဆံုး၍ ¤င္းတို႔၏ လက္နက္မ်ားကို သိမ္းယူ သြားၾကသည္။
၁၉-၁-၄၉။       အင္းစိန္တြင္ ဖမ္းဆီးထားေသာ ကရင္တစ္ဦးကို လက္နက္ကိုင္ အေစာင့္အေရွာက္မ်ားႏွင့္ ေဆး႐ံု သို႔ယူအသြား လက္နက္ကိုင္ကရင္ ေလးဦးတို႔က လမ္းမွလုယူသြားၾက သည္။ အခုအေတာအတြင္းတြင္ ေကအင္န္ဒီအိုအဖြဲ႕ဝင္မ်ားသည္ အင္းစိန္အစိုးရအထက္တန္း ေက်ာင္းတြင္ တပ္စြဲေနသည္ကို  ေတြ႕ရွိရသည္။
၂ဝ-၁-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက မအူပင္ၿမိဳ႕ကုိတိုက္ခိုက္ၾကသည္။ကရင္(၂ဝဝဝ) ခန္႔ကလည္း ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕ကို တိုက္ခုိက္ၾက  သည္။
၂၁-၁-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ပုသိမ္ခ႐ိုင္၊ ငပုေတာအနီးနားရွိ ရြာမ်ားတြင္ ထၾကြလ်က္ရွိသည္ဟု သတင္းရရွိသည္။
၂၂-၁-၄၉။       မအူပင္ခ႐ိုင္၊ မလက္တိုရြာသားမ်ား ႏွင့္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူတို႔ စတင္ တိုက္ခိုက္ၾကသည္။ ရြာတစ္ရြာလံုး မီးေလာင္သြားသည္။
၂၆-၁-၄၉။       ကရင္ႏွင့္ကြန္ျမဴနစ္ေသာင္းက်န္း သူတို႔က ေတာင္ငူခ႐ိုင္ ဇရပ္ႀကီး ကုိတိုက္ခိုက္ၾကသည္။
၎။              ပုသိမ္ၿမိဳ႕ျပည္ေထာင္စုစစ္ရဲတပ္၊   ဂ်ီကုမၸဏီတပ္ခြဲမွ ကရင္အားလံုး   တို႔သည္ ပုန္ကန္ျခားနားၾကၿပီး ကိုးသိန္းရဲဌာနကုိ သိမ္းပိုက္သည္။ စီဗီလိုင္းႏွင့္ၿမိဳ႕ အဆက္အသြယ္မ်ား ကုိ ျဖတ္ေတာက္လိုက္သည္။ ပစ္ခတ္ မႈမ်ားဆက္လက္ ျဖစ္ပြားေနသည္။ 'အမ္၊အယ္လ္' လက္နက္တင္ သေဘၤာႏွင့္ 'ဆေဗး'ေခၚ လက္နက္ တင္ သေဘၤာကိုအုပ္ခ်ဳပ္သည့္ ေရ တပ္ဗိုလ္ကေလး ေစာထြန္းေတာက္ က ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားႏွင့္ပူး ေပါင္းသြားသည္။
၂၇-၁-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူတို႔သည္ ကရင္႐ိုင္ဖယ္တပ္ရင္း(၁)က ¤င္းတို႔ ဘက္သို႔ ပူးေပါင္းလာေသာအခါ ေတာင္ငူကို တိုက္ခိုက္ၾကသည္။
၂၈-၁-၄၉။       မအူပင္ခ႐ိုင္၊ တာတေပါရဲဌာန    ပုိင္ ပန္တဘြတ္ဝတြင္ ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူ (၅ဝဝ) တို႔ စု႐ံုး လ်က္ေနၾကသည္။ မအူပင္ခ႐ိုင္  တြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူတို႔က ကုန္းေဒါင့္ႀကီးရြာႏွင့္ၾကံဳနတ္ေတာ ရြာရွိ ျမန္မာအိမ္မ်ားကို မီး႐ႈိ႕ပစ္   ၾကသည္။
၂၉-၁-၄၉။       ပုသိမ္ၿမိဳ႕၊ ကိုးသိန္းျပည္ေထာင္စု စစ္ရဲကင္းဌာနကို ကရင္ေသာင္း က်န္းသူမ်ားလက္မွ  ျပန္လည္ သိမ္းယူလိုက္သည္။  တိုက္ပြဲ ဆက္လက္ျဖစ္ပြားေနေသးသည္။
၎။              အင္းစိန္ေတာင္သူကုန္းတြင္ (၁ဝဝဝ) ထက္မနည္း၊ ေကအင္န္ ဒီအိုမ်ားသည္ လက္နက္ အျပည့္ အစံုႏွင့္တိုက္ပြဲဝင္ရန္ အသင့္ျပင္ လ်က္ရွိေနၾကသည္ဟု သတင္းရရွိ သည္။ သမိုင္း ခဝဲျခံတြင္လည္း (၆ဝဝ)ခန္႔ရွိသည္ဟု သတင္းရရွိ သည္။
၃ဝ-၁-၄၉။       ပုသိမ္တြင္ မီးေလာင္သျဖင့္လူေပါင္း (၃ဝဝဝ) ေက်ာ္ အိမ္ရာမဲ့ျဖစ္ၿပီး၊ တံတားႀကီးတန္းႏွင့္ တာဝတႎသာ ရပ္ကြက္မ်ား ပ်က္စီးသြားသည္။ ေစာသာဒင္ႀကီးက ေသာင္းက်န္းသူ မ်ား ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအျဖစ္ေဆာင္ရြက္ ၍ ပါလီမန္အမတ္ေစာေမာင္ေဒါက္ က ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရသည္။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ပုသိမ္ ၿမိဳ႕မွ ဆုတ္ခြာသြားရာတြင္ အိမ္မ်ားကို  မီးတင္႐ိႈ႕ပစ္ခဲ့ၾကသည္။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ အင္းစိန္တြင္ စု႐ံုးလ်က္ ညဘက္ တြင္ တိုက္ခုိက္မည္ဟုထင္ရသည္။
၃၁-၁-၄၉။       စစ္ဝန္ထမ္းတပ္မ်ားႏွင့္ အင္းစိန္ ကာကြယ္ေရးတပ္သားမ်ား ပူးေပါင္း ထားေသာ အစိုးရတပ္မ်ားႏွင့္ ေကအင္န္ဒီအိုတို႔သည္  ခဝဲျခံႏွင့္သမိုင္းအနီးတြင္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြား လ်က္ရွိေနရာ ေကအင္န္ဒီအို တို႔က က်မ္းစာသင္ေက်ာင္း ေတာင္ကုန္း ေနာက္မွခုခံလ်က္ရွိသည္။
၎။              ပုသိမ္တြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားႏွင့္ အစိုးရတပ္မ်ား တိုက္ပြဲ ဆက္လက္ျဖစ္ပြားသည္။ ကရင္ ေရတပ္သားမ်ားက ပုန္ကန္ျခားနား ကာ ေရတပ္သေဘၤာမ်ားကို ယူေဆာင္သြားၿပီး ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားႏွင့္ပူးေပါင္းလိုက္ၾကသည္။
၁-၂-၄၉။         အင္းစိန္႐ံုးႏွင့္ ဒိစႀတိတ္ေကာင္စီ႐ံုး တစ္ဝိုက္တြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ တို႔က အႀကီးအက်ယ္တိုက္ခိုက္ၾက သည္။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ပုသိမ္ၿမိဳ႕ စေကာကရင္ေက်ာင္း ေနရာမွ ၾက့ံၾကံ့ခံလ်က္ရွိေသးသည္။
၂-၂-၄၉။         အင္းစိန္ကိုသိမ္းပုိက္ထားသည့္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက အင္းစိန္ စံုေထာက္ဝင္းကို ဝိုင္းလ်က္ တိုက္ခိုက္ၾကသည္။
၎။              ပုသိမ္တြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ တို႔က  စေကာကရင္အရပ္မွ ေရႊစည္းခံုဘုရားဘက္သို႔ အျပင္း အထန္ တိုက္ခိုက္သြားၾကသည္။
၎။              ဟသၤာတရဲဌာနအပိုင္မင္းသား စာျဖဴစုရြာတြင္ စစ္ဝန္ထမ္း တပ္ခြဲ ကေလးတစ္တပ္က ကရင္ေသာင္း က်န္းသူမ်ားကို တိုက္ခိုက္သည္။
၎။              ေမၿမိဳ႕တြင္ အစိုးရက ကရင္ လက္နက္ကုိင္တပ္မ်ားမွ လက္နက္ ကုိ သိမ္းယူလိုက္သည္။
၎။              တာဝ(တြံေတး)တြင္ စစ္ရဲ (၁၆) ေယာက္က ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားကို တိုက္ခိုက္သည္။
၎။              ေျမာင္းျမတြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူတို႔က 'ဟိုက္ဟင္း' ေခၚ ေမာ္ေတာ္ ဘုတ္ႏွင့္ လွည့္လည္၍ တပ္သားသစ္ မ်ား စုေဆာင္းေနသည္။
၎။              အစိုးရက ေမာ္လၿမိဳင္ကရင္စစ္ရဲ မ်ားထံမွ လက္နက္သိမ္းပိုက္လိုက္ သည္။
၎။              သထံုခ႐ိုင္၊ ေပါင္ရဲဌာနႏွင့္ မုတၱမ ရဲဌာနအပိုင္မ်ားတြင္ သက္ဆိုင္ရာ သူႀကီးမ်ားမွတစ္ဆင့္ ေျမပိုင္ရွင္ မ်ားႏွင့္ ေျမငွားမ်ားထံမွ စပါးမ်ားကို ေကအင္န္ဒီအိုႏွင့္ အမ္အင္န္ဒီအို တို႔က သိမ္းယူၾကသည္။
၃-၂-၄၉။         ေတာင္ငူၿမိဳ႕ကို သိမ္းပုိက္လိုက္သည့္ ကရင္ႏွင့္ပေဒါင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား လက္သို႔ ပဲႏြယ္ကုန္းၿမိဳ႕ က်ေရာက္ သည္။
၎။              ထရပ္ကား(၁၈)စီးႏွင့္လာေသာ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားမွာ ေတာကြၽဲအင္း(ပဲခူး)တြင္ အစိုးရ တပ္မ်ားက တိုက္ခုိက္သျဖင့္ ဆုတ္ခြာသြားရသည္။
၎။              ပုသိမ္တြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားႏွင့္ အစိုးရတပ္မ်ား ဆက္လက္ တိုက္ခိုက္လ်က္ရွိသည္။
၃-၂-၄၉။         ထားဝယ္ခ႐ိုင္ဇင္းဘႏွင့္ ကန္ ေဘာက္ ရဲဌာနအပိုင္တြင္  စစ္ ဝန္ထမ္းကင္းအဖြဲ႕ကုိ  ကရင္ ေသာင္း က်န္း သူ မ်ား က ေခ်ာင္းေျမာင္း ပစ္ခတ္ၾကရာ စစ္ဝန္ထမ္းမ်ားက ျပန္လည္ တိုက္ခိုက္ၾကသည္။
          ၎။    ကတိုး(ေမာ္လၿမိဳင္)ကင္းဌာနမွ ကရင္စစ္ရဲ (၁ဝဝ) တို႔သည္ သထံု ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းလိုက္သည္။     
၎။              လက္နက္အျပည့္အစံု     ကိုင္ေဆာင္ထားေသာ ကရင္ႏွင့္မြန္ ေသာင္းက်န္းသူ (၄ဝဝ) တို႔က လမိုင္း(ေမာ္လၿမိဳင္)ကို တုိက္ခိုက္ သည္။ အိမ္အခ်ဳိ႕မွာ မီးေလာင္ သြားၿပီး ရန္သူကို အစိုးရတပ္မ်ား က တိုက္ထုတ္လိုက္သည္။
၄-၂-၄၉။         ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ သံခ်ပ္ကာကားတစ္စီး၊ ထရပ္ကား (၃ဝ) ႏွင့္ ေညာင္ေလးပင္ၿမိဳ႕ကုိ ျဖတ္ၿပီး ပဲခူးႏွင့္ (၂၅) မိုင္ကြာ ကတုတ္အထိခ်ီတက္လာၾကသည္။
၎။              မႏၲေလးရွိ ကရင္လက္နက္ကိုင္တပ္ မ်ားမွ လက္နက္မ်ားျပန္သိမ္းရန္ စီစဥ္လ်က္ရွိသည္။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ရမည္းသင္းခ႐ိုင္အတြင္းသို႔ဝင္စျပဳ ေလသည္။
၎။              ေက်ာက္ျပားတြင္စစ္ဝန္ထမ္းမ်ား ႏွင့္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား တိုက္ခိုက္ၾကသည္။
၎။              ပဲခူးေျမာက္ဘက္(၁၅)မိုင္ကြာရွိ ဝမ္းဘဲအင္းတြင္ အစိုးရတပ္မ်ား  က ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား      ကို  တိုက္ခိုက္ၾကသည္။  ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ပိန္းဇလုပ္ (ပဲခူး) ကို မီး႐ိႈ႕လိုက္သည္။
၎။              ပုသိမ္တြင္ ကရင္တပ္သားမ်ားသည္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းရန္ ေတာခိုသြားၾကသည္။
၎။              အစိုးရတပ္သားမ်ားက  ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကို ပုသိမ္ၿမိဳ႕မွ တိုက္ထုတ္လိုက္သည္။
၅-၂-၄၉။         မႏၲေလးၿမိဳ႕ရွိကရင္တပ္သားမ်ား ထံမွ အစိုးရက လက္နက္သိမ္းဆည္း ရာဝယ္ အေႏွာင့္အယွက္ တစ္စံု တစ္ရာမရွိေၾကာင္း။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကို ပဲခူး ေျမာက္ဘက္(၁ဝ)မိုင္ကြာ ဘုရား ႀကီးတြင္ တားဆီးတိုက္ခိုက္လိုက္ သျဖင့္ ဆုတ္ခြာသြားရသည္။
၅-၂-၄၉။         ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက စာျဖဴစု၊ ၾကခတ္ကြင္း(ဟသၤာတ)ကုိ တိုက္ခိုက္ေသာ္လည္း အေရး႐ႈံးနိမ့္ သြားၾကသည္။
၎။              ကရင္႐ိုင္ဖယ္တပ္ရင္း(၁)မွ ပုန္ကန္ သူမ်ားႏွင့္  ေကအင္န္ဒီအိုတို႔က ေရတာရွည္ၿမိဳ႕ (ေတာင္ငူ) ကို တိုက္ခုိက္ရာ  ¤င္းတို႔လက္သို႔ က်ေရာက္ရသည္။
၎။              ျပည္ၿမိဳ႕မွ ကရင္႐ိုင္ဖယ္ တပ္ရင္း (၂) မွ တပ္သားမ်ားက ပုန္ကန္ၿပီး ေတာင္ဘက္သို႔ ခ်ီတက္သြားၾက သည္။ အင္းမ (ျပည္ခ႐ိုင္) ရွိ  အစိုးရတပ္မ်ားက အနည္းငယ္ တိုက္ခိုက္ၿပီး ဆုတ္ေပးလုိက္သည္။ ဖိုးသာေအာင္ကုန္းတံတား (သာယာ ဝတီခ႐ိုင္)တြင္ အျခားတိုက္ပြဲတစ္ပြဲ ျဖစ္ပြားသည္။ အစိုးရက ¤င္း ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကို ေလတပ္  ႏွင့္ တိုက္ခိုက္သည္။
၇-၂-၄၉။         ကမာကစဲ(ပဲခူးခ႐ိုင္)မွ ကရင္စစ္ရဲ မ်ားသည္ လက္နက္မ်ားႏွင့္တကြ ေတာခိုသြားၾကသည္။
၎။              အစိုးရတပ္မ်ားက ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကို ႏွိမ္နင္းၿပီး ဘုရားႀကီး(ပဲခူးခ႐ိုင္)ကို ျပန္လည္ သိမ္းပုိက္လိုက္သည္။
၎။              ကရင္႐ိုင္ဖယ္တပ္ရင္း(၂)မွ ပုန္ကန္ သြားသူမ်ားသည္ နတ္တလင္းၿမိဳ႕ကို သိမ္းပုိက္၊ ၿမိဳ႕ကုိမီး႐ႈိ႕၊ အရပ္သူ အရပ္သားမ်ားကိုသတ္ၿပီး ပစၥည္း မ်ားကို လုယူသြားၾကသည္။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား၊ ေတာခို တပ္သားမ်ားႏွင့္ အစိုးရတပ္တို႔မွာ ပဲခူးၿမိဳ႕ေျမာက္ဘက္တြင္ ဆက္လက္ တိုက္ခုိက္ၾကသည္။
၎။              ကရင္႐ိုင္ဖယ္တပ္ရင္း(၂)မွ ေတာခို တပ္သားမ်ားသည္ နတ္တလင္းၿမိဳ႕ ကို သိမ္းပုိက္ၿပီး ဆန္စက္တစ္စက္ ႏွင့္ အိမ္ (၃ဝဝ) ကို မီး႐ႈိ႕သြားၾက သည္။
၈-၂-၄၉။         လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ ကုမၸဏီတပ္ခြဲတစ္ခုမွ ကရင္(၃)ေယာက္တို႔သည္ လက္နက္ မ်ား၊ စစ္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္တကြ ေတာခို သြားၾကသည္။ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ကို အထက္ ျမန္မာျပည္အတြက္ ကရင္ ဌာနခ်ဳပ္ ျပဳလုပ္ထားသည္။
၎။              ဘုရားႀကီးမွ ဆုတ္ခြာထြက္ေျပးသြား ၾကသည့္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား သည္ ဒိုက္ဦးၿမိဳ႕ (ပဲခူးခ႐ိုင္)တြင္ အႀကီးအက်ယ္လုယက္ၾကသည္။
၉-၂-၄၉။         မိတၴီလာၿမိဳ႕ရွိ ကရင္တပ္သားမ်ား  ထံမွ လက္နက္မ်ားကိုသိမ္းဆည္း လုိက္သည္။
၎။              ဇီးကုန္း(သာယာဝတီခ႐ုိင္)ေတာင္ ဘက္ရွိ စမ္းရြာႏွင့္ ဝက္ေကာ္တံတား တြင္ အစိုးရတပ္မ်ားက ကရင္ ႐ုိင္ဖယ္တပ္ရင္း(၂)  ေတာခို တပ္သားမ်ားကို တုိက္ခိုက္ၾကသည္။
၁ဝ-၂-၄၉။       ပဲခူးခ႐ုိင္  ေကအင္န္ယူတို႔က ေညာင္ေလးပင္ကို  ကရင္တို႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေနၿပီဟု ေၾကညာသည္။
၎။              ဟသၤာတဘက္တြင္ ကရင္    ေသာင္းက်န္းသူတို႔က  ရြာမ်ားကို စီးနင္းတုိက္ခုိက္ၾကၿပီး လက္နက္ မ်ားကို လုယူသြားၾကသည္။
၁၁-၂-၄၉။       ကရင္႐ုိင္ဖယ္တပ္ရင္း(၂)ေတာခို တပ္သားမ်ားက ဝက္ေကာ္တံတား တြင္ စစ္ရဲမ်ားကိုႏွိမ္နင္း တုိက္ခိုက္ လိုက္သည္။  ႀကိဳ႕ပင္ေကာက္ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ (၇)မုိင္တြင္ အစုိးရတပ္မ်ားက တုိက္ခိုက္ရာ ရန္သူမ်ား ဖ႐ိုဖရဲျဖစ္သြားသည္။ အစိုးရတပ္မ်ားက ဝက္ေကာ္ တံတား(သာယာဝတီခ႐ုိင္)ကို ျပန္လည္ သိမ္းပိုက္လိုက္သည္။
၎။              ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕အေရွ႕ေျမာက္ဘက္ (၈) မိုင္ကြာ တာရနရွိ ေသာင္းက်န္း သူစခန္းမ်ားကို အစိုးရတပ္မ်ားက ေခ်မႈန္းတိုက္ခိုက္လိုက္သည္။
၁၅-၂-၄၉။       အစိုးရတပ္မ်ားသည္ ကဒိုးနယ္ (ေမာ္လၿမိဳင္ခ႐ိုင္)တြင္ ကရင္ႏွင့္ မြန္ေသာင္းက်န္းသူစခန္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္ေခ်မႈန္းလိုက္သည္။
၁၆-၂-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ပဲခူး ခ႐ိုင္ ဒိုက္ဦးၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္လိုက္ သည္။
၁၇-၂-၄၉။       အစိုးရတပ္မ်ားက ဒိုက္ဦးၿမိဳ႕ကို ျပန္လည္သိမ္းပိုက္လိုက္သည္။
၎။              ကရင္ႏွင့္ကြန္ျမဴနစ္ေသာင္းက်န္း သူတို႔က ဧလာ(ရမည္းသင္းခ႐ိုင္) ရဲဌာနႏွင့္ ပ်ဥ္းမနားကို တိုက္ခိုက္ ၿပီး (၂) ေနရာစလံုးကို သိမ္းပိုက္ လိုက္ၾကသည္။ ေျမာက္ဘက္သို႔ ခ်ီတက္သြားေသာ ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားကို တပ္ကုန္းမွေန၍ တိုက္ခိုက္ ၾကသည္။
၁၈-၂-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား ရမည္း သင္းၿမိဳ႕ကို ဝင္သည္။
၂ဝ-၂-၄၉။       အစိုးရတပ္မ်ား မိတၴီလာၿမိဳ႕မွ ထြက္ခြာသည္။ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူမ်ား ျမင္းျခံႏွင့္မႏၲေလးၿမိဳ႕ဘက္ သို႔ ခ်ီတက္သည္။
၂၁-၂-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူတို႔သည္ ေလယာဥ္ပ်ံ (၂) စင္းႏွင့္ အနီးစခန္း သို႔ သြား၍ ေမၿမိဳ႕ရွိ တပ္မေတာ္ အမႈထမ္းမ်ားကို အမွတ္မဲ့ ဝင္၍ စီးသည္။ ၿမိဳ႕ကိုသိမ္း၍ အစိုးရစစ္ တပ္မ်ားမွ လက္နက္သိမ္းသည္။ လက္နက္သိမ္းထားေသာ ကရင္ တပ္သားမ်ားကိုလည္း လႊတ္ပစ္ သည္။
၂၄-၂-၄၉။       အစိုးရက အနီးစခန္း (ေမၿမိဳ႕) ကို ျပန္၍သိမ္းသည္။
၂၇-၂-၄၉။       ကရင္သူပုန္တို႔က န႔ံသာကြင္း(ပဲခူး) ကိုဝင္စီး၍ လက္နက္မ်ားလုယူ သည္။
၎။              ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၂၆) ရက္တြင္ အစိုးရတပ္ေပါင္းစံုက ေမၿမိဳ႕ကိုျပန္သိမ္းသည္။
၎။              က်ဳိကၡမီခ႐ိုင္ စစ္ဝန္ထမ္းမ်ားက သထံုခ႐ုိင္၊  ေပါင္ရဲဌာနအပိုင္ အလပ္ရြာကို ဝင္စီး၍မီး႐ိွဳ႕သည္။ ေကအင္န္ဒီအိုတို႔က တိုက္ခိုက္ရန္ ထိုရြာကိုသြားၾကရာ စစ္ဝန္ထမ္းမ်ား ထြက္သြားႏွင့္ၿပီျဖစ္၍ မေတြ႕လိုက္ ရေခ်။
ေဖေဖာ္ဝါရီလ
၄၉ ခု။            ၎တစ္လလံုး ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚ ေဒသအမ်ား၌ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူမ်ားက ကြန္ျမဴနစ္ေသာင္းက်န္း သူမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းတုိက္ခိုက္သည္။
၂-၃-၄၉။         ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ေညာင္ေလးပင္ေငြတိုက္ႏွင့္ ဒိုက္ဦး ရာဇဝတ္ဌာနမွ သက္ေသခံပစၥည္း မ်ားကို လုယူသည္။
၃-၃-၄၉။         ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၂) ရက္တြင္ ေခ်ာင္းေစာက္(ပုသိမ္)ရွိ ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူ အစုအေဝးမ်ားကို အစိုးရတပ္ေပါင္းစံုက ဝင္၍တုိက္ သည္။  ေသာင္းက်န္းသူမ်ား ဆုတ္ေျပးသည္။
၄-၃-၄၉။         ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၂၇) ရက္တြင္ ေကအင္န္ဒီအိုတို႔က ျမင္းျခံ ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းသည္။ (၃) နံပါတ္ ကရင္ တပ္ခြဲမွ တပ္ေျပးကရင္စစ္သားမ်ား က ေသာင္းက်န္းသူတို႔ႏွင့္ပူးေပါင္း သည္။
၅-၃-၄၉။         ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၃) ရက္တြင္ ပန္းတေနာ္ ရဲဌာနအပိုင္ သံုးခြႏွင့္ က်ဳံတံုးရြာမ်ားကိုကရင္ႏွင့္ကြန္ျမဴနစ္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက တိုက္ခိုက္ သည္။
၇-၃-၄၉။         ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက အနီးစခန္း ေလယာဥ္ပ်ံကြင္းကိုသိမ္း၍ မႏၲေလးဘက္သို႔ ခ်ီတက္သည္။
၈-၃-၄၉။         ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကဖိ၍ တိုက္ေသာေၾကာင့္  အစိုးရတပ္ ေပါင္းစံုသည္ ေမၿမိဳ႕-မႏၲေလးလမ္း (၂၁) မိုင္မွ ဆုတ္ခြာသည္။
၉-၃-၄၉။         ေမၿမိဳ႕မွ မႏၲေလးၿမိဳ႕ဘက္သို႔ ခ်ီတက္ လာေသာ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား သည္ (၂၁)မိုင္စခန္းကိုေက်ာ္သြား သည္။
၁ဝ-၃-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူတို႔သည္ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၈)ရက္တြင္ ပုသိမ္သေဘၤာက်င္းဌာန၊ စက္ကုန္း ရြာကို မီး႐ႈိ႕သည္။ ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၁ဝ) ရက္တြင္ ေက်ာက္ ေခ်ာင္းႀကီးရြာကို မီး႐ႈိ႕သည္။ ကရင္ ႏွင့္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ၁၉၄၉ ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၉)ရက္တြင္ ပုသိမ္ အေရွ႕ပိုင္းလက္ေဆာင္ကြင္းရြာကို တုိက္သည္။
၁၁-၃-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက မႏၲေလးၿမိဳ႕ေတာင္ဘက္ (၆)မိုင္ကြာ တံခြန္တုိင္ရြာကိုတုိက္သည္။
၎။              ေတာင္ငူကို ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားႏွင့္ တပ္ေျပးမ်ားက အုပ္ခ်ဳပ္ ထားသည္။
၎။              ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ မတ္လ(၁ဝ)ရက္တြင္ အင္းစိန္ခ႐ိုင္ကေညာင္၌ ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူ ပတၱေရာင္မ်ားႏွင့္ စစ္ဝန္ထမ္းတို႔ တိုက္ပြဲျဖစ္ၾကသည္။ ကရင္တို႔က အိမ္(၁၅)ေဆာင္ကို မီး႐ႈိ႕ၾကသည္။
၎။              ပုသိမ္ခ႐ုိင္၊ ေက်ာက္ေခ်ာင္းႀကီး၊ သဲျဖဴႏွင့္ သံလ်က္စြန္းရြာမ်ားကို ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက မီး႐ႈိ႕ သည္။
၁၃-၃-၄၉။       မႏၲေလးဘက္မွ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူမ်ားက စစ္ကိုင္းကို အေျမာက္ႏွင့္ ပစ္သည္။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ကြန္ျမဴနစ္မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ မႏၲေလးၿမိဳ႕ကိုသိမ္းသည္။
၁၇-၃-၄၉။       ကြန္ျမဴနစ္ႏွင့္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားက ပူးေပါင္း၍ ေျမာင္းျမခ႐ုိင္ လပြတၱာၿမိဳ႕ကို တုိက္ခိုက္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေသာင္းက်န္းသူမ်ား တပ္လန္ထြက္ေျပးရသည္။
၎။              ဟံသာဝတီခ႐ုိင္ တြံေတးရဲဌာန အပိုင္ ကလီေထာ္ေရေက်ာ္ရြာတြင္ စစ္ရဲႏွင့္ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ (၁၆) ေယာက္က တစ္ဖက္၊ ေကအင္န္ဒီအို တို႔ကတစ္ဖက္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားသည္။
၁၇-၃-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူတို႔သည္ ထရပ္ကား (၁ဝဝ) ေက်ာ္ျဖင့္ မႏၲေလးၿမိဳ႕မွထြက္သည္။
၎။              ပဲခူးခ႐ုိင္ ေဖာင္ေတာ္သီႏွင့္ ဒိုက္ဦး ဌာနအပိုင္တို႔တြင္ ကရင္ေသာင္း က်န္းသူမ်ားက ကရင္ရြာသားမ်ားကို ေျပာက္က်ားတုိက္နည္းသင္ေပး သည္။
၁၈-၃-၄၉။       ပုသိမ္ၿမိဳ႕အေရွ႕ေတာင္ဘက္ (၅) မိုင္အကြာရွိ  ရွမ္းရြာတစ္ဝိုက္တြင္ ပူးေပါင္းေနေသာ  ကရင္ႏွင့္ ကြန္ျမဴနစ္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကို အစိုးရတပ္ေပါင္းစုကတုိက္သည္။
၎။              ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၁၇) ရက္တြင္ ဟသၤာတခ႐ုိင္ နိဗၺာန္ရဲဌာနအပိုင္ ပိေတာက္ကုန္းႏွင့္အလယ္စုရြာမ်ား ကို ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက မီး႐ႈိ႕သည္။
၂ဝ-၃-၄၉။       မႏၲေလးၿမိဳ႕တြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္း သူ တပ္ခြဲတစ္တပ္ခန္႔ရွိေနေသး သည္ဟု သတင္းရရွိသည္။
၂၃-၃-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက  ဟံသာဝတီခ႐ုိင္ ခတၱိယ၊ ေညာင္ရြာ၊  အုတ္ဖိုရြာသစ္ႏွင့္ ခေနာင္ေပၚရြာ မ်ားကို မီး႐ႈိ႕သည္။
၂၅-၃-၄၉။       ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၂၄) ရက္တြင္ ၿမိတ္ခ႐ုိင္ ပုေလာ၌ ျမန္မာႏွင့္ ကရင္တို႔ တုိက္ပြဲျဖစ္သည္။
၂၉-၃-၄၉။       ပဲခူးခ႐ုိင္ေက်ာက္တံခါးကို ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူတို႔က ဝင္ေရာက္ စီးၾကရာ ၎တို႔မွာတပ္လန္သြားၿပီး လွ်င္ ဆုတ္၍အေျပးတြင္ ဇရပ္ကုန္း ရြာကို မီး႐ႈိ႕၍ ရြာသား (၅ဝ) ကို သတ္သြားသည္။
၃ဝ-၃-၄၉။       ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၂၅) ရက္တြင္ သာယာဝတီခ႐ုိင္ၾကာျဖဴရြာကို ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ (၃ဝ)တို႔က ဝင္ေရာက္တုိက္ခိုက္၍ ေယာက်္ား (၂) ေယာက္ႏွင့္ မိန္းမ (၁) ေယာက္ ကို သတ္ၿပီးလွ်င္ အိမ္ေျခ (၂ဝ) ကို မီး႐ႈိ႕သြားသည္။
၃ဝ-၃-၄၉။       အင္းစိန္ခ႐ုိင္၊ ေပါက္ကုန္းၿမိဳ႕ႏွင့္ ရဲဌာနကို ကရင္ႏွင့္အျခားေသာင္းက်န္းသူမ်ား ပူးေပါင္း၍တုိက္ခိုက္ၿပီး လွ်င္ လက္ႏုိင္ျပဳက်င့္သြားသည္။
၃၁-၃-၄၉။       ဟံသာဝတီခ႐ိုင္၊ ခရမ္းႀကီးရြာကို ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက တိုက္ခိုက္၍ ကြၽဲႏြားမ်ားကိုလုယူ သည္။ ရြာကိုမီး႐ႈိ႕ၿပီးလွ်င္ ဓားစာခံ (၁ဝဝ) ကိုလည္း ေခၚသြားသည္။
၁-၄-၄၉။         ၿမိတ္ခ႐ိုင္၊ လိပ္ဥေသာင္ကို ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက တုိက္ခိုက္၍ ရြာသားမ်ားကို သတ္ၿပီးလွ်င္ ရြာကို မီး႐ႈိ႕သြားသည္။
၆-၄-၄၉။         ဟံသာဝတီ၊ ခေနာင္ႏွင့္ ထန္းတပင္ ရြာမ်ားတြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ (၅ဝဝ) ေက်ာ္ (၆ဝဝ) ခန္႔က အရန္ စစ္ရဲႏွင့္ ရဲေဘာ္ျဖဴမ်ားကိုတုိက္ခိုက္ သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေသာင္းက်န္း သူမ်ားပင္ တပ္လန္သြားသည္။
၎။              မႏၲေလးတြင္ အစိုးရတပ္ေပါင္းစံု တို႔ကို ကရင္တို႔က ၿမိဳ႕႐ုိးအတြင္းမွ ေန၍ ခုခံေနသည္။
၎။              ပုသိမ္ခ႐ိုင္၊ သာေပါင္းရဲဌာနအပိုင္၊ အိမ္ေက်ာင္းကေလး၊ ႀကိမ္ပန္းႀကီး၊ သစ္ပုပ္ကုန္းႏွင့္ ကနီျပားရြာမ်ားကို ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက တုိက္ခိုက္မီး႐ႈိ႕သည္။
၎။              တာဝတြင္ ကရင္ႏွင့္အလံနီေသာင္း က်န္းသူတို႔ေပါင္း၍  အစိုးရ တပ္ေပါင္းစံုကိုတုိက္ခိုက္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ၎တို႔ပင္ တပ္လန္ သြားသည္။
၇-၄-၄၉။         က်ဳိကၡမီခ႐ုိင္ ေခ်ာင္းဆံုရဲဌာနတြင္ မြန္ေသာင္းက်န္းသူ (၂၂)ေယာက္ လက္နက္ခ်ဝင္သည္။
၎။              ေညာင္တုန္းကို ကရင္ေသာင္းက်န္း သူ (၅ဝဝ) က တုိက္ခိုက္ေသာ္လည္း ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္မ်ားက ၎တို႔ကို တြန္းလွန္လိုက္သည္။
၉-၄-၄၉။         ၿမိတ္ခ႐ိုင္၊ အင္းမႀကီးအနီး အစုိးရ ကင္းတပ္ကို ကရင္ (၈ဝ) က ေခ်ာင္း ေျမာင္းတုိက္ခိုက္သည္။
၁၁-၄-၄၉။       ၿမိတ္ခ႐ုိင္၊ လိပ္ဥေသာင္တြင္ အစိုးရ တပ္မ်ားက ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားကို တိုက္ခိုက္သည္။ ေသာင္း က်န္းသူမ်ား ႐ႈံးနိမ့္ထြက္ေျပးရ သည္။
၁၂-၄-၄၉။       သထံုခ႐ိုင္၊ ဇာသျပင္၌ ကရင္ႏွင့္ မြန္ေသာင္းက်န္းသူ (၃ဝဝ)က အစိုးရတပ္ေပါင္းစံုကို တုိက္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ¤င္းတို႔ပင္ တပ္လန္ ထြက္ေျပးရသည္။
၁၃-၄-၄၉။       က်ဳိကၡမီခ႐ိုင္၊မုဒံုအေရွ႕(၂)မိုင္ကြာ တြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက အစိုးရတပ္မ်ားကို ေခ်ာင္းေျမာင္း တိုက္ခိုက္သည္။
၁၄-၄-၄၉။       မအူပင္ခ႐ိုင္၊ ပန္းတေနာ္ တစ္ၿမိဳ႕ လံုးကို ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက မီး႐ႈိ႕၍ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားအခ်ဳိ႕ကို သတ္ပစ္ၾကသည္။
၁၆-၄-၄၉။       ပုသိမ္ႏွင့္  ေျမာင္းျမနယ္စပ္ရွိ ျမန္မာရြာမ်ားကိုေကအင္န္ဒီအို တို႔က မီး႐ႈိ႕သည္။
၁၈-၄-၄၉။       ကရင္႐ုိင္ဖယ္တပ္ရင္း(၁)မွ တပ္ေျပးမ်ားပါဝင္ေသာ ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူ (၅ဝဝ) က ေညာင္ေလးပင္ၿမိဳ႕ကို တုိက္သည္။
၂ဝ-၄-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ေညာင္ေလးပင္ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းသည္။
၂၁-၄-၄၉။       ပဲခူးခ႐ုိင္၊ ကဝႏွင့္ထံုးႀကီးကို ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ား ဝင္၍စီးသည္။
၎။              သထံုေကအင္န္ဒီအိုတို႔က အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးကိုသိမ္း၍ ကြၽဲျခံအနီး မီးရထား တံတားကို ဖ်က္ဆီးပစ္သည္။
၂၂-၄-၄၉။       အစုိးရတပ္ေပါင္းစံုက ဟံသာဝတီ ခ႐ုိင္၊  တလီေထာ္ရြာကို  ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူတို႔လက္မွ ျပန္၍ သိမ္းသည္။
၎။              ၿမိတ္နယ္စပ္ရွိ ပေအာက္ရြာတြင္    ပေလာက္မွ စစ္ဝန္ထမ္းမ်ားကို ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ (၃ဝဝ)က တိုက္ခိုက္သည္။  ရြာကိုမီး႐ႈိ႕၍ ရြာသား (၄) ေယာက္ကို သတ္သြား သည္။
၎။              ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၂၁ရက္တြင္ သထံုေကအင္န္ဒီအိုတို႔က သထံုခ႐ုိင္ ကို ကရင္ျပည္နယ္အျဖစ္ သိမ္းယူ ေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေၾကညာသည္။
၎။              ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၁၈ရက္တြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ပုသိမ္ ခ႐ုိင္၊ က်ဳံေပ်ာ္ၿမိဳ႕ကို သိမ္းၿပီးလွ်င္ အိမ္ေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းမ်ားကိုမီး႐ႈိ႕သည္။ ျပည္သူ႕ ရဲေဘာ္မ်ားက ၂ဝ-၄-၄၉ ရက္တြင္ ၎တို႔ကို ေမာင္းထုတ္လိုက္သည္။
၂၄-၄-၄၉။       မႏၲေလးၿမိဳ႕ကို အစုိးရတပ္ေပါင္းစံု က ျပန္၍သိမ္းသည္။
၂၅-၄-၄၉။       ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ဖိ၍ တုိက္သျဖင့္ အစိုးရတပ္မ်ားသည္ ဒိုက္ဦးမွ ဆုတ္ခဲ့သည္။
ဧၿပီလ ၄၉ခု။     ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚေဒသမ်ားတြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ကြန္ျမဴနစ္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားႏွင့္ ဆက္လက္ပူးေပါင္း၍ ေသာင္းက်န္း သည္။
၅-၅-၄၉။         ပဲခူးႏွင့္ေတာင္ငူခ႐ုိင္မ်ားရွိ ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ေက်ာက္ ႀကီးမွျဖတ္၍ သံေတာင္ဘက္သို႔ ပစၥည္းမ်ားေျပာင္းပို႔သည္။
၇-၅-၄၉။         ေမာ္လၿမိဳင္ခ႐ိုင္၊ ဇာသျပင္ကင္း ဌာနႏွင့္ ခလယ္တံခြန္တုိင္တို႔ကို ကရင္ႏွင့္ မြန္ေသာင္းက်န္းသူ (၆ဝဝ) က တုိက္ခိုက္သည္။
၈-၅-၄၉။         ပဲခူးခ႐ုိင္၊ ဖိုးဦးစိန္ကို ကရင္ေသာင္း က်န္းသူ (၁ဝဝ) က မီး႐ႈိ႕ၿပီးလွ်င္ ျမန္မာ (၅ဝ) ကို ဖမ္းထားသည္။ ၆-၅-၄၉ ရက္တြင္ ေဖာင္ေတာ္သီ၊ စင့္ကူႏွင့္ ေျမာက္ေခ်ာကုန္းတို႔ကို ကရင္မ်ားက မီး႐ႈိ႕သည္။
၎။              ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ေမလ ၃ ရက္က ဟံသာဝတီခ႐ိုင္၊ ေကာ့မွဴးရြာတြင္ ေကအင္န္ဒီအို(၅ဝ)ခန္႔က အစိုးရ တပ္မ်ားကိုတိုက္သည္။ အျခား ေကအင္န္ဒီအို (၂ဝဝ) က ငွက္ေတာ္စမ္းရြာႏွင့္ ¤င္းအနီး တစ္ဝိုက္တြင္  လုယက္ဖ်က္ဆီး  သည္။
၉-၅-၄၉။         ေျမာင္းျမခ႐ုိင္ ဘီးဒြတ္ကေလးကို ကရင္ (၅ဝဝ) ေက်ာ္က တုိက္ခိုက္ ၿပီးလွ်င္ ရြာမွအေျပးတြင္ ရြာကို  မီး႐ႈိ႕သြားသည္။
၁၂-၅-၄၉။       အင္းစိန္ခ႐ိုင္၊ ဇရပ္ကြင္းရြာကို ကရင္ (၃ဝဝ) ခန္႔ကတုိက္သည္။ မဲဇလီေခ်ာင္းရြာရွိ အိမ္ေျခ (၁၅ဝ) ခန္႔ကိုလည္း မီး႐ႈိ႕သြားသည္။
၎။              ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ေမလ ၁၁ရက္တြင္ ပုသိမ္ခ႐ိုင္ ရွမ္းရြာ၌ ကရင္ေသာင္း က်န္းသူမ်ားကအိမ္ေျခ(၈ဝ)ႏွင့္ ဆန္စက္မ်ားကို မီး႐ႈိ႕သည္။
၎။              ကရင္ႏွင့္ မြန္ေသာင္းက်န္းသူ (၅ဝ) ခန္႔က ေရးကိုတုိက္ခိုက္သည္။
၁၇-၅-၄၉။       ဟံသာဝတီခ႐ိုင္၊ နတ္စင္ကုန္းရြာ တြင္ ကရင္ (၄ဝ) ခန္႔က ျမန္မာအိမ္ (၁၄) အိမ္ကို ဓားျပတိုက္သည္။
၎။              ၁၉၄၉ ခုႏွစ္၊ ေမလ ၁၃ ရက္တြင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ပဲခူးခ႐ုိင္ ဆိတ္ဖ်ံႀကီးရြာ၌ ျမန္မာ (၁၅ဝ) ကို အစုလုိက္ အျပံဳလိုက္ သတ္ျဖတ္ၿပီးလွ်င္ ဆိတ္ဖ်ံႀကီး၊ ေခ်ာင္းရင္၊ ေအးရြာႏွင့္ စမ္းတြင္း ကုန္းရြာမ်ားကို မီး႐ႈိ႕သည္။
၁၇-၅-၄၉။       ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ေမလ ၁၃ ရက္တြင္  ေမာ္လၿမိဳင္ခ႐ုိင္၊ ငါးေျပမႏွင့္ က်ခတ္ရြာမ်ားကို ကရင္ႏွင့္ မြန္ ေသာင္းက်န္းသူ (၇ဝ)ခန္႔က တုိက္ၿပီးလွ်င္ ကြၽဲႏြားႏွင့္ပစၥည္း မ်ားကို လုယူသြားသည္။
၎။              ထားဝယ္ခ႐ုိင္တြင္ စစ္ဝန္ထမ္း ကင္းလွည့္တပ္စိပ္တစ္စိတ္ကို ကရင္ ႏွင့္ မြန္ေသာင္းက်န္းသူ (၁ဝဝ) က ေခ်ာင္းေျမာင္းတုိက္ခိုက္ေအာင္ျမင္ သည္။
၂ဝ-၅-၄၉။       ေဖာင္ေတာ္သီႏွင့္ ဒိုက္ဦးတို႔ကို  အစိုးရတပ္မ်ားက ျပန္သိမ္းသည္။
၂၂-၅-၄၉။       အစိုးရတပ္ေပါင္းစံုက အင္းစိန္ကို ျပန္သိမ္းသည္။
၂၃-၅-၄၉။       ပုသိမ္ခ႐ုိင္၊ ငပုေတာၿမိိိဳ႕ကို အစိုးရ တပ္မ်ားက ျပန္သိမ္းသည္။
၂၅-၅-၄၉။       ပဲႏြယ္ကုန္းမွာ ေသာင္းက်န္းသူတို႔ လက္တြင္ပင္ရွိေနသည္။
၂၆-၅-၄၉။       သထံုမွာ ေသာင္းက်န္းသူတို႔ လက္တြင္ပင္ ရွိေနသည္။
၎။              သထံု ေကအင္န္ဒီအိုတို႔သည္ စားနပ္ရိကၡာႏွင့္ပစၥည္းမ်ားကို  ဖာပြန္သို႔ ပို႔ေနသည္။
၎။              ၁၉၄၉ခုႏွစ္၊ ေမလ ၂၅ရက္တြင္ ပုသိမ္ခ႐ိုင္ သာေပါင္းကို ကရင္ (၂ဝဝ) တို႔ကတိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ လည္း ၎တို႔ တပ္လန္သြားသည္။
၎။              ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ သာေပါင္းတုိက္ပြဲမွ မေျပးေသးမီ ပိႏၷဲကုန္းႏွင့္  နံနံပင္ကုန္းရြာမ်ား အျပင္ သေဘၤာဆိပ္ႏွင့္ သစ္ဆိမ့္ ကုန္းရြာမ်ားမွ ဆန္စက္မ်ားကို မီး႐ႈိ႕ သြားသည္။
၎။              ေမာ္လၿမိဳင္ခ႐ုိင္ ဝဲကေလာင္တြင္ ကရင္ႏွင့္ မြန္ေသာင္းက်န္းသူ (၅ဝ) ခန္႔ကို အစိုးရတပ္မ်ားက ဝင္၍ တုိက္သည္။ ရန္သူတို႔ဆုတ္ခြာသြား သည္။
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား၏ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈမ်ားမွတ္တမ္း
ေန႔ရက္
ေနရာ
ခရိုင္
မတရားက်ဴးလြန္ခဲ့သည့္ ေသာင္းက်န္းမႈမ်ား
၈-၁၂-၄၈
ပဲရြာအနီး
ၿမိတ္
ပဲရြာသူႀကီးႏွင့္   စိန္မွီေခါင္းေဆာင္ေသာ ေသာင္းက်န္း သူလက္နက္ကိုင္ကရင္  ၁ဝဝတို႔သည္  ဘတ္စကားမ်ား ကိုရပ္ခိုင္းၿပီး အစိုးရေခ်ာစာအိတ္ မ်ားကိုသိမ္း၍ ျပည္သူ႔ေထာက္ပံ့ ေရးဌာန ပစၥည္းမ်ားကို လုယူၾကသည္။
၁၁-၁၂-၄၈
တနသၤာရီရဲဌာနအပိုင္၊
၎ရြာတြင္ျပည္သူ႔ေထာက္ပံ့ေရး   အင္စပက္ေတာ္ တစ္ဦး ေက်ာက္လံုးႀကီးေက်းရြာရဲဗမာ ၂ ဦးႏွင့္ ေအယူအမ္ပစစ္သား ၂ေယာက္တို႔သည္ နားေနစဥ္  ၁၅ ေယာက္မွ  ၂ဝ အတြင္းရွိ ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားက  ေဖာ္ျပပါအရာရွိတစ္စုတို႔အားတုိက္ခိုက္ၿပီး႐ုိင္ဖယ္၂လက္ ကို ယူသြားၾကေၾကာင္း၊ ေအယူအမ္ပီစစ္သား ၂ေယာက္ သည္လည္း သူပုန္မ်ားႏွင့္လိုက္ပါသြားေၾကာင္း။

၁၃-၁၂-၄၈
ပေလာရဲဌာနပိုင္
ထမင္းမစားရြာ
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ သစ္သားတံတားကို မီး႐ႈိ႕ပစ္ ၾကသည္။
၂၁-၁၂-၄၈
ပေလာေျမာက္ဘက္
၈မိုင္   
ေမာ္ေတာ္ဘတ္စကားတစ္စီးကိုကရင္ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားကတုိက္ခိုက္ၾကသည္။

၂၄-၁၂-၄၈
ပေလာရဲဌာနပိုင္
လိပ္ဥေသာင္ရြာ
ၿမိတ္
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၃ဝခန္႔ ရြာကို  တုိက္ခိုက္ၾကသည္။

၂၆-၁၂-၄၈
ၿမိတ္ဌာနပိုင္ ဘုတ္ရြာ
သမုတ္မွပေလာသို႔ျပန္လာသည့္ေအယူအမ္ပီအရန္တပ္ ကေလးကိုေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားကတုိက္ ခိုက္လိုက္ၾက သည္။

၂၆-၁၂-၄၈
ၿပိခ်ာတံတား
ေအယူအမ္ပီတပ္သားမ်ား ပေလာၿမိဳ႕ေစာင့္တပ္မ်ားႏွင့္ အရပ္သူ၊ အရပ္သားခရီးသည္မ်ား တင္ေဆာင္လာသည့္ ဘတ္စကားကိုကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက တိုက္ခိုက္ သျဖင့္ေအယူအမ္ပီတပ္သား၅ေယာက္ ေသဆံုးသြား ေၾကာင္း၊ၿမိဳ႕ေစာင့္တပ္သား၃ေယာက္၊ခရီးသည္၃ေယာက္ ႏွင့္ဘတ္စကားပါ မီးေလာင္ သြားသည္။

၂၈-၁၂-၄၈
ပေလာဌာနပိုင္၊
ယာ၀သတၱဳတြင္း
သတၱဳတြင္း၌အလုပ္လုပ္ေနသည့္ျမန္မာအလုပ္သမား ၂ဝခန္႔ကို ယာဝသတၱဳတြင္းကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက သတ္ပစ္လိုက္ၾကသည္။

၂၉-၁၂-၄၈
ပေလာဌာနပိုင္၊
ၿပီခ်ာရြာ
ၿပီခ်ာရြာအနီးရွိတံတားတစ္ခုကိုကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက မီး႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးလိုက္ၾကသည္။

၃ဝ-၁၂-၄၈
ပေလာဌာနပိုင္၊ ယာဝႏွင့္ ပ်ားေခ်ာင္းသတၱဳတြင္းမ်ား
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္သတၱဳတြင္းမ်ားကို လာေရာက္တိုက္ခိုက္ၾကသည့္အတြက္အလုပ္သမား  ၄၁  ေယာက္တို႔မွပေလာက္ရြာသို႔လက္လြတ္ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္လာၾကရသည္။

၃၁-၁၂-၄၈
ပေလာဌာနပိုင္၊ နန္းေသလာ သတၱဳတြင္း
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူတို႔သည္သတၱဳတြင္းသို႔ လာေရာက္ တိုက္ခိုက္ၾကၿပီး၊သတၱဳတြင္းရွိအေဆာက္အအံုမ်ားကို မီး႐ႈိ႕လိုက္ၾကသည္။

၃၁-၁၂-၄၈
အင္းမဝရြာ
အင္းမဝရြာႏွင့္ အနီးအနားရွိျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား၏ အိမ္ေျခ ၅ဝခန္႔ကိုကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကမီး႐ိႈ႕ပစ္လိုက္ၾကသည္။
၅-၁-၄၉
ပေလာဌာနပိုင္၊ အလယ္ေခ်ာင္းရြာ
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္အလယ္ေခ်ာင္းရြာကို မီး႐ိႈ႕ ပစ္လိုက္သျဖင့္ရြာသူရြာသားမ်ားမွာတမုတ္ရြာသို႔ လက္လြတ္ ထြက္ေျပးလာခဲ့ရသည္။

၁ဝ-၁-၄၉
ပေလာဌာနပိုင္၊ ထမင္းမစားရြာ  
ျမန္မာအိမ္ ၄အိမ္ကို  ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက  မီး႐ႈိ႕ၿပီး ရြာသားတစ္ေယာက္ကို ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္သတ္ခဲ့သည္။
၁၈-၂-၄၉
ကန္ေဘာက္ဌာနပိုင္ အံုးေတာရြာအနီး         
ၿမိတ္   
စစ္ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္  ခရီးသည္မ်ားကို  တင္ေဆာင္လာေသာ ဘတ္စကားကိုပေလာႏွင့္ ပေလာက္ၾကားမွေန၍ ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကတိုက္ခိုက္လိုက္သျဖင့္ စစ္ဝန္ထမ္း တစ္ေယာက္ႏွင့္ခရီးသည္၄ေယာက္တို႔မွာ ဒဏ္ရာရရွိခဲ့သည္။
၈-၁၂-၄၈
ကန္ေဘာက္ဌာနပုိင္ ကလိန္ေအာင္ရြာ
အလံျဖဴမ်ားသည္ေအယူအမ္ပီစစ္တပ္ကုိ ိုက္ခိုက္ၾကသည္။ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ ၂ဝဝမွ၃ဝဝခန္႔တို႔သည္ ကလိန္ေအာင္ ရြာကုိ မီး႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးလိုက္သည္။

၃-၂-၄၉
ဇင္ဘစခန္း(ကန္ေဘာက္ဌာနပုိင္)
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ေခ်ာင္းေျမာင္းပစ္ခတ္သျဖင့္ စစ္ဝန္ထမ္းတစ္ဦးက်ဆံုးသြားသည္။
၁၆-၁၂-၄၈
ခ႐ံုရြာ
က်ဳိကၡမီ
စတင္းဂန္း၂လက္၊ ကာဘိုင္၁လက္ႏွင့္ ႐ိုင္ဖယ္၆လက္စြဲကိုင္ ေသာကရင္ေသာင္းက်န္းသူ၂ေယာက္ႏွင့္မြန္ေသာင္းက်န္းသူ၇ေယာက္တို႔သည္ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ ဓားျပ တိုက္ၾကရာတြင္ အိမ္ေျခေပါင္း၃ဝကို ေမႊေႏွာက္ ရွာေဖြၾကၿပီး ေငြ ၂ဝဝဝ ေက်ာ္ဖိုးခန္႔ ပစၥည္းမ်ားကို လုယူသြားၾကေၾကာင္း။

၆-၁၂-၄၈
က်ဳိက္မေရာဌာနပုိင္ တရနရြာအနီး
တရနရြာမွဓားျပ၂ေယာက္ကုိဖမ္းၿပီးျပန္လာေသာ ရဲဌာနအုပ္ ၊ရဲအမႈထမ္းမ်ားႏွင့္အထူးရဲသားမ်ားအား မြန္ႏွင့္ကရင္ ေသာင္းက်န္းသူ၁ဝဝခန္႔တို႔ကဝိုင္းၿပီး ေသနတ္မ်ားျဖင့္ ပစ္ခတ္ၾကသျဖင့္ ရဲသား၂ဦး က်ဆံုးသြားသည္။

၂၉-၁၂-၄၈
ေရးႏွင့္သံျဖဴဇရပ္လမ္း
က်ဳိကၡမီ
စစ္ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္  ခရီးသည္မ်ားကို  တင္ေဆာင္လာေသာ ၆၇/၆၈မိုင္ဘတ္စကား၃စီးကုိ လက္နက္ကိုင္ ကရင္ႏွင့္မြန္ ေသာင္းက်န္းသူ၁ဝဝခန္႔တို႕ကေခ်ာင္းေျမာင္း ပစ္ခတ္ၾက သျဖင့္စစ္ဝန္ထမ္း ၇ ဦး၊ ရဲသား၃ဦးႏွင့္ ခရီးသည္ ၂ဝတို႔ေသဆံုးၾကသည္။

၁၆-၁-၄၉
က်ဳိကၡမီဌာနပိုင္ က႐ုတ္ပိရြာ      
ကရင္ႏွင့္မြန္ေသာင္းက်န္းသူ၃ဝဝခန္႔သည္ က႐ုတ္ပိရြာကုိ လာေရာက္တိုက္ခိုက္ၾကသည့္ျပင္ အိမ္ေပါင္း ၅ဝဝကုိမီး႐ႈိ႕ ဖ်က္ဆီး          ခဲ့ၾကသျဖင့္ရြာသား၁ဝဝဝမွာအိုးမဲ့အိမ္မဲ့ျဖစ္ သြားၾကသည္။
၃-၂-၄၉
ေရးၿမိဳ႕အပိုင္လမိုင္းရြာ
ေခတ္မီလက္နက္အျပည့္အစံုႏွင့္  ကရင္မြန္ေသာင္းက်န္းသူ ၄ဝဝတိုိ႔သည္ လမိုင္းရြာရွိ အိမ္ေျခအားလံုးကို  မီး႐ႈိ႕ပစ္လိုက္ ၾကသည္။

၂၂-၁၁-၄၈
က်ဳိကၡမီ ကရင္ႏွင့္မြန္ဓားျပ

၃ဝခန္႔တို႔ႏွင့္လမိုင္းရြာတြင္အျပန္အလွန္ ပစ္ခတ္ တိုက္ခိုက္ ၾကရာ၌လဲဗီးစစ္သား၃ဦး၊ရဲဗမာတစ္ဦးႏွင့္ အရပ္သား၂ဦးတို႔ ေသဆံုးခဲ့သည္။

          ၉-၁၁-၄၈
ေက်ာက္စရစ္
ပဲခူး
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ရြာကိုမီး႐ႈိ႕ပစ္လိုက္သည္။

၁ဝ-၁၁-၄၈
ဘုရားကုန္း
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ၃ဝကအိမ္ေျခ၄၆ အိမ္ကုိ မီး႐ႈိ႕ၿပီး ျမန္မာ      ၄ဦးကိုသတ္ခဲ့သည္။အျခား၉ဦးမွာ ဒဏ္ရာမ်ားႏွင့္ က်န္ခဲ့သည္။

၁၁-၁၁-၄၈
အမွတ္ အိုင္၊ ဂ်ီ 
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ေပါက္ကြဲေစတတ္ေသာ ဗံုးျဖင့္         ၁၃၅၇လမ္းတံတား ၎တံတားကိုမီး႐ႈိ႕ ဖ်က္ဆီး ပစ္လိုက္သည္။

၁၁-၁၂-၄၈
ခရြဲ
လက္နက္ကိုင္ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ၅ဝတို႔သည္ ရြာကိုမီး႐ႈိ႕ၿပီးရြာသား၆ေယာက္ကုိသတ္ခဲ့သည့္ျပင္၈ ေယာက္ကုိ ဓားစာခံ အျဖစ္ဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္သြားခဲ့သည္။
၁၁-၁၂-၄၈
အလယ္ခင္းရြာ 
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ ၅ေယာက္တို႔သည္ ရြာကိုလာေရာက္ ဓားျပတိုက္၊ ပစၥည္းအထည္အလိပ္မ်ားကုိ လုယူသြားၿပီး အိမ္၁၅အိမ္ကို မီး႐ႈိ႕ပစ္ခဲ့သည္။

၁၄-၁၂-၄၈
ဧခ်မ္းစုရြာ
လက္နက္ကိုင္ေသာင္းက်န္းသူ ကရင္၆ေယာက္သည္ ရြာသား       တစ္ေယာက္ကိုသတ္ၿပီးပစၥည္းမ်ားကိုတိုက္ခိုက္ လုယူသြားသည္။

၂၆-၁-၄၉
ဝီပိန္ဆလူကတၱီအာ၊အက္စ္
လက္နက္ကို္င္ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ၅ဝတို႔သည္ ဝီပိန္မွ ရိကၡာ မ်ားကိုလုယူသြားသည္။
၂၇-၁-၄၉
နတ္သံကြင္း
လက္နက္ကိုင္ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက လဲဗီးမ်ားကို တိုက္ခိုက္ၿပီး ေသနတ္၇လက္ကိုလုယူသြားၾကသည္။
၂-၂-၄၉
ပဲႏြယ္ကုန္း
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၅ဝဝတို႔သည္ ကားအစီး၂ဝျဖင့္ ၿမိဳ႕ကို လာေရာက္တိုက္ခိုက္ၾကသည္။
၃-၂-၄၉
ပိန္းဇလုပ္       
သရက္ကုန္းႏွင့္ကန္ကေလးက ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားသည္ ရြာကိုမီး႐ႈိ႕ပစ္လိုက္သည္။
ႏိုဝင္ဘာလ
အင္းဘင္ဌာနပိုင္
ဟသၤာတ
ေကအင္န္ယူအဖြဲ႕ဝင္ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ရြာရွိ ၄၈ခုႏွစ္         ၾကက္သြန္က်င္းရြာၾသဇာတိကၠမရွိသူ ၅ဦးအား ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္သတ္သြားသည္။

၈-၂-၄၉
ခေမာက္စုႏွင့္ ယံုသလင္းရြာအၾကား
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားေၾကာင့္သံျဖဴပင္ရြာႏွင့္ကံတိုးတံတားလံုးလံုးပ်က္စီးခဲ့သည္။

၂၆-၂-၄၉
နိဗၺာန္ဌာနပုိင္၊ နတ္ေမာ္ရြာ
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ရြာကိုမီး႐ႈိ႕ပစ္ခဲ့သည္။
၁၆-၉-၄၈
အိမ္မဲေတာင္ဘက္၂မုိင္ တူးေျမာင္း
ေျမာင္းျမ
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ ၁၅ေယာက္တို႔သည္ 'ဇမၺဴျမ' ေမာ္ေတာ္မွပစၥည္း၁ဝဝဝဝဖိုးကိုတိုက္ခိုက္လုယူသြားၾက သည္။
၁၇-၉-၄၈
ၾကာကန္ဌာနပိုင္ ေက်ာက္ယုရြာ
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ၃ဝတုိ႔သည္ရြာကိုလာေရာက္ တိုက္ခိုက္ၾကသည္။ ဓားစာခံအျဖစ္ရြာသူရြာသား ၂ဝကို ေခၚယူသြားသည့္အနက္၂ေယာက္မွာအသတ္ခံရၿပီး မိန္းမ၂ေယာက္မွာ မူဒဏ္ရအႀကီးအက်ယ္ရခဲ့သည္။

၁၈-၉-၄၈
ၾကာကန္ဌာန
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ၾကာကန္ရဲဌာနႏွင့္ ဗိုလ္တဲကိုပါ မီး႐ႈိ႕ပစ္ၾကသည္။

၁၇-၁ဝ-၄၈
အိမ္မဲႏွင့္၃မုိင္ကြာ
'သမာဓိ'ေမာ္ေတာ္ကုိကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကတုိက္ခိုက္ၿပီး႐ိုင္ဖယ္၂လက္ႏွင့္ေငြ၂ဝဝဝကိုလုယူသြားသည့္ျပင္ ခရီးသည္တစ္ဦးအားေသနတ္ျဖင့္ပစ္သတ္ခဲ့သည္။
၂၃-၁ဝ-၄၈
လပြတၱာမွတစ္မိုင္ကြာရွိ ငါးပိဆိပ္
လက္နက္ကိုင္ကရင္ေသာင္းက်န္းသူ၂ေယာက္သည္ ေမာ္ေတာ္ကိုတိုက္၍ေငြ ၇၅က်ပ္ႏွင့္  အျခားပစၥည္းမ်ားကိုပါ  လုယူသြားၾကသည္။

၆-၁၁-၄၈
ေျမာင္းျမအလြန္
ျပည္တြင္းေရေၾကာင္းသယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးသေဘၤာ'ဓားပင္' ကိုကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက တိုက္ခိုက္ၾကၿပီး ေငြ ၁၅ဝဝဝဖိုးပစၥည္းမ်ားကိုလုယူသြားၾကသည္။

၂၃-၁၁-၄၈
ဘိုကေလးႏွင့္ေျမာင္းျမၾကား
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္'ေလယာဥ္ပ်ံ'ေမာ္ေတာ္ကုိ ခရီးသည္မ်ားခ်န္ခဲ့ၿပီး လုယူသြားသည္။
၁၉-၁၂-၄၈
အိမ္မဲအေရွ႕ေတာင္၇မိုင္ရွိ ရွမ္းစုရြာ         
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္'မင္းႀကီး' ေမာ္ေတာ္ကို တိုက္ခိုက္ၿပီး ၃ဝဝဝဖိုးခန္႔ရွိ ေရႊ၊ေငြ၊ အဝတ္အစားမ်ားႏွင့္ ေျခာက္လံုးျပဴးတစ္လက္ကိုပါ လုယူသြားၾကသည္။
၂-၄-၄၈
ေျမာင္းျမဌာနပိုင္ ေလးဘက္တြားရြာ
မိန္းကေလးတစ္ဦးထံမွ  ေငြ  ၃၃၄က်ပ္ဖိုးရွိ  အထည္  အဝတ္အစားႏွင့္ေလးဘက္တြားရြာေငြမ်ားကို  လုယူ တိုက္ခိုက္ၿပီးေနာက္၎မိန္းကေလးကိုပါ ေသနတ္ႏွင့္ ပစ္သတ္ခဲ့သည္။

၂ဝ-၁၁-၄၈
တြံေတးတူးေျမာင္း၊ဟံသာ ဝတီ၅မိုင္ႏွင့္၆မိုင္အတြင္း
လက္နက္ကိုင္ေသာင္းက်န္းသူ ကရင္၅ေယာက္တို႔က 'ေရႊဘိုဆိုင္'ေမာ္ေတာ္ကိုတိုက္ခိုက္သည္။

၂၈-၁၁-၄၈
တြံေတးေစ်းဆိပ္တံတား
လက္နက္ကိုင္ေကအင္န္ဒီအိုကရင္ေသာင္းက်န္းသူ ၄ ေယာက္တို႔သည္ ေငြႏွင့္ပစၥည္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္လုယူ ၾကေၾကာင္း။
၁ဝ-၁၂-၄၈
          တြံေတးတူးေျမာင္း ၈မိုင္အနီး
          ဟံသာဝတီ
ဒလၿမိဳ႕တ႐ုတ္ကုန္သည္တစ္ဦးပုိင္ စပါးသမၺန္ ၈စင္းကို တုိက္ခိုက္လုယူၾကသည္။

၁၁-၁၂-၄၈
ေရႊေပါက္ပင္ဆန္စက္
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လင္စိန္ဟုန္ပုိင္ စပါး၃၃ဝ၆၉တင္းကိုတိုက္ခိုက္လု ယူၾကသည္။

၁၄-၁၂-၄၈
တာဝအနီး
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ 'ဗိုလ္ေအာင္ႏိုင္' ေမာ္ေတာ္ ကုိတိုက္ခိုက္ၾကၿပီးေငြႏွင့္ပစၥည္း၂၃၅ဝဖိုးကို လုယူသြား ၾကသည္။

၂၅-၂-၄၉
သာယာဝတီဌာန          အိပ္လဟရြာ
          သာယာဝတီ
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၅ဝခန္႔သည္ႏွစ္လံုုးျပဴးေသနတ္၂ လက္အေနာက္ေတာင္                 ယမ္းေတာင့္မ်ားႏွင့္ ေငြ၃၃၇က်ပ္ ကိုတိုက္ခိုက္လုယူသြားၾက ၉မိုင္ရွိ၊သည္။

၅-၂-၄၉
မန္ဂန္ရြာ
ျပည္
နံပါတ္(၂)စစ္တပ္မွ သစၥာေဖာက္ျခားနားပုန္ကန္သည့္ကရင္ (အင္းမဌာနပို္င္)                   စစ္သားမ်ားသည္ အိမ္ေျခ ၄၈ အိမ္ကုိ မီး႐ႈိ႕ခဲ့ၿပီး ရြာသား၂ ေယာက္ကို သတ္ပစ္ခဲ့သည္။
၅-၂-၄၉
အင္းပက္လက္ 
နံပါတ္(၂)စစ္တပ္မွ သစၥာေဖာက္ျခားနားပုန္ကန္သည့္ ကရင္စစ္သားမ်ားသည္အိမ္၃အိမ္ကိုမီး႐ႈိ႕ၿပီး ရြာသား၄ ေယာက္ကို သတ္ပစ္ခဲ့သည္။

၅-၂-၄၉
အင္းမ
နံပါတ္(၂)စစ္တပ္မွ သစၥာေဖာက္ျခားနားပုန္ကန္သည့္ ကရင္စစ္သားမ်ားသည္ အိမ္ေျခ ၃ဝဝကိုမီး႐ႈိ႕ပစ္ၿပီး အရပ္သူအရပ္သား၃၇ေယာက္ႏွင့္စစ္ဝန္ထမ္း၂၂ေယာက္တို႔ကုိ  သတ္ပစ္ခဲ့သည္။

၆-၂-၄၉
က်ဴေတာကန္
သစၥာေဖာက္ျခားနားပုန္ကန္သြားသည့္ကရင္စစ္သားမ်ား သည္အိမ္၂၈အိမ္ကို မီး႐ႈိ႕ၿပီး ရြာသား၁၄ေယာက္ကို သတ္ပစ္ခဲ့သည္

၆-၂-၄၉
နတ္ပတီး
သစၥာေဖာက္  ျခားနားပုန္ကန္သြားသည့္  ကရင္စစ္သားမ်ား သည္  အိမ္ေျခ၃ဝကိုမီး႐ႈိ႕ၿပီး ရြာသား၁၅ေယာက္ကုိ သတ္ပစ္ခဲ့သည္။

၆-၂-၄၉
ေပါင္းတည္
သစၥာေဖာက္ျခားနားပုန္ကန္သြားသည့္ ကရင္စစ္သား မ်ားသည္ အရပ္သား၃ေယာက္ကို သတ္ပစ္ခဲ့သည္။
၆-၂-၄၉
ေက်ာင္းကုန္း
သစၥာေဖာက္ျခားနားပုန္ကန္သြားသည့္ ကရင္စစ္သားမ်ားသည္အိမ္၄၅အိမ္ကို မီး႐ႈိ႕သြားသည္။
၆-၂-၄၉
ဘိုးသာေအာင္ကုန္း
သစၥာေဖာက္ျခားနားပုန္ကန္သြားသည့္ကရင္စစ္သားမ်ား သည္အိမ္၂၅အိမ္ကို မီး႐ႈိ႕ၿပီးရြာသား ၁ဝေယာက္ကုိ သတ္ပစ္ခဲ့သည္။

၁၆-၁ဝ-၄၈
ေပါက္ကိုင္းရြာ
ျပည္
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၂ဝတို႔သည္မအူပင္သြား 'ေရႊလေရာင္'ေမာ္ေတာ္မွေငြ၃ဝဝဝဖိုးတိုက္ခိုက္ လုယူသြားၾကသည္။

၂၁-၁ဝ-၄၈
ေပါက္ကုိင္းရြာအနီး
မအူပင္
ျပည္တြင္းေရေၾကာင္းပို႔ေဆာင္ေရး သေဘၤာ 'ေရႊျပည္စိုး' ကုိ လက္နက္ကုိင္ေသာင္းက်န္းသူ ကရင္၁၅ေယာက္က တုိက္ခုိက္ၿပီး ၃၄၂ဝက်ပ္ဖိုးခန္႔ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ေငြမ်ားကိုပါ လုယူသြားၾကသည္။

၂၁-၁ဝ-၄၈
          ငွက္ေပ်ာအူ၊ခဝဲျခင္းႏွင့္ ေပါက္ကိုင္း
ေခတ္မီလက္နက္ကိုင္ေသာင္းက်န္းသူကရင္၂ဝဝတို႔သည္ ျပည္တြင္းေရေၾကာင္းသယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးသေဘၤာ'ဝါးျဖဴ'ကုိတုိက္ခိုက္ၿပီး ပစၥည္းမ်ားကိုလုယူသြားသည္။
၂၁-၁ဝ-၄၈
ေမာင္းစံု
အေရအတြက္မသိကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ 'မန္းကသာ'ႏွင့္'ခ်စ္စရာ'ေမာ္ေတာ္မ်ားကိုတိုက္ခိုက္ၿပီး ပစၥည္း၁ဝဝဝဝဖိုးကိုလုယူသြားသည္။

၂၈-၁ဝ-၄၈
မရမ္းေကြ႕ႏွင့္ပန္တပြတ္ဝ
အေရအတြက္မသိကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ 'စိန္သဇင္'ေမာ္ေတာ္ကိုတိုက္ခိုက္၍ေငြ၅ဝဝဖိုးကိုလုယူသြားသည္။
၂၈-၁ဝ-၄၈
ပန္တပြတ္ဝ
လက္နက္ကုိင္ေသာင္းက်န္းသူ ကရင္ ၁၅ေယာက္သည္ 'ေရယာဥ္စိန္္'သမၺန္ေမာ္ေတာ္ကို တိုက္ခိုက္ၿပီး ပစၥည္းမ်ားကို လုယူသြားသည္။

၆-၁၁-၄၈
ပန္းလႈိင္ေခ်ာင္း'စေဘာ္တြင္း'     
လက္နက္ကိုင္ေသာင္းက်န္းသူကရင္၁၅ဝသည္ေမာ္ေတာ္ကုိတုိက္ခိုက္ၿပီး  ၂ဝဝဝဝဝဖိုးတန္ ပစၥည္းမ်ားကို လုယူသြားၾကသည္။

၁၁-၁၁-၄၈
တလုပ္လပ္ရြာ
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၁၁ေယာက္သည္'ထိကရ'ေမာ္ေတာ္ကိုတိုက္ခိုက္ၿပီးေငြ၃ဝဝဝဖိုးပစၥည္းမ်ားကိုလုယူသြားသည္။
၁၁-၁၁-၄၈
ေညာင္တုန္း၊ တူးေျမာင္းဝ
လက္နက္ကိုင္ေသာင္းက်န္းသူကရင္၁၅ဝသည္ 'ေဇယ်ာသိမ္း'ႏွင့္'ေဇယ်ာသန္း'ေမာ္ေတာ္မ်ားကိုတိုက္ခိုက္ ၾကၿပီး ေငြ ၇ဝဝဝဖိုးတန္ပစၥည္းမ်ားကို လုယူသြားသည္။  

၂၃-၁၁-၄၈
ကဝက္ကင္း
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၃ဝတို႔သည္ 'ေစာကရ' ေမာ္ေတာ္ ကုိတိုက္ခိုက္၍ ၂၅ဝဝဖိုးတန္ပစၥည္းမ်ားကိုလုယူၾကသည္။

၅-၁၁-၄၈
          ပန္းလႈိင္ဝ
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၃ဝတို႔သည္ 'ႏုဇမ္'ႏွင့္'ႏိုင္မြန္္္'သေဘၤာ မ်ားကိုတိုက္ခိုက္ၾကၿပီးေငြ၂ဝဝဝဝဖိုးတန္ပစၥည္းမ်ားကို လုယူသြားၾကသည္။

၆-၁၂-၄၈
ကဝက္ကင္းရြာ
မအူပင္
အေရအတြက္မသိ  ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္  ပုသိမ္ အျမန္သေဘၤာ'ဝါးကိုင္း'ကုိတုိက္ခိုက္ၿပီးေငြ၃ဝဝဝဖိုးတန္ ပစၥည္း မ်ားကို လုယူသြားၾကသည္။ ၎ျပင္ ျမန္မာအရာရွိ ၄ဦးထံမွလက္နက္မ်ားကိုလည္းသိမ္းယူၿပီးလွ်င္လက္ဖတင္နင္ကာနယ္ဗိုလ္တင္ေဖႏွင့္ေမဂ်ာညြန္႔တို႔ကိုဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္ သြားသည္။


၇-၁၂-၄၈
ပန္တပြတ္ဝႏွင့္ ေညာင္ဝိုင္းရြာအၾကား
လက္နက္ကိုင္ေသာင္းက်န္းသူကရင္၅ေယာက္သည္ ၅ဝဝဖိုးတန္ပစၥည္းမ်ားကုိလုယူသြားၾကသည္။
၁၃-၁၂-၄၈
အိမ္ဝိုင္းရြာ
ေသာင္းက်န္းသူ ကရင္၁၈ေယာက္သည္ ေငြ၁၄ဝဝတန္ကြၽဲ၊ ႏြားမ်ားကို လုယူသြားၾကသည္။
          ၂၅-၁၂-၄၈
ေညာင္ဝိုင္းရြာ
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၄ဝတို႔သည္'ေစာဘကြန္႔'ေမာ္ေတာ္ကို တိုက္ခိုက္ၿပီး ပစၥည္း၂ဝဝဝဝဖိုးကို လုယူသြားၾကသည္။
၁၁-၁-၄၉
ေရႊဟသၤာေတာင္ရြာ
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၈ဝတို႔သည္အယ္(လ္)စီတီကုန္တြဲႀကီး မွဆန္အိတ္ေပါင္း၆၅ဝဝတို႔ကုိတိုက္ခိုက္လုယူသြားၾကသည္။

၂၂-၁-၄၉
မလက္တိုရြာ
ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားသည္ရြာရွိအိမ္ေျခအားလံုးလိုလို ပင္မီး႐ႈိ႕ၿပီး ရြာသူရြာသားမ်ားကို သတ္ပစ္ၾကသည့္ျပင္ မိန္းမမ်ားအား အတင္းအဓမၼမုဒိမ္းက်င့္ၾကသည္။
၂၃-၂-၄၉
ငါးႀကီးဂရက္ရြာ
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၈ဝတို႔သည္ရြာကုိုလာေရာက္တိုက္ ခိုက္ၾကၿပီး အိမ္၂လံုးကို မီး႐ႈိ႕သြားသည္။
၅-၂-၄၉
အင္းမဌာနပိုင္ မန္ဂန္ရြာ
ျပည္
တပ္ရင္း(၂)မွသစၥာေဖာက္ျခားနားပုန္ကန္သည့္ ကရင္ စစ္သားမ်ားသည္အိမ္ေျခ၄၈အိမ္ကိုမီး႐ႈိ႕ၿပီးရြာသား၂ ေယာက္ ကိုသတ္ပစ္ခဲ့သည္။

၅-၂-၄၉
အင္းမဌာနပိုင္ အင္းပက္လက္ရြာ
တပ္ရင္း(၂)မွသစၥာေဖာက္ျခားနားပုန္ကန္သည့္ကရင္စစ္ သားမ်ားသည္ အိမ္၃အိမ္ကိုမီး႐ႈိ႕၍ ရြာသား၄ေယာက္ကို သတ္ပစ္ခဲ့သည္။

၅-၂-၄၉
အင္းမ
တပ္ရင္း(၂)မွသစၥာေဖာက္ျခားနားပုန္ကန္သည့္ ကရင္စစ္ သားမ်ားသည္ရြာကိုတိုက္ခိုက္၍ အိမ္ေပါင္း၃ဝဝကို မီး႐ႈိ႕ျပာခ်ၿပီးအရပ္သား၃၇ေယာက္ႏွင့္စစ္ဝန္ထမ္း၂၂ ေယာက္ကို သတ္ပစ္ခဲ့သည္။ ၉ေယာက္မွာ ဒဏ္ရာမ်ားရသည္။

၆-၂-၄၉
က်ဴေတာကန္ႏွင့္ နက္ပတီး(အင္းမဌာနပိုင္)
တပ္ရင္း(၂)မွသစၥာေဖာက္ပုန္ကန္ျခားနားသည့္ ကရင္စစ္သားမ်ားသည္ ၎ရြာမ်ားကို တိုက္ခိုက္ရင္း အိမ္ေျခ ၅၈ အိမ္ကိုျပာက်ေစခဲ့ၿပီး ရြာသူရြာသား၃ဝကို ေသနတ္မ်ားျဖင့္ပစ္သတ္ခဲ့သည္။

၆-၂-၄၉
ေပါင္းတည္
သစၥာေဖာက္ပုန္ကန္ျခားနားသည့္ကရင္စစ္သားမ်ားသည္ ဆန္စက္နားတြင္ အရပ္သား၃ေယာက္ကို ေသနတ္မ်ားျဖင့္ ပစ္သတ္သြားသည္။

၂-၁၂-၄၈
မုတၱမဌာနပိုင္၊ ပုသိမ္     ကြင္းရြာ သထံု         

ေသာင္းက်န္းသူကရင္ ၉ေယာက္တို႔သည္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး တစ္ဦးအားသတ္ၿပီးလွ်င္ အိမ္ကုိပါမီး႐ႈိ႕ပစ္ခဲ့သည္။
၁ဝ-၁-၄၉
အင္းစိန္ဌာနပုိင္၊ ေစာ္ဘြားႀကီးကုန္း
အင္းစိန္
လက္နက္ကိုင္ေသာင္းက်န္းသူကရင္၃ဝတို႔သည္ ဂ်စ္ကား တစ္စီးကိုအရပ္ခိုင္းၿပီးေငြ၁၅၃ဝက်ပ္ဖိုးတန္ပစၥည္းမ်ားကိုလု ယူသြားသည္။

၁၇-၁-၄၉
သာဓုကန္ရြာ
ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားသည္ အိမ္၁၁အိမ္ကို  အတင္းဝင္ ေရာက္ေမႊေႏွာက္ရွာေဖြၿပီး ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ကြၽဲႏြားမ်ားကိုပါ လုယူသြားၾကသည့္ျပင္ဓားစာခံအျဖစ္ျဖင့္ ေခၚသြားသည့္ ရြာသားတစ္ေယာက္ကိုလည္း သတ္ပစ္ခဲ့သည္။

၁၇-၁-၄၉
ရန္ကုန္ျပည္လမ္းရွိ လခင္းတံတား
ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားသည္   ရဲဗမာတပ္ဖြဲ႕ကေလးအား ေခ်ာင္းေျမာင္းတိုက္ခိုက္သျဖင့္   ရဲဗမာ၃ေယာက္ေသ၍   ၂ ေယာက္မွာ ဒဏ္ရာမ်ားရၾကေၾကာင္း။ ႀကိဳ႕ကုန္း၊ ကံကုန္းႏွင့္သရက္ကုန္းရြာမ်ားကုိလည္း မီး႐ႈိ႕သြားၾကသည္။
၁၉-၁-၄၉
ေဆး႐ံု(အင္းစိန္-ၿမိဳ႕မ)
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ရဲဗမာအရန္ တပ္စိတ္ ကေလးအား တုိက္ခိုက္ၿပီး တရားခံေစာေမာင္ေဒြး ကို ေခၚေဆာင္သြားသည္။

၂-၂-၄၉
အင္းစိန္ၿမိဳ႕
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ တစ္ၿမိဳ႕လံုးကိုမီး႐ႈိ႕ျပာခ်ပစ္ လိုက္သည္။

၃-၂-၄၉
ဆစ္(ခ္)လူမ်ဳိး ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္း
အင္းစိန္
၎ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္း၌ပုန္းေနေသာျမန္မာလူမ်ဳိး၇ေယာက္၈ေယာက္ကို ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ဆြဲထုတ္္ၿပီး ေသနတ္(အင္းစိန္ပိုင္)ျဖင့္ ပစ္သတ္သြားသည္။

၂၂-၂-၄၉
ေတာင္သူကုန္း(အင္းစိန္ပုိင္)
ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားသည္ဦးေမာင္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုိမီး႐ႈိ႕ျပာခ်ပစ္လိုက္သည္။
၂၈-၂-၄၉
ေညာင္ႏွစ္ပင္(အင္းစိန္ပုိင္)
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၁ဝဝတို႔သည္ရြာကို ဝင္ေရာက္ တိုက္ခိုက္ၿပီး အိမ္မ်ားကို မီး႐ႈိ႕ပစ္လိုက္သည္။
၂ဝ-၁၁-၄၈
ရန္ကုန္မွဖ်ာပံုေရေၾကာင္းခရီး
ဖ်ာပံု   
ေသာင္းက်န္းသူ ကရင္ ၃  ေယာက္တို႔သည္ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕မွ 'ေရႊလမင္း'ေမာ္ေတာ္ကိုတိုက္ခိုက္ၾကၿပီးပစၥည္းမ်ားကိုလည္း  လုယူသြားၾကသည္။

၂ဝ-၁၁-၄၈
ကဝက္ကင္းရြာအနီး(တာတေပါဌာနပုိင္)
မအူပင္
'ေရႊလမင္း'ေမာ္ေတာ္ကုိ ျပန္ရယူရန္အတြက္  ကရင္ေသာင္း က်န္းသူမ်ားအား ေငြ၂ဝဝဝေပးလိုက္ရသည္။
၁၈-၂-၄၉
ကြင္းေပါက္
ဖ်ာပံု
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၆ေယာက္တို႔သည္ အိမ္အခ်ဳိ႕ကုိ မီး႐ႈိ႕ပစ္လိုက္သည္။

၁၂-၂-၄၉
က်ဳိက္လတ္ပိုင္၊
ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားသည္ ရြာမ်ားကုိ  မီး႐ႈိ႕ျပာခ်လိုက္ လေရာ္ေခ်ာင္းသျဖင့္ရြာသူရြာသား၅ဝဝဝမွာအိုးမဲ့ အိမ္မဲ့ ျဖစ္သြားသည္။

၅-၁-၄၉
ျပင္ခ႐ိုင္ဌာနပုိင္ လႈိင္းပံုးေခ်ာင္းဝ
ပုသိမ္
ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားသည္ 'မင္းလတ္'သေဘၤာကို တိုက္ခိုက္ၿပီး ပစၥည္း၁ဝဝဝဝဖိုးကိုလုယူသြားၾကသည္။
၃-၁-၄၉
ပန္းတေနာ္ရဲဌာန

ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားသည္ ပန္းတေနာ္နယ္ရွိ ရြာအမ်ားကိုမီး႐ႈိ႕ျပာခ်လိုက္ၿပီး အရပ္သူအရပ္သားမ်ားႏွင့္ စစ္ဝန္ထမ္းမ်ား ကိုသတ္ျဖတ္ၾကသည္။

၆-၁-၄၉
ငပုေတာဌာနပုိင္ေတာင္ကေလးရြာ
ပုသိမ္
ေသာင္းက်န္းသူကရင္၁၈ေယာက္တို႔သည္လယ္တဲတစ္ခုကိုလာေရာက္တိုက္ခိုက္၍ကြၽဲႏြားပစၥည္းမ်ားကိုလုယူၿပီးလွ်င္ တဲရွင္ကိုပါတစ္ပါတည္းသတ္ပစ္ခဲ့သည္။
၁၂-၁-၄၉
သေဘၤာက်င္းဌာနပိုင္ စပါးထားရြာ
ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားသည္ ရြာကိုလာေရာက္တိုက္ခိုက္ ၾကၿပီး ပစၥည္းမ်ားကုိလုယူၾကၿပီးလွ်င္ ရြာသား၃ ေယာက္ကို ပါသတ္သြားသည္။

၁၄-၁-၄၉
ပုသိမ္ႏွင့္ မဲဇလီအၾကား
စပါး  ၂၅ဝ  တင္လာေသာ  ေလွႏွင့္  ေလွပါလူေပါင္း  ၄ ေယာက္ကုိပါ ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားက ဖမ္းဆီးသိမ္း ထားလုိက္သည္။

၁၇-၁-၄၉
သေဘၤာက်င္းဌာနပုိင္ စပါးထားရြာ
ေသာင္းက်န္းသူ ကရင္မ်ားသည္ တစ္ရြာလုံးကုိ တုိက္ခုိက္လုယက္ၿပီးလွ်င္ ရြာကုိ မီး႐ႈိ႕ျပာခ်လုိက္ေၾကာင္း။ ဤနည္းအတုိင္း သာေပါင္းဌာနပုိင္ ဥကၠဟိရြာကုိလည္း ဖ်က္ဆီးပစ္လုိက္သည္။

၁၈-၁-၄၉
သာေပါင္း ဌာနပုိင္၊ ဘုရားနီရြာ
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္  တစ္ရြာလုံးကုိတုိက္ခုိက္ လုယူၿပီးလွ်င္ ရြာကုိ မီး႐ႈိ႕ျပာခ်ပစ္လုိက္သည္။                                             
၂၃-၁-၄၉
ကြၽန္းကုန္းႏွင့္ က်ဳံေပ်ာ္အၾကား
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္  'ျမေမတၱာ'  ေမာ္ေတာ္ကုိ ဖမ္းဆီးသိမ္းလုိက္သည္။

၂၄-၁-၄၉
သေဘၤာက်င္း ဌာနပုိင္၊ သလက္ခြရြာ
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ရြာကုိလာေရာက္တုိက္ခိုက္ ၾကသျဖင့္  ရြာသူရြာသားမ်ားမွာလက္လြတ္ထြက္ေျပးၾကရ သည္။

                    ¤င္း         
၂၄-၁-၄၉
က်ဳံေပ်ာ္         
ကန္စုရြာမွကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္  မန္းဘခင္၏ မိခင္ကုိဖမ္းဆီးၾကသည့္ျပင္ ၎တုိ႔အားလက္နက္မခ်အပ္  သည့္ကရင္လူငယ္အဖြဲ႕ဝင္မ်ားကုိလည္းဖမ္းဆီးၾက သည္။

၄-၂-၄၉
          စေကာကရင္
ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ား  ျပန္ဆုတ္သြားရာ၌  ေဖာ္ျပပါ အထက္တန္းေက်ာင္းေက်ာင္းႀကီး၏ပင္မအေဆာက္အအုံ ႀကီးကုိ မီး႐ႈိ႕သြားသည္။

၉-၂-၄၉
ဒဂရြာ၊ က်ိန္ေခ်ာင္းႏွင့္ ႀကိဳးၾကာကြင္းရြာမ်ား
ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားက မီး႐ႈိ႕ပစ္လုိက္သည္။
၉-၂-၄၉
တံတားႀကီးတန္း
ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ားသည္  အိမ္ေျခေပါင္း ၈၄ဝ ကုိ ေျမာက္ဘက္ႏွင့္ေရႊစည္းကုန္မီး႐ႈိ႕ျပာခ်ဖ်က္ဆီးပစ္ၾကသ ျဖင့္ဆုံး႐ႈံးေသာပစၥည္းတန္ဖုိးလမ္းအေရွ႕ဘက္ေနရာမ်ားခန္႔မွန္းေျခမွာ ေငြေပါင္း သိန္း ၄ဝ ျဖစ္သည္။

၂၅-၂-၄၉
ကန္ႀကီးေဒါင့္
ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားသည္ ကန္ႀကီးေဒါင့္ကုိ တုိက္ခုိက္
ရင္း ရြဲပေဒါက္ပင္ႏွင့္ေလးစုရြာမ်ားကုိ မီး႐ႈိ႕ပစ္ၾကၿပီး ရြာသူ
ရြာသားအေျမာက္အျမားကုိ သတ္ပစ္လုိက္သည္။
၂၅-၂-၄၉
ရွမ္းကြင္း၊ သာေပါင္း၊ကေလး၊ကလပ္ခ်ိေရေက်ာ္ ေညာင္းကုန္းကေလး    
၎ရြာမ်ားကုိ ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက မီး႐ႈိ႕ပစ္လုိက္ ၾကသျဖင့္ ခုိကုိးရာမဲ့ ၅ဝဝ တုိ႔သည္ ပုသိမ္ၿမိဳ႕သုိ႔ထြက္ေျပး ၾကရသည္။

                            



















ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား အႀကီးအက်ယ္က်ဴးလြန္ခဲ့သည့္ ဓားျပတုိက္ခုိက္လုယက္မႈမ်ား
ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း(မအူပင္ခ႐ုိင္ႏွင့္ ရန္ကုန္၊ မအူပင္၊ ဖ်ာပုံ၊ ပုသိမ္ ေရလမ္းခရီးမ်ား)

အမွတ္စဥ္
ျဖစ္ပြားသည့္ ေန႔ရက္
ျဖစ္ပြားသည့္ ေနရာ
ခ႐ုိင္
တုိက္ခုိက္လုယက္ သြားသည့္ပစၥည္း
တန္ဖုိး
တုိက္ခုိက္လုယက္ ရာတြင္ပါဝင္သည့္
ကရင္ေသာင္းက်န္း သူမ်ားဦးေရ
အျခား အေၾကာင္း
အရာမ်ား
(၁)
(၂)
(၃)
(၄)
(၅)
(၆)
(၇)
၁၆-၉-၄၈
အိမ္မဲရဲဌာန ေတာင္ဘက္၂မုိင္ ရွိ တူးေျမာင္းရြာ
ေျမာင္း ျမ
ေငြ ၁ဝဝဝဝ ဖုိး
၁၅
'ဇမၺဴျမ' ေမာ္ေတာ္
၁၇-၁ဝ-၄၈
အိမ္မဲႏွင့္ ၃ မုိင္ ကြာ
ေငြ ၂ဝဝဝ ဖုိးႏွင့္ ႐ုိင္ဖယ္ ၂ လက္။
ေသာင္းက်န္းသူ ဦးေရမသိ။
ေျမာင္းျမမွ အိမ္မဲသုိ႔ သြားေသာ
'သမာဓိ'
ေမာ္ေတာ္။

၂၃-၁ဝ-၄၈
လပြတၱာမွတစ္မုိင္
ရိွ ငါးပိဆိပ္ရြာ
ေငြ ၇၅က်ပ္ႏွင့္ အျခား 
ပစၥည္းမ်ား။
၆-၁၁-၄၈
ေျမာင္းျမအလြန္
ေငြ ၁၅ဝဝဝ ဖုိး

ေသာင္းက်န္းသူ
ဦးေရမသိ။
ေရေၾကာင္း သယ္ယူပုိ႔ ေဆာင္ေရး ပိုင္ 'ဒပင္' သေဘၤာ။

၂၃-၁ဝ-၄၈
ဗိုလ္ကေလး
ႏွင့္ေျမာင္းျမအၾကား                  
'ေလယာဥ္ပ်ံ'
အမည္ရွိေမာ္ေတာ္ ခရီးသည္မ်ားမပါ။

၁၉-၁၂-၄၈
အိမ္မဲအေရွ႕ ေတာင္ဘက္၇မုိင္ ရွိ ရွမ္းစုရြာ
ေငြ ၃ဝဝဝ ဖုိး ႏွင့္အထည္အဝတ္ အစားမ်ား
ကရင္ ၁ဝ ေယာက္ ႏွင့္ကုလားက
ျပား တစ္ေယာက္
'မင္းႀကီး'
ေမာ္ေတာ္
၂ဝ-၁၁-၄၈
တြံေတးတူး
ေျမာင္း ဟံသာဝတီ ၅မိုင္ႏွင့္ ၆မုိင္အၾကား    

တန္ဖုိးမသိ
ပစၥတုိႏွင့္ ေျခာက္ လုံးျပဴးကုိင္ ၅ ေယာက္         
'ေရႊဘုိဆုိင္' ေမာ္ေတာ္
၂၈-၁၁-၄၈
တြံေတးေစ်းဆိပ္ တံတား          
ေငြႏွင့္ပစၥည္းမ်ား တန္ဖုိးမသိ
ေျခာက္လုံးျပဴး ႏွင့္စတင္းဂန္းကုိင္ ၄ ေယာက္
ေကအင္န္ဒီအုိမ်ား

၁ဝ-၁၂-၄၈
တြံေတးတူး
ေျမာင္း ၈ မုိင္အနီး         
ဟံ
သာ ဝတီ
စပါးသမၺန္ ၈ စင္း တန္ဖုိးမသိ
ေသာင္းက်န္းသူ ဦးေရမသိ       
ဒလၿမိဳ႕တ႐ုတ္
ကုန္သည္
တစ္ဦး ပုိင္ပစၥည္းမ်ား
၁ဝ
၁၁-၁၂-၄၈
ေရႊေပါက္ပင္ ဆန္စက္
စပါး ၃၃ဝ၆၉ တင္း
ေသာင္းက်န္းသူ ဦးေရမသိ
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ လင္ စိန္ဟုန္အပုိင္
၁၁
၁၄-၁၂-၄၈
တာဝအနီး
(က) ေငြႏွင့္ ပစၥည္းတန္ဖုိးမသိ
(ခ) အမေတာ္
ေၾကးေငြေပါင္း ၂၃၅က်ပ္

၁၂
ကြမ္းျခံကုန္း ရဲဌာနပုိင္ စပါးဂန္ရြာ သူႀကီးကုိလူ ေသာင္းထံမွ

၁၂
၅-၉-၄၈
ဘုရားေခ်ာင္းရြာ
မအူပင္       
တန္ဖုိးမသိ
ေသာင္းက်န္းသူ ဦးေရမသိ       
တစ္ရြာလုံးလု ယက္တုိက္ခုိက္ ျခင္းခံရသည္။
၁၃
၈-၉-၄၈
မီးေသြးေခ်ာင္း ရြာအနီး
တန္ဖုိးမသိ
      
ေညာင္တုန္းမွ မအူပင္သုိ႔သြား
'ခင္ျမေဌး'
ေမာ္ေတာ္
၁၄
၈-၉-၄၈
ဂန္ေခ်ာင္းရြာ အနီး         
ေသာင္းက်န္းသူ ဦးေရမသိ
ဝါးခယ္မမွမအူပင္ သုိ႔သြား 'လႈိင္တင္'ေမာ္ေတာ္ခရီးသည္အခ်ဳိ႕ႏွိပ္စက္ ညႇဥ္းပန္းျခင္း ခံရသည္။
၁၅
၂ဝ-၉-၄၈
မီးေသြး
ေခ်ာင္း ႏွင့္တံခြန္တုိင္ ရြာအၾကား
၃ဝ
'ဂ်ဳိကာေမာင္''ေရႊလဝင္း'ႏွင့္'ေမာင္ဗမာ' ေမာ္ေတာ္မ်ား။


၁၆
၁၅-၁ဝ-၄၈
ကုကၠိဳစုရြာ
ေငြ ၂၄၃၆က်ပ္ဖုိး စပါး ေငြႏွင့္ၾကက္ ဘဲမ်ား။
၂ဝ
မအူပင္သြား
'ေရႊလေရာင္' ေမာ္ေတာ္
၁၇
၁၆-၁ဝ-၄၈
ေပါက္လုိင္းရြာ
မအူပင္
ေငြ ၃ဝဝဝ ဖုိး
၂ဝ
၁၈
၂၁-၁ဝ-၄၈
ေပါက္လုိင္း
ရြာ အနီး
ေငြ ၃၄၂ဝက်ပ္ ၁ ပဲ တန္ ပစၥည္းႏွင့္ေငြမ်ား         
၁၅
ျပည္တြင္းေရေၾကာင္း
သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး
သေဘၤာ
၁၉
၂၁-၁ဝ-၄၈
ငွက္ေပ်ာကြၽန္း ကဝက္ကင္းႏွင့္ ေပါက္ကုိင္း     
တန္ဖုိးမသိ
ေခတ္မီလက္နက္ ကုိင္ကရင္ ၂ဝဝ
ျပည္တြင္းေရေၾကာင္း
သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး ပုိင္ ပုသိမ္အျမန္သေဘၤာ
၂ဝ
၂၁-၁ဝ-၄၈
ေမာင္းစုရြာ
ေငြ၁ဝဝဝဝ ဖုိး
ေသာင္းက်န္းသူ ဦးေရမသိ
'ဝါးျဖဴ''မန္းကသာ'ႏွင့္'ခ်စ္စရာ' ေမာ္ေတာ္မ်ား

၂၁
၂၈-၁ဝ-၄၈
မရမ္းေကြးႏွင့္ ပန္တပြတ္ဝ
ေငြ ၅ဝဝ ဖုိး
'စိန္တဇင္' ေမာ္ေတာ္
၂၂
၂၈-၁ဝ-၄၈
ပန္တပြတ္ဝ
ထင္း ၆ဝဝ၊ ဖ်ာ အခ်ပ္ေပါင္း ၁၅ဝ ႏွင့္ ေငြ ၆ က်ပ္
၁၅
သမၺန္   'ရဲရင့္စိန္' ေမာ္ေတာ္

၂၃
၆-၁၁-၄၈
ပန္းလႈိင္ေခ်ာင္း
ေငြ၂ဝဝဝဝဝ ဖုိး
၁၅ဝ
'စေဘာ္တြင္း' ေမာ္ေတာ္
၂၄
၉-၁၁-၄၈
စစ္ကုိင္းေရ
ေက်ာ္
ေငြ ၃၅ဝ ဖုိး
ေမာ္ေတာ္ဘုတ္

၂၅
၁၁-၁၁-၄၈
တလုပ္လပ္ရြာ
ေငြ ၃ဝဝဝ ဖုိး
၁၁
'ထိကရ' ေမာ္ေတာ္
၂၆
၁၁-၁၁-၄၈
ေညာင္တုန္း တူးေျမာင္းဝ
ေငြ ၇ဝဝဝ ဖုိး   
၁၅ဝ
'ေဇယ်ာသိမ္း' 'ေဇယ်ာသန္း' ေမာ္ေတာ္

၂၇
၂၃-၁၁-၄၈
ကဝက္ကင္း
ေငြ ၂၅ဝဝ ဖုိး   
၃ဝ
'ေစာကရ' ေမာ္ေတာ္
၂၈
၂၅-၁၁-၄၈
ပန္းလႈိင္ဝရြာ
ေငြ ၂ဝဝဝဝ ဖုိး
၃ဝ
'ႏုဇမ္'ႏွင့္'မုိင္းမြန္' သေဘၤာမ်ား
၂၉
၆-၁၂-၄၈
ကဝက္ကင္းရြာ
မအူပင္       
ေငြ ၃ဝဝဝ ဖုိး
ေသာင္းက်န္းသူ ဦးေရမသိ
ပုသိမ္ အျမန္'ဝါးကိုင္း'
သေဘၤာ၊ ျမန္မာအရာရွိ (၄)ေယာက္ထံမွ
လက္နက္မ်ားကုိ လုယူၿပီး
လက္ဖတင္နင္
ကာနယ္ ဗုိလ္
တင္ေဖႏွင့္
ေမဂ်ာၫြန္႔တုိ႔
ကုိဖမ္းဆီးသြား
သည္။
၃ဝ
၇-၁၂-၄၈
ပန္တပြတ္ဝႏွင့္ ေညာင္ဝုိင္းရြာ အၾကား
ေငြ ၅ဝဝ ဖုိး ေငြ ၁၄ဝဝ တန္


၃၁
၁၃-၁၂-၄၈
အိမ္ဝုိင္းရြာ
ကြၽဲ၊ ႏြားမ်ား
၁၈

၃၂
၂၅-၁၂-၄၈
ေညာင္ဝုိင္းရြာ
ေငြ ၂ဝဝဝဝ ဖုိး
၄ဝ
'ေစာဘကြန္႔' ေမာ္ေတာ္ဘုတ္

၃၃
၃ဝ-၁၂-၄၈
ဆက္ႏွစ္ရြာဝရြာ
တန္ဖုိးမသိ
၄ဝ
ငွက္ေပ်ာ သမၺန္မ်ား
၃၄
၄-၁-၄၈
မအူပင္မွ၃မုိင္ကြာ ရွိ တလုပ္လပ္ရြာ
         
ဆန္အိတ္အလုံး ၃ဝ     
ေသာင္းက်န္းသူ ဦးေရမသိ       
သမၺန္မ်ား
၃၅
၁၁-၁-၄၉
ေရႊဟသၤာ
ေတာင္ ရြာ
ဆန္အိတ္အလုံး
ေပါင္း ၆၅ဝဝ   
၈ဝ
အယ္လ္၊ စီ၊ ဘီ ကုန္တင္
တြဲႀကီး
                                                                                                                            
                                               
                                                                  














ေသာင္းက်န္းသူကရင္မ်ား ႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရ ေငြတုိက္မ်ားကုိ ေဖာက္ထြင္းၿပီး
ေငြမ်ားကုိ လုယူသြားေၾကာင္း ေဖာ္ျပခ်က္

        &